Javier Sánchez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Javier Sánchez
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Andora
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1968
Pampeluna
Wzrost 178 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 23 (6 czerwca 1994)
Australian Open 3R (1990)
Roland Garros 4R (1990)
Wimbledon 2R (1991, 1992, 1997)
US Open QF (1991, 1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 26
Najwyżej w rankingu 9 (30 kwietnia 1990)
Australian Open QF (1993, 1998)
Roland Garros QF (1989)
Wimbledon 1R (1988, 1991, 1999)
US Open QF (1993, 1996, 1998)

Javier Sánchez Vicario (ur. 1 lutego 1968 w Pampelunie) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Seulu (1988).

Życie prywatne[edytuj]

Javier Sánchez pochodzi z rodziny o tradycjach tenisowych. Starszy brat Emilio odnosił sukcesy w singlu, a w grze podwójnej oprócz zwycięstw w turniejach wielkoszlemowych, był liderem rankingu deblowego. Ma również młodszą siostrę, Arantxę, która wygrywała rozgrywki wielkoszlemowe w singlu oraz deblu i była liderką rankingu obu konkurencji.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako junior Sánchez wygrał US Open 1986 zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu wygrał pojedynek finałowy 6:2, 6:2 z Franco Davínem, natomiast w deblu pokonał wynikiem 6:4, 1:6, 6:1, wspólnie z Tomásem Carbonellem parę Jeff TarangoDavid Wheaton.

Karierę profesjonalną zapoczątkował w 1986, a zakończył w roku 2000. W singlu wygrał 4 turnieje wchodzące w skład cyklu ATP World Tour oraz uczestniczył w 8 finałach.

W grze podwójnej wygrał łącznie 26 turniejów rangi ATP World Tour, a także przegrał w 18 finałach.

W latach 1987–1989 i 1997–1998 reprezentował Hiszpanię w Pucharze Davisa. Rozegrał dla drużyny przez ten okres 9 meczów – w singlu wygrał 3 pojedynki i 3 przegrał, a deblu poniósł porażkę w 4 spotkaniach nie wygrywając żadnego.

W 1988 zagrał w konkurencji gry pojedynczej na igrzyskach olimpijskich w Seulu, dochodząc do 3 rundy w której został wyeliminowany przez Paolo Canè.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 23. miejscu na początku czerwca 1994 roku, z kolei w zestawieniu deblistów pod koniec kwietnia 1990 roku zajmował 9. pozycję.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (4–8)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 20 września 1987 Madryt Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez 3:6, 6:3, 2:6
Zwycięzca 1. 13 listopada 1988 Buenos Aires Ceglana Argentyna Guillermo Pérez Roldán 6:2, 7:6
Zwycięzca 2. 18 czerwca 1989 Bolonia Ceglana Argentyna Franco Davín 6:1, 6:0
Finalista 2. 12 listopada 1989 São Paulo Dywanowa Argentyna Martín Jaite 6:7, 3:6
Finalista 3. 19 maja 1991 Umag Ceglana Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dmitrij Polakow 4:6, 4:6
Finalista 4. 15 września 1991 Brasília Dywanowa Ekwador Andrés Gómez 4:6, 6:3, 3:6
Finalista 5. 19 kwietnia 1992 Nicea Ceglana Argentyna Gabriel Markus 4:6, 4:6
Finalista 6. 8 sierpnia 1993 Kitzbühel Ceglana Austria Thomas Muster 3:6, 5:7, 4:6
Zwycięzca 3. 22 maja 1994 Bolonia Ceglana Hiszpania Alberto Berasategui 7:6(3), 4:6, 6:3
Finalista 7. 6 sierpnia 1995 Praga Ceglana Czechy Bohdan Ulihrach 2:6, 2:6
Finalista 8. 15 października 1995 Tel Awiw-Jafa Twarda Słowacja Ján Krošlák 3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 20 października 1996 Tel Awiw-Jafa Twarda Południowa Afryka Marcos Ondruska 6:4, 7:5

Gra podwójna (26–18)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 2 sierpnia 1987 Båstad Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Szwecja Stefan Edberg
Szwecja Anders Järryd
6:7, 3:6
Zwycięzca 1. 20 września 1987 Madryt Ceglana Peru Carlos di Laura Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 3:6, 7:6
Finalista 2. 25 października 1987 Wiedeń Twarda (hala) Hiszpania Emilio Sánchez Stany Zjednoczone Mel Purcell
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
3:6, 5:7
Zwycięzca 2. 16 listopada 1987 São Paulo Twarda Izrael Gilad Bloom Hiszpania Tomás Carbonell
Hiszpania Sergio Casal
6:3, 6:7, 6:4
Zwycięzca 3. 12 czerwca 1988 Bolonia Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Szwajcaria Rolf Hertzog
Szwajcaria Marc Walder
6:1, 7:6
Finalista 3. 6 listopada 1988 São Paulo Twarda Chile Ricardo Acuña Stany Zjednoczone Jay Berger
Argentyna Horacio de la Peña
7:5, 4:6, 3:6
Zwycięzca 4. 13 listopada 1988 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Carlos Costa Argentyna Eduardo Bengoechea
Argentyna José Luis Clerc
6:3, 3:6, 6:3
Zwycięzca 5. 7 maja 1989 Monachium Ceglana Węgry Balázs Taróczy Australia Peter Doohan
Australia Laurie Warder
7:6, 6:7, 7:6
Zwycięzca 6. 14 maja 1989 Hamburg Ceglana Hiszpania Emlio Sánchez Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Boris Becker
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Eric Jelen
6:4, 6:1
Zwycięzca 7. 18 czerwca 1989 Bolonia Ceglana Hiszpania Sergio Casal Szwecja Tomas Nydahl
Szwecja Jörgen Windahl
6:2, 6:3
Finalista 4. 25 czerwca 1989 Bari Ceglana Hiszpania Sergio Casal Włochy Simone Colombo
Szwajcaria Claudio Mezzadri
6:0, 3:6, 3:6
Zwycięzca 8. 6 sierpnia 1989 Kitzbühel Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
7:5, 7:6
Zwycięzca 9. 15 kwietnia 1990 Barcelona Ceglana Ekwador Andrés Gómez Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
7:6, 7:5
Finalista 5. 29 kwietnia 1990 Monte Carlo Ceglana Ekwador Andrés Gómez Czechosłowacja Petr Korda
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
4:6, 6:7
Finalista 6. 6 maja 1990 Madryt Ceglana Ekwador Andrés Gómez Hiszpania Juan Carlos Báguena
Włochy Omar Camporese
4:6, 6:3, 3:6
Finalista 7. 15 lipca 1990 Gstaad Ceglana Włochy Omar Camporese Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 6:3, 5:7
Zwycięzca 10. 5 sierpnia 1990 Kitzbühel Ceglana Francja Éric Winogradsky Hiszpania Francisco Clavet
Austria Horst Skoff
7:6, 6:2
Zwycięzca 11. 7 października 1990 Ateny Ceglana Hiszpania Sergio Casal Holandia Tom Kempers
Holandia Richard Krajicek
6:4, 6:3
Zwycięzca 12. 10 marca 1991 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier Francja Guy Forget
Francja Henri Leconte
7:6, 3:6, 6:3
Zwycięzca 13. 19 maja 1991 Umag Ceglana Izrael Gilad Bloom Stany Zjednoczone Richey Reneberg
Stany Zjednoczone David Wheaton
7:6, 2:6, 6:1
Zwycięzca 14. 25 sierpnia 1991 Schenectady Twarda Australia Todd Woodbridge Ekwador Andrés Gómez
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 7:6, 7:6
Finalista 8. 29 września 1991 Palermo Ceglana Hiszpania Emilio Sánchez Holandia Jacco Eltingh
Holandia Tom Kempers
6:3, 3:6, 3:6
Zwycięzca 15. 12 kwietnia 1992 Barcelona Ceglana Ekwador Andrés Gómez Czechosłowacja Ivan Lendl
Czechosłowacja Karel Nováček
6:4, 6:4
Finalista 9. 24 maja 1992 Bolonia Ceglana Argentyna Javier Frana Stany Zjednoczone Luke Jensen
Australia Laurie Warder
4:6, 6:7
Finalista 10. 19 lipca 1992 Stuttgart Ceglana Szwajcaria Marc Rosset Stany Zjednoczone Glenn Layendecker
Związek Południowej Afryki Byron Talbot
6:4, 3:6, 4:6
Finalista 11. 14 listopada 1993 Antwerpia Dywanowa (hala) Związek Południowej Afryki Wayne Ferreira Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
3:6, 6:7
Finalista 12. 10 kwietnia 1994 Barcelona Ceglana Stany Zjednoczone Jim Couruer Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy David Rikl
7:5, 1:6, 4:6
Zwycięzca 16. 17 kwietnia 1994 Nicea Ceglana Australia Mark Woodforde Holandia Hendrik Jan Davids
Związek Południowej Afryki Piet Norval
7:5, 6:3
Finalista 13. 15 maja 1994 Rzym Ceglana Południowa Afryka Wayne Ferreira Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy David Rikl
1:6, 5:7
Zwycięzca 17. 9 października 1994 Ateny Ceglana Argentyna Luis Lobo Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
5:7, 6:1, 6:4
Finalista 14. 15 stycznia 1995 Auckland Twarda Argentyna Luis Lobo Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
4:6, 3:6
Finalista 15. 5 marca 1995 Scottsdale Twarda Argentyna Luis Lobo Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
6:4, 3:6, 4:6
Finalista 16. 30 kwietnia 1995 Monte Carlo Ceglana Argentyna Luis Lobo Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 4:6
Finalista 17. 7 maja 1995 Monachium Ceglana Argentyna Luis Lobo Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
3:6, 4:6
Zwycięzca 18. 16 lipca 1995 Gstaad Ceglana Argentyna Luis Lobo Francja Arnaud Boetsch
Szwajcaria Marc Rosset
6:7, 7:6, 7:6
Zwycięzca 19. 27 sierpnia 1995 Umag Ceglana Argentyna Luis Lobo Szwecja David Ekerot
Węgry László Markovits
6:4, 6:0
Zwycięzca 20. 21 kwietnia 1996 Barcelona Ceglana Argentyna Luis Lobo Wielka Brytania Neil Broad
Południowa Afryka Piet Norval
6:1, 6:3
Finalista 18. 5 maja 1996 Praga Ceglana Argentyna Luis Lobo Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
3:6, 7:6, 3:6
Zwycięzca 21. 12 stycznia 1997 Sydney Twarda Argentyna Luis Lobo Holandia Paul Haarhuis
Holandia Jan Siemerink
6:4, 6:7, 6:3
Zwycięzca 22. 9 marca 1997 Scottsdale Twarda Argentyna Luis Lobo Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:3, 6:3
Zwycięzca 23. 11 maja 1997 Hamburg Ceglana Argentyna Luis Lobo Wielka Brytania Neil Broad
Południowa Afryka Piet Norval
6:3, 7:6
Zwycięzca 24. 28 września 1997 Bukareszt Ceglana Argentyna Luis Lobo Holandia Hendrik Jan Davids
Argentyna Daniel Orsanic
7:5, 7:5
Zwycięzca 25. 30 sierpnia 1998 Long Island Twarda Hiszpania Julián Alonso Stany Zjednoczone Brandon Coupe
Stany Zjednoczone Dave Randall
6:4, 6:4
Zwycięzca 26. 1 sierpnia 1999 Umag Ceglana Argentyna Mariano Puerta Włochy Massimo Bertolini
Włochy Cristian Brandi
3:6, 6:2, 6:3

Bibliografia[edytuj]