Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1980

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1980
XXIII Toyota United States Grand Prix
14. wyścig z 14 w sezonie
342. Grand Prix Formuły 1
Tor Watkins Glen
Stany Zjednoczone Watkins Glen
Data

5 października 1980

Trasa
Liczba okrążeń

59

Długość okrążenia

5,435 km

Dystans

320,67 km

Uczestnicy
Zgłoszenia

27 kierowców

Zakwalifikowało się

25 kierowców

Ukończyło wyścig

11 kierowców

Wyniki
Pole position

Bruno Giacomelli
(1:33,291, Alfa Romeo)

Zwycięzca

Alan Jones
(1H:34:36,050, Williams-Ford)

Najszybsze
okrążenie

Alan Jones
(1:34,068, Williams-Ford)

14. Grand Prix w sezonie 1980
Poprzednie

Grand Prix Kanady

Grand Prix Stanów Zjednoczonych
1979 1980

Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1980 – ostatnia runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1980, która odbyła się 5 października 1980, po raz 20. na torze Watkins Glen.

23. Grand Prix Stanów Zjednoczonych, 22. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Wyścig[edytuj | edytuj kod]

Poz Nr Kierowca konstruktor Okrążenie Czas/Powód n.u Poz. start. Punkty
1 27 Australia Alan Jones Williams-Ford 59 1h:34:36,050 5 9
2 28 Argentyna Carlos Reutemann Williams-Ford 59 +4,21 s 3 6
3 25 Francja Didier Pironi Ligier-Ford 59 +12,57 s 7 4
4 12 Włochy Elio de Angelis Lotus-Ford 59 +29,69 s 4 3
5 26 Francja Jacques Laffite Ligier-Ford 58 +1 okr. 12 2
6 11 Stany Zjednoczone Mario Andretti Lotus-Ford 58 +1 okr. 11 1
7 16 Francja René Arnoux Renault 58 +1 okr. 6
8 9 Szwajcaria Marc Surer ATS-Ford 57 +2 okr. 17
9 50 Wielka Brytania Rupert Keegan Williams-Ford 57 +2 okr. 15
10 21 Finlandia Keke Rosberg Fittipaldi-Ford 57 +2 okr. 14
11 1 Związek Południowej Afryki Jody Scheckter Ferrari 56 +3 okr. 23
Niesklasyfikowani
NS 7 Wielka Brytania John Watson McLaren-Ford 50 niesklasyfikowany 9
NU 2 Kanada Gilles Villeneuve Ferrari 49 wypadek 18
NS 3 Francja Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 40 niesklasyfikowany. 22
NU 30 Niemcy Jochen Mass Arrows-Ford 36 układ przeniesienia napędu 24
NU 23 Włochy Bruno Giacomelli Alfa Romeo 31 elektryka 1
NU 5 Brazylia Nelson Piquet Brabham-Ford 25 poślizg 2
NU 6 Meksyk Héctor Rebaque Brabham-Ford 20 silnik 8
NU 31 Stany Zjednoczone Eddie Cheever Osella-Ford 20 zawieszenie 16
NU 29 Włochy Riccardo Patrese Arrows-Ford 16 poślizg 20
NU 14 Holandia Jan Lammers Ensign-Ford 16 układ kierowniczy 25
NU 20 Brazylia Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 15 zawieszenie 19
NU 4 Irlandia Derek Daly Tyrrell-Ford 3 kolizja z de Cesarisem 21
NU 22 Włochy Andrea de Cesaris Alfa Romeo 2 kolizja z Daly 10
Nie wystartowali / nie dopuszczeni do ponownego startu
NS 8 Francja Alain Prost McLaren-Ford 0 wypadek/kontuzja 13
Nie zakwalifikowali się
NZ 43 Nowa Zelandia Mike Thackwell Tyrrell-Ford
NZ 51 Wielka Brytania Geoff Lees Williams-Ford

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]