Gyula Lóránt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gyula Lóránt
ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
6 lutego 1923
Kőszeg, Węgry
Data i miejsce
śmierci
31 maja 1981
Saloniki, Grecja
Pozycja Obrońca / Pomocnik
Wzrost 185 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub
1941–1943
1943–1944
1945–1950
1950
1950–1957
1957–1958
1958–1965
1961
Szombathelyi FC
Nagyváradi AC
Nemzeti Vasas
Nagyváradi Szabadság SK
UTA Arad
Vasas SC
Bp. Honvéd SE
Budapesti Spartacus SC
Váci Vasas
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1949–1955  Węgry 37 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1962–1963
1963
1964
1965–1967
1967–1968
1969–1971
1971–1972
1972–1974
1974
1975–1976
1976
1977–1979
1979
1980–1981
Bp. Honvéd SE
Debreceni VSC
SV Rheydt
1. FC Kaiserslautern
MSV Duisburg
1. FC Kaiserslautern
1. FC Köln
Kickers Offenbach
Freiburger FC
PAOK Saloniki
Eintracht Frankfurt
Bayern Monachium
FC Schalke 04
PAOK Saloniki

Gyula Lóránt (ur. 6 lutego 1923 w Kőszeg, zm. 31 maja 1981 w Salonikach) – węgierski piłkarz, pomocnik, obrońca i trener piłkarski. Srebrny medalista MŚ 54. Członek Złotej jedenastki.

Najlepszy okres kariery spędził w Vasasie Budapeszt (1947-1950) i Honvédzie (1951-1956). Z Honvédem trzykrotnie był mistrzem Węgier. W reprezentacji Węgier zagrał 37 razy[1]. Debiutował w 1949, ostatni raz zagrał w 1955. Podczas MŚ 54 wystąpił w pięciu spotkaniach Węgrów[2]. Wcześniej, w 1952 wraz z kolegami został złotym medalistą igrzysk w Helsinkach[3].

Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener. Prowadził szereg klubów w Bundeslidze - 1. FC Kaiserslautern, 1. FC Köln, Eintracht Frankfurt czy Bayern Monachium. Zmarł w Grecji, podczas meczu PAOK Saloniki, którego był trenerem, a w 1976 poprowadził do tytułu mistrza kraju.

Przypisy