Branko Stanković

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Branko Stanković
Бранко Станковић
Pełne imię i nazwisko Branislav Stanković
Data i miejsce urodzenia 31 października 1921
Sarajewo
Data i miejsce śmierci 20 lutego 2002
Belgrad
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1939–1941 Slavija Sarajewo
1941–1945 OFK Beograd
1945 SR Serbii 1 (0)
1946–1958 Crvena zvezda 195 (14)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1946–1956  Jugosławia 61 (3)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1960 Željezničar
1963–1964 Olimpija
1964–1967 Vojvodina
1966 Jugosławia
1968–1973 AEK Ateny
1973–1974 Aris FC
1975–1976 FC Porto
1976–1977 PAOK FC
1977–1978 Vojvodina
1978–1981 Crvena zvezda
1982–1984 Fenerbahçe SK
1984–1986 Beşiktaş JK
1986–1987 Fenerbahçe SK
1988–1989 Crvena zvezda
1989 Karşıyaka SK

Branislav „Branko” Stanković (serb. Бpaнкo Cтaнкoвић, ur. 31 października 1921 w Sarajewie – zm. 20 lutego 2002 w Belgradzie) - piłkarz jugosłowiański grający podczas kariery na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Branko Stanković piłkarską karierę rozpoczął w klubie Slavija Sarajewo w 1939. W czasie wojny występował w OFK Beograd. W 1946 przeszedł do Crveny zvezdy, w której występował do końca kariery w 1958. Z Crveną zvezdą czterokrotnie zdobył mistrzostwo Jugosławii w 1951, 1953, 1956, 1957 oraz Puchar Jugosławii w 1948, 1949, 1950 i 1958.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1945 SR Serbii Jugosławia  Prva liga 1 0
1946/47 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 20 0
1947/48 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 10 1
1948/49 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 10 1
1950 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 18 3
1951 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 13 1
1952 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 15 0
1952/53 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 21 1
1953/54 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 24 4
1954/55 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 21 1
1955/56 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 20 1
1956/57 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 18 0
1957/58 FK Crvena zvezda Jugosławia  Prva liga 5 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jugosławii Stanković zadebiutował 9 maja 1946 w wygranym 2-0 towarzyskim meczu z Czechosłowacją. W 1948 roku zdobył srebrny medal olimpijski na Igrzyskach w Londynie. Na turnieju w Anglii wystąpił we wszystkich czterech meczach z Luksemburgiem (bramka w 57 min.), Turcją, Wielką Brytanią i finale ze Szwecją. W 1950 uczestniczył w mistrzostwach świata. Na turnieju w finałowym w Brazylii wystąpił we wszystkich trzech meczach: Szwajcarią, Meksykiem i gospodarzami imprezy. W 1952 roku zdobył swój drugi srebrny medal olimpijski na igrzyskach w Helsinkach. Na turnieju w Finlandii wystąpił we wszystkich sześciu meczach z Indiami, dwukrotnie z ZSRR, Danią, Niemcami i finale z Węgrami. W 1954 po raz drugi uczestniczył w mistrzostwach świata. Na turnieju w finałowym w Szwajcarii wystąpił we wszystkich trzech meczach: Francją, Brazylią i RFN.

Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 28 listopada 1956 w przegranym 0-3 towarzyskim meczu z Anglią. Ogółem w barwach plavich wystąpił w 61 meczach, w których zdobył 3 bramki.

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 1948 piłka nożna
złoto Helsinki 1952 piłka nożna

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Stanković został trenerem. Karierę trenerską rozpoczął w Željezničarze Sarajewo w 1960. W latach 1964–1967 trenował Vojvodinę Nowy Sad, z którą zdobył mistrzostwo Jugosławii w 1966. W 1966 krótko był współselekcjonerem reprezentacji Jugosławii. W latach 1968–1974 Stanković pracował w Grecji w AEK Ateny i Arisie Saloniki. Z AEK zdobył mistrzostwo Grecji w 1971. W drugiej połowie krótko prowadził FC Porto, PAOK FC i ponownie Vojvodinę. W latach 1978–1981 trenował swój były klub Crvene zvezde. Z Czerwoną gwiazdą dwukrotnie zdobył mistrzostwo w 1980 i 1981. W latach 1982–1987 Stanković pracował w Turcji. Dwukrotnie prowadził Fenerbahçe SK i Beşiktaş JK. W tym okresie dwukrotnie zdobył mistrzostwo Turcji w 1983 (Fenerbahçe) i 1986 (Beşiktaş) oraz Puchar Turcji w 1983. W latach 1988–1989 ponownie trenował Crveną zvezdę. Z karierą trenerską pożegnał się w Karşıyace Izmir w 1989.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]