Renault F1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Renault F1
Ilustracja
Pełna nazwa Renault F1 Team (Od 2019)
Aktywna 1977-1985, 2002-2011, od 2016
Siedziba Wielka Brytania Enstone, Oxfordshire
Ważni ludzie
Dyrektor Cyril Abiteboul (od 2015)
Dyrektor techniczny Bob Bell (od 2016)
Kierowcy Nico Hülkenberg (od 2017)
Daniel Ricciardo (od 2019)
Kierowcy testowi Sergey Sirotkin (od 2019)
Inne
Debiut Grand Prix Wielkiej Brytanii 1977
Mistrzostwa
konstruktorów
2 (2005-2006)
Mistrzostwa
kierowców
2 (2005-2006)

Renault F1 (oficjalnie od 2016 roku Renault Sport Formula One Team[a]) – zespół Formuły 1, który został założony pod koniec lat 70. XX w. Wycofał się ze sportu po sezonie 1985. Zespół powrócił w sezonie 2002. Nowy zespół powstał na bazie zespołu Benetton. Firmę Renault w innych sportach motorowych reprezentuje Renault Sport.

Siedziba zespołu znajduje się w Enstone, gdzie projektowane i budowane są samochody.

Historia[edytuj | edytuj kod]

2005[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005 kierowcami byli Hiszpan Fernando Alonso (Zdobył on tytuł mistrzowski.) oraz Włoch Giancarlo Fisichella. Zespół uzyskał 191 punktów i zdobył tytuł mistrzowski w klasyfikacji konstruktorów.

W 2005 roku po raz pierwszy w Rosji odbyła się impreza Renault F1 Roadshow[2].

2006[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2006 kierowcami wyścigowymi zespołu byli: mistrz świata z 2005 roku Hiszpan Fernando Alonso i Włoch Giancarlo Fisichella. Na kierowcę testowego został wyznaczony Fin Heikki Kovalainen.

2007[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2007 barwy Renault ponownie reprezentował Fisichella, a odchodzącego do McLarena Fernando Alonso zastąpił dotychczasowy kierowca testowy zespołu, Heikki Kovalainen. Kierowcami testowymi zostali Brazylijczyk Ricardo Zonta oraz jego rodak, syn trzykrotnego mistrza świata Nelson Ângelo Piquet.

2008[edytuj | edytuj kod]

Kierowcami zespołu w sezonach 2008 oraz 2009 byli Fernando Alonso oraz Nelson Ângelo Piquet. 20 lipca 2008 roku podczas GP Niemiec Nelson Piquet zdobył 2. miejsce po starcie z 17. pozycji. Jeszcze większego wyczynu dokonał jego partner z zespołu, Fernando Alonso. Wygrał on GP Singapuru po starcie z 15. pola. W GP Japonii Alonso znów wygrał wyścig, a Piquet ukończył wyścig na 4. miejscu, co dało zespołowi najlepszy wynik w sezonie 2008.

2009[edytuj | edytuj kod]

Podczas Grand Prix Węgier w 2009 mechanicy Renault nie dokręcili dokładnie prawego przedniego koła w bolidzie Fernando Alonso, które w trakcie okrążenia zgubił, co mogło być potencjalnym zagrożeniem. Za spowodowanie niebezpiecznej sytuacji zespół został ukarany wykluczeniem z Grand Prix Europy[3], jednak ostatecznie FIA odstąpiła od wymierzenia kary po rozpatrzeniu złożonej przez Renault apelacji[4].

W 2009 roku po raz drugi w Rosji w Soczi odbyła się impreza Renault F1 Roadshow[2].

7 października 2009 zespół Renault ogłosił, że w sezonie 2010 w jednym z ich bolidów jeździł będzie Robert Kubica[5].

16 grudnia 2009 Renault sprzedało 75% udziałów luksemburskiej spółce inwestycyjnej – Genii Capital, którą kieruje biznesmen Gérard Lopez[6].

Afera Crashgate[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Crashgate.

We wrześniu 2009 doszło do afery „Crashgate”. FIA ukarała Renault karą wykluczenia ze startów na dwa lata w zawieszeniu. Szef zespołu Flavio Briatore został ukarany dożywotnim zakazem angażowania się w serie nadzorowane przez FIA. Były szef działu inżynierii Pat Symonds dostał podobną karę, tyle że nie może się angażować przez pięć lat. Nelson Piquet Jr. nie został ukarany ponieważ FIA zaproponowała mu immunitet w zamian za dostarczenie wszystkich informacji w sprawie afery „Crashgate”.

Efektem afery było m.in. zerwanie kontraktu sponsorskiego przez ING tuż przed Grand Prix Singapuru 2009, ze skutkiem natychmiastowym[7]. Po odejściu Briatore i Symondsa dyrektor techniczny, Bob Bell, dodatkowo przejął obowiązki szefa ekipy. Rozwiązanie to miało obowiązywać do końca sezonu 2009. Tymczasem 1 grudnia 2009 zespół poinformował, że Bell zachowa funkcję szefa, lecz zostanie zastąpiony na stanowisku dyrektora technicznego przez Jamesa Allisona.

2010[edytuj | edytuj kod]

31 stycznia 2010 Witalij Pietrow – wicemistrz Serii GP2 sezonu 2009 został oficjalnie potwierdzony jako partner Kubicy w zespole[8].

19 czerwca 2010 roku Michaił Aloszyn otrzymał możliwość jazdy bolidem Renault R29[9].

Na 18 lipca 2010 roku zaplanowano trzeci pokaz Renault F1 Roadshow w Moskwie w Rosji z udziałem rosyjskiego kierowcy Witalija Pietrowa[2].

8 grudnia 2010 roku Renault sprzedało Grupie Genii Capital 25% udziałów w zespole.Od tej chwili grupa Genii Capital posiada 100% akcji zatem jest jedynym właścicielem ekipy[10]..Grupa Lotus dołączyła do zespołu w formie sponsora tytularnego zespołu podpisując kontrakt do 2017 roku[11].

2012[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku zespół wycofał się z F1 i został przekształcony w Lotus F1 Team.

2016[edytuj | edytuj kod]

W 2016 zespół powrócił jako Renault Sport Formula 1 Team z bolidem R.S.16 po wykupieniu zespołu Lotus F1 Team pod koniec 2015. Kierowcami zostali Jolyon Palmer, a jego partnerem został Kevin Magnussen po wycofaniu się Pastora Maldonado.

Starty w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Źródło: Wyprzedź Mnie![12]

Sezon Nazwa Samochód Silnik Opony Kierowcy Punkty Msc.
1977 Francja Equipe Renault Elf RS01 Renault EF1 1.5 V6T M Francja Jean-Pierre Jabouille 0 NS
1978 Francja Equipe Renault Elf RS01 Renault EF1 1.5 V6T M Francja Jean-Pierre Jabouille 3 12
1979 Francja Equipe Renault Elf RS01
RS10
Renault EF1 1.5 V6T M Francja Jean-Pierre Jabouille
Francja René Arnoux
26 6
1980 Francja Equipe Renault Elf RE20 Renault EF1 1.5 V6T M Francja Jean-Pierre Jabouille
Francja René Arnoux
38 4
1981 Francja Equipe Renault Elf RE20B
RE30
Renault EF1 1.5 V6T M Francja Alain Prost
Francja René Arnoux
54 3
1982 Francja Equipe Renault Elf RE30B Renault EF1 1.5 V6T M Francja Alain Prost
Francja René Arnoux
62 3
1983 Francja Equipe Renault Elf RE30C
RE40
Renault EF1 1.5 V6T M Francja Alain Prost
Stany Zjednoczone Eddie Cheever
79 2
1984 Francja Equipe Renault Elf RE50 Renault EF4 1.5 V6T M Francja Patrick Tambay
Wielka Brytania Derek Warwick
Francja Philippe Streiff
34 5
1985 Francja Equipe Renault Elf RE60
RE60B
Renault EF4B 1.5 V6T
Renault EF15 1.5 V6T
G Francja Patrick Tambay
Wielka Brytania Derek Warwick
Francja François Hesnault
16 7
W sezonach 1986-2001 Renault nie występowało w Formule 1.
2002 Francja Mild Seven Renault F1 Team R202 Renault RS22 3.0 V10 M Włochy Jarno Trulli
Wielka Brytania Jenson Button
23 4
2003 Francja Mild Seven Renault F1 Team R23
R23B
Renault RS23 3.0 V10 M Włochy Jarno Trulli
Hiszpania Fernando Alonso
88 4
2004 Francja Mild Seven Renault F1 Team R24 Renault RS24 3.0 V10 M Włochy Jarno Trulli
Hiszpania Fernando Alonso
Kanada Jacques Villeneuve
105 3
2005 Francja Mild Seven Renault F1 Team R25 Renault RS25 3.0 V10 M Hiszpania Fernando Alonso
Włochy Giancarlo Fisichella
191 1
2006 Francja Mild Seven Renault F1 Team R26 Renault RS26 2.4 V8 M Hiszpania Fernando Alonso
Włochy Giancarlo Fisichella
206 1
2007 Francja ING Renault F1 Team R27 Renault RS27 2.4 V8 B Włochy Giancarlo Fisichella
Finlandia Heikki Kovalainen
51 3
2008 Francja ING Renault F1 Team R28 Renault RS27 2.4 V8 B Hiszpania Fernando Alonso
Brazylia Nelson Piquet Jr.
80 4
2009 Francja ING Renault F1 Team
Francja Renault F1 Team
R29 Renault RS27 2.4 V8 B Hiszpania Fernando Alonso
Brazylia Nelson Piquet Jr.
Francja Romain Grosjean
26 8
2010 Francja Renault F1 Team R30 Renault RS27-2010 2.4 V8 B Polska Robert Kubica
Rosja Witalij Pietrow
163 5
2011 Wielka Brytania Lotus Renault GP R31 Renault RS27-2011 2.4 V8 P Rosja Witalij Pietrow
Niemcy Nick Heidfeld
Brazylia Bruno Senna
73 5
W sezonach 2012-2015 Renault nie występowało w Formule 1.
2016 Francja Renault Sport Formula One Team R.S.16 Renault R.E.16 1.6 V6T P Dania Kevin Magnussen
Wielka Brytania Jolyon Palmer
8 9
2017 Francja Renault Sport Formula One Team R.S.17 Renault R.E.17 1.6 V6T P Niemcy Nico Hülkenberg
Wielka Brytania Jolyon Palmer
Hiszpania Carlos Sainz Jr
57 6
2018 Francja Renault Sport Formula One Team R.S.18 Renault R.E.18 1.6 V6T P Niemcy Nico Hülkenberg
Hiszpania Carlos Sainz Jr
122 4
2019 Francja Renault F1 Team R.S.19 Renault E-Tech 19 1.6 V6T P Australia Daniel Ricciardo
Niemcy Nico Hülkenberg
91 5

Legenda:

  • Pogrubiona czcionka oznacza mistrzostwo świata
  • * – sezon w trakcie

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Poprzednie oficjalne nazwy: Equipe Renault Elf (1977–1985), Mild Seven Renault F1 Team (2002–2006), ING Renault F1 Team (2007–2009), Renault F1 Team (2010), Lotus Renault GP (2011)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Renault – Entrant (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2017-01-07].
  2. a b c Renault F1 Team: Witalij Pietrow przygotowuje się do pokazu w Rosji wraz z zespołem Renault F1 (pol.). f1ultra.pl, 2010-06-30. [dostęp 2010-07-01].
  3. Marek Roczniak: Renault wykluczone z udziału w GP Europy (pol.). f1wm.pl, 2009-07-26. [dostęp 2009-10-07].
  4. Marek Roczniak: Renault wygrało apelację i wystartuje w Walencji (pol.). f1wm.pl, 2009-08-17. [dostęp 2009-10-07].
  5. Matt Beer: Kubica joins Renault for 2010 (ang.). autosport.com, 2009-10-07. [dostęp 2009-10-07].
  6. Marek Roczniak: Renault potwierdza partnerstwo ze spółką Genii (pol.). f1wm.pl, 2009-12-16. [dostęp 2010-10-25].
  7. Jonathan Noble: ING ends Renault deal immediately (ang.). autosport.com, 2009-09-24. [dostęp 2009-10-07].
  8. Fagaldo: Witalij Pietrow partnerem Kubicy w sezonie 2010 (potwierdzone) (pol.). f1wm.pl, 2010-01-31. [dostęp 2010-10-25].
  9. Rafał Pawłowski: Aloszyn potestował Renault R29 (pol.). f1ultra.pl, 2010-06-10. [dostęp 2010-06-19].
  10. Marek Roczniak: Genii sprzedało swoje udziały w zespole Renault? (pol.). f1wm.pl, 2010-01-04. [dostęp 2013-01-26].
  11. Group Lotus to become Renault title sponsors (ang.). formula1.com, 2010-12-08. [dostęp 2010-12-10].
  12. Renault (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2019-11-22].