Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
Symbol zabytku nr rej. A-516 z 20.05.2013[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Miejscowość POL Białystok formal COA.svg Białystok
Adres ul. Mickiewicza 5
Architekt inż. Kazimierz Tołłoczko
Rozpoczęcie budowy 1929
Ukończenie budowy 1933
Pierwszy właściciel Skarb Państwa
Obecny właściciel Skarb Państwa
Położenie na mapie Białegostoku
Mapa konturowa Białegostoku, w centrum znajduje się punkt z opisem „Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku”
Ziemia53°07′38,51″N 23°10′14,49″E/53,127364 23,170692
Strona internetowa

Gmach Sądu Apelacyjnego w Białymstoku – zabytkowy budynek sądowy w Białymstoku, zbudowany w latach 1929–1933.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Początkowo w budynku mieścił się Sąd Okręgowy. Po zajęciu Białegostoku w 1941 r. Niemcy urządzili w budynku szpital wojskowy. W 1944 r. w gmachu ponownie pojawiło się NKWD, które zajmowało go do listopada 1945 r. W okresie PRL gmach pełnił funkcję urzędu wojewódzkiego. W czasach stalinizmu podziemia budynku były wykorzystywane jako areszt NKWD[2]. Otwory okienne w komórkach miały tylko około 20 x 35 cm i pozostawały bez oszklenia przez większą część okresu (przynajmniej do 1952 r.) Niektóre cele były pozbawione jakiegokolwiek sprzętu, więźniowie spali na otwartej przestrzeni lub mieli prymitywne koje bez palet i pościeli. W budynku odbyły się przesłuchania. W 1990 utworzono w budynku Sąd Apelacyjny. Na fasadzie przywrócono godło państwowe, które zdjęli Sowieci w 1939 po zajęciu miasta. W 1993 wewnątrz budynku odsłonięto tablicę upamiętniającą ofiary faszyzmu i komunizmu. W 2013 gmach został wpisany do rejestru zabytków pod nr A-516[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]