Disa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Disa
Ilustracja
Disa uniflora
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina storczykowate
Podrodzina storczykowe
Rodzaj Disa
Nazwa systematyczna
Disa P.J.Bergius
Descriptiones Plantarum ex Capite Bonae Spei, ... 348. 1767[2]
Typ nomenklatoryczny
Disa uniflora P.J.Bergius[3]
Synonimy

Amphigena Rolfe;
Forficaria Lindl.;
Gamaria Raf.;
Herschelia Lindl.;
Herschelianthe Rauschert;
Monadenia Lindl.;
Orthopenthea Rolfe;
Penthea Lindl.;
Repandra Lindl.;
Schizodium Lindl.

Ilustracja

Disarodzaj roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Obejmuje ok. 185 gatunków[4] występujące w Afryce na terenie takich krajów jak: Kenia, Tanzania, Uganda, Etiopia, Sudan, Angola, Malawi, Mozambik, Zambia, Zimbabwe, RPA, Gwinea, Lesotho, Wybrzeże Kości Słoniowej, Liberia, Niger, Nigeria, Sierra Leone, Burundi, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Kongo, Gabon, Rwanda, DRK, Madagaskar, Reunion oraz Jemen[5].

Rośliny rosną w bardzo zróżnicowanych środowiskach. Choć większość gatunków rośnie na siedliskach naturalnych, niektóre preferują także siedliska przekształcone np. wycinki pod drogi (D. woodii, D. chrysostachya) lub rośnie na sosnowych plantacjach (D. bracteata). Większość gatunków występuje w wilgotnych i mokrych środowiskach. Jednym z niewielu wyjątków, który występuje na terenach suchych jest gatunek D. karooica. Kilka gatunków rozwija się tylko po pożarach. U większości gatunków zaobserwowano wzmożone kwitnienie po pożarach lasów. A kilka gatunków kwitnie wyłącznie po pożarach (D. introrsa, D. micropetala, D subtenuicornis, D. atrorubens, D. bodkinii, D. begleyi)[5]. Kwitnienie u większości gatunków występuje na wiosnę, tylko gatunki występujące w wyższych górach oraz na brzegach strumieni kwitną późną wiosną lub wczesnym latem. Rzadko kwitnienie następuje latem lub jesienią[5].

W zależności od gatunków mogą one rosną pojedynczo (D. cornuta) lub bardziej lub mniej rozproszonych skupiskach (D. ferruginea, D. graminifolia, D. purpurascens). Wiele gatunków można także zaobserwować w wielkich skupiskach po kilkaset okazów rosnących blisko siebie (D. tenella, D. sagittalis, D. cooperi, D. obtusa, D. bivalvata, D.comosa, D. bolusiana)[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Płonne pędy wytwarzane są rzadko, osiągają do 15 cm długości z kilkoma ostro zakończonymi liśćmi do 40 cm długości. Płodne pędy mają do 100 cm długości. Liście lancetowate do owalnych, zwykle ostro zakończonymi. Kwiatostan z pojedynczym lub dużą liczbą kwiatów. Kwiat nie odwrócony, odwrócony, czasem podwójnie. Kwiaty od 4 do 80 mm średnicy, najczęściej czerwone lub białe, rzadziej niebieskie, żółte lub zielone[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj sklasyfikowany do plemienia Diseae z podrodziny storczykowych (Orchidoideae) w rodzinie storczykowatych (Orchidaceae), rząd szparagowce (Asparagales) w obrębie roślin jednoliściennych[3][6].

Wykaz gatunków[4]
Hybrydy[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2016-01-17].
  2. Index Nominum Genericorum (ING). Smithsonian Institution. [dostęp 2016-01-17].
  3. a b Disa. Tropicos.org. [dostęp 2016-01-17].
  4. a b c Disa. W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2016-01-17].
  5. a b c d e Disa. e-Monocot.org. [dostęp 2016-01-17].
  6. Disa. Kew Royal Botanic Gardens. [dostęp 2016-01-17].