Gospodarka Malezji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gospodarka Malezji
Kuala Lumpur – stolica Malezji i największe miasto w tym kraju
Kuala Lumpur – stolica Malezji i największe miasto w tym kraju
Informacje ogólne
Waluta Ringgit (MYR)
Rok podatkowy rok kalendarzowy
Organizacje gospodarcze APEC, ASEAN, WTO
Dane statystyczne
PKB (ważony PSN) 926,1 mld
PKB per capita 28 900
Wzrost PKB 5,4%[1]
Struktura PKB rolnictwo 8,4%
przemysł 36,9%
usługi 54,7%
Inflacja 3,8%[1]
Wymiana handlowa
Eksport 188,2 mld
Towary eksportowane sprzęt elektroniczny, olej palmowy, ropa naftowa, gaz ziemny, drewno i wyroby drewniane, guma, tekstylia, chemikalia, panele słoneczne
Główni partnerzy Singapur 14,7%, Chińska Republika Ludowa 12,6%, Stany Zjednoczone 10,3%, Japonia 8,1%, Tajlandia 5,7%, Hongkong 4,8%, Indie 4,1% (2016)
Import 163,4 mld
Towary importowane elektronika, maszyny, produkty naftowe, pojazdy, tworzywa sztuczne, produkty z żelaza i stali, chemikalia
Główni partnerzy Chińska Republika Ludowa 19,4%, Singapur 9,8%, Japonia 7,7%, Stany Zjednoczone 7,6%, Tajlandia 5,8%, Korea Południowa 5%, Indonezja 4% (2016)
Zatrudnienie
Struktura zatrudnienia rolnictwo 11%, przemysł 36%, usługi 53% (2012)
Stopa bezrobocia 3,4%
Wskaźniki jakości życia
Ludność poniżej progu ubóstwa 3,8%
Współczynnik Giniego 46,2 (2009)
Wskaźnik rozwoju społecznego 0,823[2]
Główne źródło

Gospodarka Malezji jest czwartą co do wielki w Azji Południowo-Wschodniej[3]. Malezja to rozwijająca się otwarta gospodarka rynkowa. Państwo pełni główną rolę w aktywności ekonomicznej. Malezja jest członkiem Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN).

Do lat 60. XX w. Malezja była krajem surowcowym. W 1957 roku 85% wartości eksportu dostarczyły dochody ze sprzedaży kauczuku i cyny[4]. W latach 70. i 80. nastąpił szybki rozwój przemysłu przetwórczego. Przy wykorzystaniu taniej siły roboczej i udziale kapitału zagranicznego (głównie z Japonii, Korei Południowej, Singapuru i Chin) rozwinęła się produkcja proeksportowa[4]. Duży udział w gospodarce odgrywa sektor państwowy. Pod koniec lat 80. sektor państwowy wytwarzał ok. 40% produkcji przemysłowej[4]. Wzrost produktu krajowego brutto w latach 1980–1988 wzrastał o 4,6% rocznie, w latach 1989–1993 o ok. 9%[4]. Na początku lat 90. rozpoczęto prywatyzację państwowych przedsiębiorstw oraz dalszą intensyfikację produkcji rolnej (głównie poprzez zwiększenie upraw towarowych i produkcji zbóż). W latach 90. XX wieku Malezja była nazwana jednym z azjatyckich tygrysów[5]. Symbolem rozwoju gospodarczego w latach 90. była budowa Petronas Towers. W latach 1997–1998 gospodarka Malezji przeżyła załamanie w wyniku kryzysu finansowego, który objął Azję Południowo-Wschodnią. Produkt krajowy brutto na osobę w 2017 roku wyniósł 28 900 dolarów amerykańskich[1]. Udział sektora usług w strukturze PKB wynosi 54,7%, przemysłu 36,9%, rolnictwa 8,4%.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Malezja ma duże złoża różnorodnych surowców mineralnych. Ropę naftową wydobywa się z podmorskich złóż na Morzu Południowochińskim, u wybrzeży stanów: Sarawak, Sabah i Terengganu. Gaz ziemny wydobywa się w pobliżu wyspy Labuan oraz u wybrzeża stanu Sarawak. Rudy cyny wydobywa się w dolinie Kinta, dolinie Kelang, Batang Berjuntai. W wyniku zmiany koniunktury na rynku światowym, wzrostu kosztów wydobycia oraz zanieczyszczenia środowiska zmniejszono wydobycie złóż rud cyny[4]. Wydobywa się także rudy miedzi (Sabah), żelaza (w stanach Johor i Pahang), boksyty (Sarawak, Johor), rudy antymonu (Sarawak), złoto, ilmenit, monacyt, kolumbit (ubocznie w kopalniach cyny)[4]. W Malezji rozwinął się przemysł elektrotechniczny i elektroniczne (produkcja półprzewodników, telewizorów, układów scalonych, baterii, urządzeń klimatyzacyjnych, radioodbiorników), hutnictwo cyny (w Bagan Jaya, Penang, Porcie Kelang), przemysł rafineryjny, kauczukowy, środków transportu (montownie samochodów, ciężarówek, motocykli, motorowerów), chemiczny (produkcja nawozów azotowych, środków ochrony roślin, kosmetyków, leków), drzewny[4]. Regionalne centra produkcyjne i badawczo-rozwojowe w Malezji mają: Dell, Fuji, Hitachi, Intel, Osram, Samsung[6].

Rolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym działem rolnictwa jest uprawa kauczuku i innych roślin eksportowych[4]. W 2005 roku produkcja surowego kauczuku wyniosła 1,2 mln t, dzięki czemu Malezja była trzecim producentem kauczuku na świecie (po Tajlandii i Indonezji)[4]. W latach 1960–1989 powiększono areał upraw palmy olejowej o 12 razy[4]. Produkuje się także: kakaowiec, palmę kokosową, pieprz (Sarawak), trzcinę cukrową, na małą skalę także: tytoń, maniok, bataty, warzywa i owoce (banany i ananasy)[4]. Najważniejszą rośliną żywieniową jest ryż – jej produkcja nie pokrywa zapotrzebowania krajowego. Hodowla (głównie bawołów i trzody chlewnej ma drugorzędne znaczenie[4]. Eksploatuje się lasy. Rozwinięte jest rybołówstwo przybrzeżne i dalekomorskie[4].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku Malezję odwiedziło 15,7 mln turystów (głównie z Australii, Japonii i Singapuru)[4].

Transport[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku w Malezji znajdowało się 114 lotnisk[1]. Długość linii kolejowych wynosi 1851 km[1]. Transport lądowy (zwłaszcza drogowy) jest dobrze rozwinięty w Malezji Zachodniej, a w Malezji Wschodniej bardzo słabo. Długość dróg kołowych wynosi 144403 km, z czego 116169 km dróg ma utwardzoną nawierzchnię[1]. Długość autostrad wynosi 1821 km[1]. Rozwinięta jest żegluga kabotażowa.

Handel zagraniczny[edytuj | edytuj kod]

Wartość eksportu: 188,2 mld USD (2017)[1]. Malezja eksportowała głównie: sprzęt elektroniczny, olej palmowy, ropę naftowa, gaz ziemny, drewno i wyroby drewniane, gumę, tekstylia, chemikalia, panele słoneczne. Wartość importu: 163,4 mld USD (2017)[1]. Malezja importowała głównie: elektronikę, maszyny, produkty naftowe, pojazdy, tworzywa sztuczne, produkty z żelaza i stali, chemikalia. Głównymi partnerami handlowymi są: Chiny, Singapur, Japonia, Stany Zjednoczone, Tajlandia, Korea Południowa, Indonezja, Indie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Malaysia (ang.). cia.gov. [dostęp 2018-02-03].
  2. 2008 Statistical Update Malaysia The Human Development Index - going beyond income (ang.). hdrstats.undp.org, 2008. [dostęp 2018-02-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-12)].
  3. GDP, current prices (ang.). imf.org. [dostęp 2018-02-03].
  4. a b c d e f g h i j k l m n Malezja. Gospodarka. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2018-02-03].
  5. The downward spiral of the Asian tigers (ang.). bbc.co.uk, 1998-03-31. [dostęp 2018-02-03].
  6. Malezja zachęca polski biznes do inwestowania. "Nie chodzi o same pieniądze". money.pl, 2015-11-17. [dostęp 2018-02-03].