Grand Prix Belgii 1977

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Belgii 1977
Grote Prijs van Belgie
Tor Zolder
Belgia Zolder
7. wyścig z 17 w sezonie
287. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 5 czerwca 1977
Trasa
Liczba okrążeń 70
Długość okrążenia 4,262 km
Dystans 298,340 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 32 kierowców
Zakwalifikowało się 27 kierowców
Ukończyło wyścig 14 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Mario Andretti
(1:24,64, Lotus)
Zwycięzca Gunnar Nilsson
(1:55:05,71, Lotus)
Najszybsze
okrążenie
Gunnar Nilsson
(1:27,36, Lotus)
Grand Prix Monako w sezonie 1977 Grand Prix Szwecji
1976 Grand Prix Belgii 1978

Grand Prix Belgii 1977 (oryg. Grote Prijs van Belgie) – siódma runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1977, która odbyła się 5 czerwca 1977, po raz czwarty na torze Circuit Zolder.

35. Grand Prix Belgii, 24. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Poz. Nr. Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. start. Punktów
1 6 Szwecja Gunnar Nilsson Lotus-Ford 70 1:55:05.71 3 9
2 11 Austria Niki Lauda Ferrari 70 14.19 11 6
3 3 Szwecja Ronnie Peterson Tyrrell-Ford 70 19.95 8 4
4 19 Włochy Vittorio Brambilla Surtees-Ford 70 24.98 12 3
5 17 Australia Alan Jones Shadow-Ford 70 + 1:15.47 17 2
6 8 Niemcy Hans Joachim Stuck Brabham-Alfa Romeo 69 + 1 okrążenie 18 1
7 1 Wielka Brytania James Hunt McLaren-Ford 69 + 1 okrążenie 9  
8 4 Francja Patrick Depailler Tyrrell-Ford 69 + 1 okrążenie 5  
9 25 Austria Harald Ertl Hesketh-Ford 69 + 1 okrążenie 25  
10 27 Belgia Patrick Nève March-Ford 68 + 2 okrążenia 24  
11 34 Francja Jean-Pierre Jarier Penske-Ford 68 + 2 okrążenia 26  
12 18 Australia Larry Perkins Surtees-Ford 67 + 3 okrążenia 23  
13 31 Wielka Brytania David Purley LEC-Ford 67 + 3 okrążenia 20  
14 37 Włochy Arturo Merzario March-Ford 65 + 5 okrążeń 14  
NS 33 Holandia Boy Hayje March-Ford 63 Nie sklasyfikowany 27  
NU 20 Związek Południowej Afryki Jody Scheckter Wolf-Ford 62 Silnik 4  
NU 2 Niemcy Jochen Mass McLaren-Ford 39 Wypadek 6  
NU 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Matra 32 Silnik 10  
NU 22 Szwajcaria Clay Regazzoni Ensign-Ford 29 Silnik 13  
NU 12 Argentyna Carlos Reutemann Ferrari 14 Wypadek 19  
NU 24 Wielka Brytania Rupert Keegan Hesketh-Ford 14 Wypadek 7  
NU 16 Włochy Riccardo Patrese Shadow-Ford 12 Wypadek 15  
NU 10 Związek Południowej Afryki Ian Scheckter March-Ford 8 Wypadek 21  
NU 28 Brazylia Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 2 Elektronika 16  
NU 5 Stany Zjednoczone Mario Andretti Lotus-Ford 0 Wypadek 1  
NU 7 Wielka Brytania John Watson Brabham-Alfa Romeo 0 Wypadek 2  
NZ 36 Hiszpania Emilio de Villota McLaren-Ford    
NZ 9 Brazylia Alex Ribeiro March-Ford    
NZ 35 Szwecja Conny Andersson BRM    
NZ 38 Belgia Bernard de Dryver March-Ford    
NZ 39 Meksyk Héctor Rebaque Hesketh-Ford        

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Najszybsze okrążenie: Gunnar Nilsson 1:27.540