Helena Fliśnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helena Fliśnik z domu Kerner (ur. 22 stycznia 1952 w Zabrzu, zm. 1 stycznia 1999 w Zabrzu) – polska lekkoatletka, olimpijka.

Specjalizowała się w biegach sprinterskich i w skoku w dal. Największy sukces odniosła podczas mistrzostw Europy juniorów w Paryżu w 1970, gdzie zdobyła złote medale w biegu na 100 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów.

Startowała w Mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach, odpadając w półfinale biegu na 100 metrów i zajmując wraz z koleżankami 4. miejsce w finale biegu sztafetowego 4 × 100 metrów. Wystąpiła także w sztafecie 4 × 100 metrów na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 w Monachium (8. miejsce w finale). Dwukrotnie brała udział w halowych mistrzostwach Europy (w 1975 i 1976), ale bez sukcesów. W 1977 zdobyła brązowy medal Letniej Uniwersjady w sztafecie 4 × 100 metrów.

Trzykrotnie była mistrzynią Polski: na 100 metrów (w 1970 i 1971) i w skoku w dal (w 1970). Ustanowiła rekord Polski w sztafecie 4 × 100 metrów (44,19 s), a także istniejący do tej pory w sztafecie 4 × 200 metrów (1.35,5 w Bourges 31 maja 1975). Wystąpiła w 16 meczach reprezentacji Polski (3 zwycięstwa indywidualne).

Rekordy życiowe:

Była zawodniczką Górnika Zabrze. Po zakończeniu kariery (w 1979) pracowała jako nauczycielka.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]