Aegon Championships

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aegon Championships
Miejsce  Wielka Brytania
Londyn
Obiekt Queen’s Club
Nawierzchnia Trawiasta
Pierwsza edycja 1890
Ostatnia edycja 1973 (kobiety)
ATP World Tour
Kategoria ATP World Tour 500
Pula nagród 1 966 095 €
Drabinka 32S/16QS/16D/4QD
Dyrektor Ian Wight
Aktualni mistrzowie
Gra pojedyncza
Hiszpania Feliciano López
Gra podwójna
Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
Strona internetowa
Obiekt na którym rozgrywane są mecze

Aegon Championships (w latach 1979–2008 The Artois Championships) – męski turniej tenisowy kategorii ATP World Tour 500 (w latach 2009–2014 należący do serii ATP World Tour 250) zaliczany do cyklu ATP World Tour. Rozgrywany na kortach trawiastych w angielskim Londynie od 1890 roku.

W 2015 roku kategoria rozgrywek została podniesiona z ATP World Tour 250 na ATP World Tour 500.

W latach 1890 – 1973 toczyły się także rozgrywki kobiecie, w latach 1971 – 1973 zaliczane do cyklu WTA Tour.

Mecze finałowe[edytuj]

Gra pojedyncza mężczyzn[edytuj]

Rok Zwycięzca Finalista Wynik
2017 Hiszpania Feliciano López Chorwacja Marin Čilić 4:6, 7:6(2), 7:6(8)
2016 Wielka Brytania Andy Murray Kanada Milos Raonic 6:7(5), 6:4, 6:3
2015 Wielka Brytania Andy Murray Południowa Afryka Kevin Anderson 6:3, 6:4
2014 Bułgaria Grigor Dimitrow Hiszpania Feliciano López 6:7(8), 7:6(1), 7:6(6)
2013 Wielka Brytania Andy Murray Chorwacja Marin Čilić 5:7, 7:5, 6:3
2012 Chorwacja Marin Čilić Argentyna David Nalbandian 6:7(3), 4:3,
dyskwalifikacja
2011 Wielka Brytania Andy Murray Francja Jo-Wilfried Tsonga 3:6, 7:6(2), 6:4
2010 Stany Zjednoczone Sam Querrey Stany Zjednoczone Mardy Fish 7:6(3), 7:5
2009 Wielka Brytania Andy Murray Stany Zjednoczone James Blake 7:5, 6:4
2008 Hiszpania Rafael Nadal Serbia Novak Đoković 7:6(6), 7:5
2007 Stany Zjednoczone Andy Roddick Francja Nicolas Mahut 4:6, 7:6, 7:6
2006 Australia Lleyton Hewitt Stany Zjednoczone James Blake 6:4, 6:4
2005 Stany Zjednoczone Andy Roddick Chorwacja Ivo Karlović 7:6, 7:6
2004 Stany Zjednoczone Andy Roddick Francja Sébastien Grosjean 7:6, 6:4
2003 Stany Zjednoczone Andy Roddick Francja Sébastien Grosjean 6:3, 6:3
2002 Australia Lleyton Hewitt Wielka Brytania Tim Henman 4:6, 6:1, 6:4
2001 Australia Lleyton Hewitt Wielka Brytania Tim Henman 7:6, 7:6
2000 Australia Lleyton Hewitt Stany Zjednoczone Pete Sampras 6:4, 6:4
1999 Stany Zjednoczone Pete Sampras Wielka Brytania Tim Henman 6:7, 6:4, 7:6
1998 Australia Scott Draper Włochy Laurence Tieleman 7:6, 6:4
1997 Australia Mark Philippoussis Chorwacja Goran Ivanišević 7:5, 6:3
1996 Niemcy Boris Becker Szwecja Stefan Edberg 6:4, 7:6
1995 Stany Zjednoczone Pete Sampras Francja Guy Forget 7:6, 7:6
1994 Stany Zjednoczone Todd Martin Stany Zjednoczone Pete Sampras 7:6, 7:6
1993 Niemcy Michael Stich Południowa Afryka Wayne Ferreira 6:3, 6:4
1992 Południowa Afryka Wayne Ferreira Japonia Shūzō Matsuoka 6:3, 6:4
1991 Szwecja Stefan Edberg Stany Zjednoczone David Wheaton 6:2, 6:3
1990 Czechosłowacja Ivan Lendl Niemcy Boris Becker 6:3, 6:2
1989 Czechosłowacja Ivan Lendl Południowa Afryka Christo Van Rensburg 4:6, 6:3, 6:4
1988 Niemcy Boris Becker Szwecja Stefan Edberg 6:1, 3:6, 6:3
1987 Niemcy Boris Becker Stany Zjednoczone Jimmy Connors 6:7, 6:3, 6:4
1986 Stany Zjednoczone Tim Mayotte Stany Zjednoczone Jimmy Connors 6:4, 2:1, krecz
1985 Niemcy Boris Becker Stany Zjednoczone Johan Kriek 6:2, 6:3
1984 Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Leif Shiras 6:1, 3:6, 6:2
1983 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Stany Zjednoczone John McEnroe 6:3, 6:3
1982 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Stany Zjednoczone John McEnroe 7:5, 6:3
1981 Stany Zjednoczone John McEnroe Stany Zjednoczone Brian Gottfried 7:6, 7:5
1980 Stany Zjednoczone John McEnroe Australia Kim Warwick 6:3, 6:1
1979 Stany Zjednoczone John McEnroe Paragwaj Víctor Pecci 6:7, 6:1, 6:1
1978 Australia Tony Roche Stany Zjednoczone John McEnroe 8:6, 9:7
1977 Meksyk Raúl Ramírez Wielka Brytania Mark Cox 9:7, 7:5
1974–1976 Turniej nie odbył się
1973 Rumunia Ilie Năstase Wielka Brytania Roger Taylor 9:8, 6:3
1972 Stany Zjednoczone Jimmy Connors Wielka Brytania John Paish 6:2, 6:3
1971 Stany Zjednoczone Stan Smith Australia John Newcombe 8:6, 6:3
1970 Australia Rod Laver Australia John Newcombe 6:4, 6:3

Gra pojedyncza kobiet[edytuj]

Rok Mistrzyni Finalistka Wynik
1973 Stany Zjednoczone Chris Evert Australia Karen Krantzcke 6:4, 6:0
1972 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Olga Morozowa Australia Evonne Goolagong 6:2, 6:3
1971 Australia Margaret Court Stany Zjednoczone Billie Jean King 6:3, 3:6, 6:3
1970 Australia Margaret Court Wielka Brytania Winnie Shaw 2:6, 8:6, 6:2
1969 Wielka Brytania Ann Haydon Jones Wielka Brytania Winnie Shaw 6:0, 6:1
1968 Wielka Brytania Ann Haydon Jones i Stany Zjednoczone Nancy Richey tytuł wspólny
Początek Ery Open
1967 Stany Zjednoczone Nancy Richey Australia Kerry Melville 2:6, 6:2, 6:4
1966 Francja Françoise Durr Australia Judy Tegart Dalton 4:6, 6:3, 7:5
1965 Związek Południowej Afryki Annette Van Zyl Wielka Brytania Christine Truman 6:3, 4:6, 6:4
1964 Australia Margaret Smith Wielka Brytania Ann Haydon Jones 6:3, 6:2
1963 Australia Robyn Ebbern Wielka Brytania Rita Bentley 6:3, 6:3
1962 Wielka Brytania Rita Bentley Wielka Brytania Lorna Cornell 7:5, 7:5
1961 Australia Margaret Smith Stany Zjednoczone Nancy Richey 6:0, 4:6, 6:2
1960 Wielka Brytania Christine Truman Stany Zjednoczone Karen Hantze Susman 6:4, 6:3
1959 Meksyk Yola Ramírez Belgia Christiane Mercelis 2:6, 6:1, 6:3
1958 Związek Południowej Afryki Berenice Carr Stany Zjednoczone Margaret Varner 6:4, 5:7, 8:6
1957 Stany Zjednoczone Mimi Arnold Węgry Zsuzsi Körmöczy 6:1, 5:7, 6:3
1956 Wielka Brytania Angela Buxton Wielka Brytania Patricia Ward 6:4, 6:0
1955 Stany Zjednoczone Louise Brough Związek Południowej Afryki Jean Forbes 6:3, 6:1
1954 Stany Zjednoczone Louise Brough Stany Zjednoczone Shirley Fry 6:1, 6:4
1953 Wielka Brytania Jean Rinkel-Quertier Bermudy Heather Nicholls 6:1, 4:6, 6:2
1952 Związek Południowej Afryki Hazel Redick-Smith Wielka Brytania Elizabeth Wilford 7:5, 6:1
1951 Stany Zjednoczone Shirley Fry Stany Zjednoczone Nancy Chaffee 6:3, 8:6
1950 Stany Zjednoczone Doris Hart Stany Zjednoczone Margaret Osborne DuPont 4:6, 6:4, 6:4
1949 Stany Zjednoczone Louise Brough Stany Zjednoczone Margaret Osborne DuPont 3:6, 6:1, 6:3
1948 Stany Zjednoczone Doris Hart i Stany Zjednoczone Margaret Osborne DuPont tytuł wspólny
1947 Stany Zjednoczone Doris Hart Stany Zjednoczone Margaret Osborne 6:4, 6:0
1946 Stany Zjednoczone Doris Hart Stany Zjednoczone Margaret Osborne 6:8, 6:3, 6:3

Gra podwójna mężczyzn[edytuj]

Rok Zwycięzcy Finaliści Wynik
2017 Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
Francja Julien Benneteau
Francja Édouard Roger-Vasselin
6:2, 6:3
2016 Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
Australia Chris Guccione
Brazylia André Sá
6:3, 7:6(5)
2015 Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
Polska Marcin Matkowski
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 6:2
2014 Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
4:6, 7:6(4), 10-4
2013 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Austria Alexander Peya
Brazylia Bruno Soares
4:6, 7:5, 10-3
2012 Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 6:4
2011 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:7(2), 7:6(4), 10-6
2010 Serbia Novak Đoković
Izrael Jonathan Erlich
Słowacja Karol Beck
Czechy David Škoch
6:7(6), 6:2, 10-3
2009 Południowa Afryka Wesley Moodie
Rosja Michaił Jużny
Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
6:4, 4:6, 10-6
2008 Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
Brazylia Marcelo Melo
Brazylia André Sá
6:4, 7:6(3)
2007 Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Stany Zjednoczone Bob Bryan
7:6(3), 7:5
2006 Australia Paul Hanley
Zimbabwe Kevin Ullyett
Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
6:4, 3:6, 10-8
2005 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
7:6(9), 7:6(4)
2004 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:4, 6:4
2003 Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
5:7, 6:4, 7:6(3)
2002 Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
7:5, 6:3
2001 Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
Filipiny Eric Taino
Stany Zjednoczone David Wheaton
6:3, 3:6, 6:1
2000 Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
Filipiny Eric Taino
6:7(5), 6:3, 7:6(1)
1999 Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:3, 7:6(3)
1998 Szwecja Jonas Björkman
Australia Patrick Rafter
Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
Finał anulowano
1997 Australia Mark Philippoussis
Australia Patrick Rafter
Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
6:2, 4:6, 7:5
1996 Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O’Brien
6:3, 7:6
1995 Stany Zjednoczone Todd Martin
Stany Zjednoczone Pete Sampras
Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
7:6, 6:4
1994 Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
3:6, 7:6, 6:4
1993 Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
Wielka Brytania Neil Broad
Południowa Afryka Gary Muller
6:7, 6:3, 6:4
1992 Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
Chorwacja Goran Ivanišević
Włochy Diego Nargiso
6:4, 7:6
1991 Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:4, 7:6
1990 Wielka Brytania Jeremy Bates
Stany Zjednoczone Kevin Curren
Francja Henri Leconte
Czechy Ivan Lendl
6:2, 7:6

Gra podwójna kobiet[edytuj]

Rok Mistrzynie Finalistki Wynik
1973 Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
Francja Françoise Durr
Holandia Betty Stöve
4:6, 6:3, 7:5
1972 Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
Związek Południowej Afryki Brenda Kirk
Związek Południowej Afryki Pat Walkden
5:7, 6:0, 6:2
1971 Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
Stany Zjednoczone Mary–Ann Curtis
Stany Zjednoczone Valerie Ziegenfuss
6:2, 8:6
1970 Stany Zjednoczone Rosie Casals
Stany Zjednoczone Billie Jean King
Australia Karen Krantzcke
Australia Kerry Melville
6:2, 8:6
1969 Brak danych
1968 Brak danych
Początek Ery Open
1967 Brak danych
1966 Brak danych
1965 Australia Margaret Smith
Australia Lesley Turner
Brazylia Maria Bueno
Stany Zjednoczone Billie Jean Moffitt
10:8, 6:2
1964 Wielka Brytania Ann Haydon-Jones
Związek Południowej Afryki Renee Schuurman
Wielka Brytania Deidre Catt
Wielka Brytania Elizabeth Starkie
6:1, 6:3
1963 Brak danych
1962 Stany Zjednoczone Justina Bricka
Australia Margaret Smith
Brazylia Maria Bueno
Stany Zjednoczone Darlene Hard
6:3, 6:2
1961 Stany Zjednoczone Karen Hantze
Stany Zjednoczone Billie Jean Moffitt
Związek Południowej Afryki Margaret Hunt
Związek Południowej Afryki Lynne Hutchings
6:2, 13:15, 6:2

Bibliografia[edytuj]