Ein HaSzofet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ein HaSzofet
עין השופט
Muzeum Joara przy kibucu Ein HaSzofet
Muzeum Joara przy kibucu Ein HaSzofet
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Megiddo
Wysokość 264 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

811
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 19237
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ein HaSzofet
Ein HaSzofet
Ziemia 32°35′45″N 35°06′04″E/32,595833 35,101111Na mapach: 32°35′45″N 35°06′04″E/32,595833 35,101111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Ein HaSzofet (hebr. עין השופט; ang. En HaShofet, lub także Ein HaShofet; pol. Wiosna Sędziego) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 264 metrów n.p.m. na jednym ze wzgórz Wyżyny Manassesa, która oddziela Dolinę Jizreel od równiny przybrzeżnej. Wzgórza położone na wschód od osady są zalesione, a położone na zachód są uprawiane rolniczo. Na wschód od osady jest wadi strumienia Gachar, na południu wadi strumienia Raz, a na zachodzie strumienia Szelef. W jego otoczeniu znajduje się miejscowość Ma'ale Iron, kibuce Dalija, Ramot Menasze, Ramat HaSzofet, Miszmar HaEmek, Megiddo i Gal'ed, oraz moszaw Midrach Oz. Na wschód od osady jest baza wojskowa Joara, a na południu są tereny szkoleniowe armii.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Ein HaSzofet jest położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zajęcia edukacyjne dzieci w kibucu Ein HaSzofet, lata 1945-1950
Mieszkańcy kibucu Ein HaSzofet, lata 1946-1947
Jeden ze strumieni w okolicy kibucu Ein HaSzofet

Pierwotnie w miejscu tym znajdowały się pola należące do arabskiej wioski Dalijat ar-Rauha. Została ona wyludniona i zniszczona podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny, po ataku sił żydowskiej Hagany w dniu 1 marca 1948 roku[3]. Wcześniej, bo w latach 30. XX wieku ziemię wokół arabskiej wioski wykupiły żydowskie organizacje syjonistyczne. Grupa założycielska powstała w 1932 roku i składała się z żydowskich imigrantów z Polski, do których dołączyli członkowie młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair z Ameryki Północnej. Zamieszkali oni w Haderze i zdobywali doświadczenie w pracy rolniczej. W dniu 5 lipca 1937 roku założyli swój własny kibuc, który nazwali Ein HaSzofet na cześć sędziego Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych Louisa Brandeis (był pierwszym Żydem na tym stanowisku)[4]. Początkowo kibuc znajdował się nieco na wschód, w miejscu, gdzie obecnie jest baza wojskowa Joara. Rok później przeniesioną ją w obecną lokalizację. Kibuc był typową jak na owe czasy, żydowską osadą rolniczo-obronną - posiadał wieżę obserwacyjną i palisadę obronną, a mieszkańcy poza pracą rolniczą pełnili także obowiązki obronne osiedla. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936-1939) kibuc był wielokrotnie atakowany przez arabskie milicje. Od 1938 roku w miejscu zwanym Joara powstała główna baza szkoleniowa żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. Lokalizacji tej sprzyjało izolowane położenie, odległe od osad ludzkich i stosunkowo niewielka obecność brytyjskich sił w okolicy. Bardzo szybko powstała tutaj szkoła oficerów i instruktorów wojskowych Hagany. W latach 1938-1948 przeszkolenie przeszło ponad tysiąc oficerów, którzy później tworzyli podstawy Sił Obronnych Izraela. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w kwietniu 1948 roku siły Hagany wyprowadziły stąd natarcie w kierunku oblężonego przez Arabów kibucu Miszmar HaEmek. Baza wojskowa Joara pełniła w latach 1950-1967 funkcję podstawowego ośrodka szkoleniowego Brygady Golani. W 1970 roku przekształcono ją w ośrodek rekrutacji żołnierzy, w którym odbywa się podstawowe szkolenie praktyczne. W tym celu wykorzystywane są tereny ćwiczebne położone na południe od kibucu. Do bazy docierają także grupy młodych Żydów z całego świata, którzy przechodzą ćwiczenia wojskowe. Nigdy nie zostaną oni członkami Sił Obronnych Izraela, jednak poznają wojskową dyscypliną i praktyczną obsługę broni, a przy okazji zwiedzają Izrael. Program ten jest finansowany przez Agencję Żydowską[5]. Sam kibuc jest rozbudowywany o nowe domy mieszkalne.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Przy bazie wojskowej Joara mieści się Muzeum Hagany. Prezentuje ono historię organizacji wojskowych kursów szkoleniowych Hagany. Przypomina sylwetki najsłynniejszych izraelskich dowódców, którzy właśnie tutaj przechodzili szkolenie: Icchak Sadeh, Jigal Allon, Mosze Dajan, Icchak Rabin, Meir Amit i Uzi Narkiss. W muzeum zgromadzono liczne pamiątki z tamtego okresu[6]. Z obiektów sportowych w kibucu jest basen kąpielowy, sala sportowa z siłownią oraz boisko do piłki nożnej.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Znajduje się tutaj także szkoła podstawowa i szkoła średnia, do których są dowożone dzieci z okolicznych wiosek[7]. Przy kibucu organizowane są kursy nauki języka hebrajskiego (ulpan) dla imigrantów żydowskich z całego świata.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest dobrym punktem wyjściowym do pieszych wycieczek po okolicznych wzgórzach[8].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, hodowli bydła i drobiu. Pola uprawne zajmują powierzchnię 4000 hektarów, na których uprawia się pszenicę, bawełnę, oraz trawy i rośliny motylkowe na siano. Najważniejszą częścią sadu owocowego jest plantacja awokado, która zajmuje powierzchnię 360 akrów. Poza tym uprawia się śliwy, jabłonie, brzoskwinie, grusze i winorośl. Hodowla bydła koncentruje się na produkcji mlecznej. Stodoła liczy około 270 krów, które produkują około 3 mln litrów mleka rocznie. Druga stodoła licząca 750 krów jest nastawiona na produkcję mięsa. Każdego roku sprowadzanych jest około 1500 sztuk cieląt z Australii, Polski i innych krajów. Każde ciele jest tuczone przez pół roku, zanim przejdzie do rzeźni. Ferma drobiu daje produkcję 2300 ton mięsa rocznie[9].

Drugą ważną gałęzią lokalnej gospodarki jest przemysł. Zakład Mivrag Cold Forming Technology jest światowej klasy dostawcą części samochodowych, głównie dla przemysłu motoryzacyjnego w Stanach Zjednoczonych. Odbiorcami części są między innymi General Motors, Volkswagen, Delphi Corporation i Opel[10]. Firma Ein Hashofet Electric Industries produkuje systemy oświetleniowe. Współpracuje ona z fabryką w Europie, dzięki czemu mogła poszerzyć rynki zbytu. Ponadto zakład posiada linię produkcyjną przeznaczoną dla europejskiego przemysłu motoryzacyjnego[11]. Trzecim tutejszym zakładem jest MAG, który produkuje podzespoły mechaniczne i elektromechaniczne dla przemysłu motoryzacyjnego[12].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy oraz warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 6953, którą jadąc na wschód dojeżdża się do kibucu Miszmar HaEmek i drogi nr 66 w Dolinie Jizreel. Jadąc drogą nr 6953 na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6954 (prowadzi na północ do kibucu Ramat HaSzofet) i dalej do skrzyżowania z drogą nr 672 przy kibucu Dalija. Jadąc drogą nr 672 na południe dojeżdża się do kibucu Gal'ed, lub jadąc na północ do wiosek komunalnych Ein HaEmek i Eliakim oraz węzła drogowego z drogą ekspresową nr 70.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-19].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-19].
  3. Welcome To Daliyat al-Rawha' (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  4. Ein HaSzofet (hebr.). W: Megiddo Regional Council [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  5. Baza Joara (hebr.). W: Education and Youth Corps [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  6. Muzeum Joara (hebr.). W: Israel Ministry od Defense [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  7. Ein HaSzofet (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  8. Ein HaSzofet (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  9. Rolnictwo (hebr.). W: Kibbutz Ein HaSzofet [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  10. Mivrag Cold Forming Technology (ang.). W: Mivrag Cold Forming Technology [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  11. Ein Hashofet Electric Industries (ang.). W: Ein Hashofet Electric Industries [on-line]. [dostęp 2012-12-20].
  12. About MAG (ang.). W: MAG [on-line]. [dostęp 2012-12-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]