Hoth

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hoth
ilustracja
Uniwersum

Gwiezdne wojny

Autor

George Lucas

Charakterystyka
Położenie

Zewnętrzne Rubieże, Sektor Anoat, System Hoth, 50 250 lat świetlnych od jądra

Średnica

12 875 km

Siła grawitacji

ciężka (1.1 standardowej)

Księżyce

3

Mieszkańcy
Rasy zamieszkujące

Wampy, Tauntauny

Ziemska Arktyka była inspiracją do utworzenia krajobrazów planety Hoth

Hoth – fikcyjna planeta ze świata Gwiezdnych wojen. Jest szóstą planetą w odległym systemie słonecznym o tej samej nazwie, pokryta jest wiecznym lodem i śniegiem, ma liczne księżyce i bombardowana jest przez meteoryty z pobliskiego pasa asteroid. Zamieszkują ją m.in. wampy oraz tauntauny. Na samej planecie rosną także mchy, porosty oraz anemiczne gatunki traw (rosną głównie w lodowych jaskiniach). Dzień na planecie trwa 23 standardowe godziny, rok 549 lokalnych dni.

Planeta jest w V części sagi sceną wielkiej bitwy między siłami Sojuszu Rebeliantów i Imperium Galaktycznego. Sceny rozgrywające się na niej były częściowo kręcone w Finse w Norwegii, natomiast rebelianckimi żołnierzami byli norwescy ratownicy górscy. Nazwa planety stanowi czytelną aluzję do postaci Hermanna Hotha, a bitwa o nią przywodzi na myśl bitwę pod Stalingradem. Jednak w świecie Gwiezdnych wojen przyjęte jest, że planeta (a także system, w którym jest położona) została nazwana na cześć Jedi – Lorda Hotha.

Bitwa o Hoth[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bitwa o Hoth.

Po wygranej bitwie o Yavin rebelianci zakładają nową sekretną bazę na Hoth. Jednakże imperialna sonda wykrywa położenie bazy. Rebelianci rozpoczynają przygotowania do ewakuacji, ale oddziały Dartha Vadera przybywają zbyt wcześnie i rebelianci zmuszeni są podjąć walkę w celu osłony transportów ewakuacyjnych. Siły Imperium wygrywają bitwę o Hoth, niszcząc rebeliancką bazę i przejmując liczny sprzęt. Większość rebeliantów zdołała wydostać się z planety. W ataku na bazę rebeliantów brały udział 4 AT-AT. 2 z nich zostały zniszczone. Gdy generał Veers zajął bazę rebeliantów, Sokół Millennium uciekł z niej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]