Edward Gorol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Gorol
Data i miejsce urodzenia 23 lipca 1930
Mikołów
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 2003
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki rzeźba, medalierstwo
Strona internetowa
Pomnik Wojciecha Kętrzyńskiego autorstwa Edwarda Gorola w Kętrzynie

Edward Andrzej Gorol (ur. 23 lipca 1930 w Mikołowie[1], zm. 10 stycznia 2003 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, medalier, twórca wielu polskich odznaczeń państwowych i wojskowych. Jego matka Agnieszka była pianistka, grywała jeszcze wtedy akompaniując nieme kina. Jego dom od dziecka był przepełniony muzyką, stąd jego zamiłowanie do muzyki, której w późniejszych latach słuchał bardzo dużo podczas pracy. Gdy Edward miał 9 lat, jego ojciec Fryderyk zaprowadził go do swojej pracy w fabryce, by ten zobaczył spust stali. Poznanie tego niezniszczalnego materiału, huku młotów i lecących iskier było początkiem jego twórczości związanego z tym właśnie stopem żelaza.

Od dziecka posiadał zdolność rysowania, dlatego w 1947 roku (po ukończeniu szkoły podstawowej) poszedł do Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach. Po liceum rozpoczął studia artystyczne w Krakowie u prof. Ksawerego Dunikowskiego, które następnie ukończył w Warszawie w 1954 r. na Wydziale Rzeźby uzyskując dyplom u prof. Józefa Aümillera za prace medalierskie w 1955 roku. Po ukończeniu studiów do 1959 r. był organizatorem a następnie kustoszem Muzeum Numizmatycznego w Mennicy Państwowej w Warszawie. Był to również okres, który zaowocował dla niego zdobyciem wielu nagród za projekty odznaczeń państwowych oraz order przyznawany przez dzieci – Order Uśmiechu. W latach 1960 – 1968 prowadził pracownię rzeźby w Katedrze Rysunków, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Wiele jego prac dotyczyły Wojska i Armii, wykonując szereg rzeźb i płaskorzeźb, tablic pamiątkowych i pomników nagrobnych na cmentarzach żołnierzy poległych podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku i w czasie powstania  warszawskiego. Jego dorobek medalierski liczy nawet ponad 1000 prac. Jego prace obecnie znajdują się w ponad 70 muzeach w kraju i za granicą. Był wiceprezesem oraz działał społecznie w Okręgu Warszawskim Związku Polskich Artystów Plastyków

Swoje prace najczęściej sygnował odwróconą literą E i literą G.

Zmarł w Warszawie w 2003 roku[2]

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera I urnowa-15-11)[3].


Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Medale i odznaczenia zaprojektowane przez Edwarda Gorola[4]
Gregory of Sanok medal
Rzeźby i pomniki
Inne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 260.
  2. Edward Gorol, Mikołowskie Towarzystwo Historyczne [dostęp 2020-06-14] (pol.).
  3. Lista pochowanych. Edward Gorol. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-07-19].
  4. Odznaczenia. pgorol-medalierstwo.pl. [dostęp 2015-07-21].
  5. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 187. ISBN 83-01-06109-X.
  6. Przygotowania do obchodów 500 rocznicy śmierci wielkiego humanisty – Grzegorza z Sanoka. „Nowiny”, s. 4, nr 218 z 24 września 1976. 
  7. Medale pamiątkowe, okolicznościowe wydawnictwa, walory filatelistyczne w 500 rocznicę śmierci Grzegorza z Sanoka. „Nowiny”, s. 6, nr 34 z 12–13 lutego 1977. 
  8. a b c Autosan. Praca zbiorowa pod redakcją Adama Orłowskiego. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1982, s. 4. ISBN 83-205-3466-6.
  9. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba Mennica Państwowa (WARSAW), Medale Mennicy Państwowej. (Tekst katalogu ... opracowała ... Wiesława Kowalczyk ... Aleksandra Kopydłowska.)., MW, 1974, OCLC 504589036 [dostęp 2020-06-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]