Żytno (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Gmina Żytno)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy gminy współczesnej. Zobacz też: gmina Żytno – dawna gmina w woj. olsztyńskim.
Żytno
gmina wiejska
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat radomszczański
TERYT 1012142
Wójt Mirosław Ociepa
Powierzchnia 197,62 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności

5425
• gęstość 28 os./km²
Nr kierunkowy 34
Tablice rejestracyjne ERA
Adres urzędu:
ul. Krótka 4
97-532 Żytno
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw 24
Liczba miejscowości 47
Położenie na mapie powiatu
Gmina Żytno.png
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Żytno
Żytno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Żytno
Żytno
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Żytno
Żytno
Ziemia 50°56′00″N 19°38′00″E/50,933333 19,633333
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska

Żytnogmina wiejska w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie częstochowskim.

Siedziba gminy to Żytno.

Według danych z 31 grudnia 2011[1] gminę zamieszkiwało 5425 osób.

Historia gminy[edytuj]

Od XV do XVIII wieku Żytno posiadało prawa miejskie. Ziemiami będącymi obecnie w gminie Żytno władały znane rody szlacheckie m.in.: Borzykowscy herbu Abdank, Pągowscy herbu Doliwa, Pukarzewscy herbu Śreniawa, Rędzińscy herbu Zadora, Życieńscy herbu Zadora, Ostrowscy herbu Korab, Siemieńscy herbu Leszczyc, Majowie herbu Starykoń, Moszyńscy herbu Łodzia, Koniecpolscy herbu Pobóg.

W gospodarce na terenie gminy dominowało rolnictwo. Od XIX wieku zaczęto tu uprawiać na skalę przemysłową buraki cukrowe i chmiel oraz powstały stadniny koni oraz stawy rybne. W XIX wieku następuje rozwój drobnego przemysłu (kuźnice, cegielnie, młyny, tartaki, gorzelnie, cukrownie). Mieszkańcy gminy brali czynny udział w powstaniach narodowych oraz w walkach partyzanckich w okresie II wojny światowej. W XIX i XX wieku w wielu miejscowościach na terenie gminy funkcjonowały szkoły oraz prowadzono aktywne życie kulturalne. W 1973 roku z połączenia trzech gromad: Borzykowy, Maluszyna i Żytna, powstała gmina Żytno.

Położenie gminy[edytuj]

Gmina Żytno położona jest w południowo-zachodniej części powiatu radomszczańskiego. Siedzibą władz administracyjnych i samorządowych jest Żytno. Powierzchnia gminy znajduje się w zlewni rzeki Pilicy, która od strony wschodniej stanowi jej naturalną granicę. Blisko 50% jej powierzchni pokrywają lasy. Przez teren gminy przebiega droga krajowa Radomsko – Włoszczowa oraz sieć dróg wojewódzkich i gminnych, stanowiących dogodne połączenia komunikacyjne. W oparciu o wytwarzane produkty rolnictwa, występują możliwości rozbudowy przemysły rolno-spożywczego. Wykorzystując surowce i materiały, takie jak piasek, żwir i glina można produkować w dużym zakresie materiały budowlane. Dużo lasów, wód i czystego powietrza sprzyja rozwojowi agroturystyki.

Rezerwaty przyrody[edytuj]

Na terenie gminy znajduje się rezerwat przyrody Dębowiec chroniący naturalny grąd z lipą szerokolistną na krańcach zasięgu oraz łęg wiązowo-jesionowy z rzadkimi roślinami zielnymi[2].

Struktura powierzchni[edytuj]

Według danych z roku 2002[3] gmina Żytno ma obszar 197,62 km², w tym:

  • użytki rolne: 51%
  • użytki leśne: 39%

Gmina stanowi 13,69% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj]

Dane z 31 grudnia 2011[1]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 5425 100 2634 49 2791 51
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
28 - -
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Żytno w 2014 roku[4].


Piramida wieku Gmina Zytno.png

Miejscowości w gminie[edytuj]

Sąsiednie gminy[edytuj]

Dąbrowa Zielona, Gidle, Kluczewsko, Kobiele Wielkie, Koniecpol, Wielgomłyny, Włoszczowa

Przypisy

Bibliografia[edytuj]