I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
Liceum ogólnokształcące
Ilustracja
Każdy jest dłużeń ojczyźnie swojej tyle, na ile go stać.
Państwo  Polska
Miejscowość Nowy Sącz
Adres ul. Długosza 5,
33-300 Nowy Sącz
Data założenia 1818
Patron Jan Długosz
Liczba uczniów 1157[1]
Dyrektor mgr Andrzej Padula
Wicedyrektorzy mgr Grażyna Andrzejewska,
mgr Sabina Pasiut,
mgr Barbara Wild
Członkostwo Stowarzyszenie Szkół Aktywnych,
Stowarzyszenie na rzecz Najstarszych Szkół w Polsce[2]
Położenie na mapie Nowego Sącza
Mapa lokalizacyjna Nowego Sącza
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu
Ziemia49°37′18,38″N 20°41′42,09″E/49,621772 20,695025
Strona internetowa

I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Długosza w Nowym Sączu – najstarsza szkoła średnia w Nowym Sączu i regionie. Do 2019 był to Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Jana Długosza w Nowym Sączu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 4.XI.1818 – otwarcie sześcioklasowego gimnazjum, 140 uczniów pobiera nauki w budynku przy ul. Pijarskiej
  • 1838 – gimnazjum przekazano jezuitom, szkoła mieści się w budynku przy ul. Piotra Skargi
  • 1867 – zorganizowanie pełnego ośmioklasowego gimnazjum, pierwszy egzamin dojrzałości
  • 1868 – przejście pod nadzór nowo utworzonej C.K. Rady Szkolnej Krajowej
  • 1870 – założenie bursy im. Tadeusza Kościuszki
  • 17 kwietnia 1894 – pożar Nowego Sącza, ogień trawi jeden z budynków szkolnych
  • 23 kwietnia 1894 – wznowienie nauki w nowym budynku przy ul. Długosza 5
  • 1907 – utworzenie II gimnazjum im. Bolesława Chrobrego, 399 uczniów i gimnazjum stanowi nową szkołę mieszcząca się w budynku przy ul. Wąsowiczów
  • 1912–1918 – liczny udział uczniów I Gimnazjum w tajnej działalności patriotycznej i walkach wyzwoleńczych
  • 11 listopada 1918 – w stulecie szkoły uroczystość patriotyczna – manifestacyjne otwarcie szkoły pod białym Orłem
  • 1925–1926 – szkoła przyjmuje nazwę Państwowe I Gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu
  • 1933–1934 – reforma szkolna tzw. jędrzejewiczowska – wprowadzenie dwustopniowej szkoły średniej ogólnokształcącej
  • 1939–1945 – zamknięcie Gimnazjum – w budynku szkoły mieści się szkoła policyjna[3] – okres tajnego nauczania
  • luty 1945 – wznowienie nauki w różnych budynkach szkolnych
  • od 7 maja 1946 – regularna nauka we własnym budynku szkolnym
  • od 1 września 1948 – wprowadzenie czteroklasowego gimnazjum z nazwami klas: ósma, dziewiąta, dziesiąta, jedenasta
  • 1952–1957 – liceum jako podległe TPD jest szkołą świecka, koedukacyjną
  • 1957–1958 – powrót do dawnej nazwy i męskiego typu szkoły
  • 1964 – ponowne wprowadzenie koedukacji
  • 1966–1967 – szkoła została uznana za jedną z pięciu w województwie krakowskim tzw. szkół wiodących
  • 1967–1968 – w związku z reformą szkolnictwa szkoła przejmuje pierwszych absolwentów ośmioklasowych szkół podstawowych
  • 1968–1969 –uroczyste obchody 150-lecia szkoły, wydanie monografii szkoły mgr Antoniego Sitka, szkoła otrzymała złotą odznakę „Zasłużony dla Rozwoju Ziemi Sądeckiej”
  • 1972 – remont generalny budynku, założenie centralnego ogrzewania
  • 1973 – Instytut Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych uznał szkołę za wzorową w pierwszym etapie wdrażania nowoczesnego systemu dydaktyczno-wychowawczego
  • 1974 – powstał hymn szkoły – słowa: mgr U. Adamek, muzyka: mgr J. Pach
  • 1975 – pierwszy większy sukces w olimpiadach przedmiotowych – Tomek Podgórski laureatem Centralnej Olimpiady Historycznej
  • 1976 – powstanie drużyny ZHP „SEKATOR”
  • 1978 – Wojewódzka Rada Narodowa nadała I L.O. Złotą Odznakę „Za zasługi dla Województwa Nowosądeckiego”
  • 1979 – oddanie do użytku sali gimnastycznej
  • 1979 – Ministerstwo Oświaty i Wychowania przyznaje szkole Medal Komisji Edukacji Narodowej
  • 1983 – wizyta ministra Oświaty i Wychowania, prof. dr hab. Bolesław Farona absolwenta I L.O. z roku 1954
  • 1983 – I rajd szkolny – tradycja utrzymywana do dziś
  • 10 maja 1985 – odsłonięcie popiersia patrona szkoły Jana Długosza
  • październik 1986 – przyjęcie szkoły do klubu UNESCO
  • 6 grudnia 1986 – sesja naukowa pt.: „Zapewnić światu pokój”
  • październik 1985 – udział przedstawicieli I LO w zjeździe szkół 100-letniej tradycji
  • 1988 – uroczyste obchody 170-lecia szkoły
  • 1998 – uroczyste obchody 180-lecia szkoły
  • 1999 – utworzone zostaje przy I LO – Gimnazjum i szkoła otrzymuje nazwę : Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 1 im. Jana Długosza w Nowym Sączu
  • 2017 - rozpoczęcie stopniowego wygaszania I Gimnazjum
  • 2018 - uroczyste obchody 200-lecia szkoły

Szkoła obecnie[edytuj | edytuj kod]

Chór „Scherzo”[edytuj | edytuj kod]

Chór I Liceum Ogólnokształcącego w Nowym Sączu „Scherzo” (z wł. żart) – powstał w 1987 r. Jest czterogłosowym chórem mieszanym skupiającym młodzież z kilku szkół sądeckich. Liczy około 60 osób w wieku 15–18 lat. Zespół pracuje również w dwóch formacjach: jako zespół wokalny wykonujący madrygały i chansonne oraz chór kameralny śpiewający muzykę dawną. Repertuar zespołu obejmuje głównie muzykę polską okresu Renesansu oraz współczesną m.in. fragmenty „Carmina Burana” C. Orffa i „Misa Criolla” A. Ramireza. Jest zdobywcą wielu nagród na konkursach ogólnopolskich. Nagrał i wydał 2 kasety ze swoim repertuarem. Koncertował za granicą m.in. w Niemczech, Włoszech, Francji, Belgii i Anglii. W latach 1993 i 1997 wystąpił z koncertami u papieża Jana Pawła II. Ponadto występował w ratuszu i sądeckich kościołach, uczestniczył w wielu uroczystościach miejskich i wojewódzkich, prowadził audycje muzyczne dla szkół. W latach 1991-95 chór działał pod patronatem Młodzieżowego Domu Kultury. W 1996 r. powstało Stowarzyszenie wspierające chór organizacyjnie. Zespół podnosi swój poziom artystyczny m.in. na wakacyjnych obozach szkoleniowo-wypoczynkowych. Jego działalność jest finansowana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, Wydział Kultury Urzędu Miejskiego, Kuratorium Oświaty, Radę Szkoły oraz wielu sponsorów prywatnych.

Gazetki szkolne[edytuj | edytuj kod]

Paranoja[edytuj | edytuj kod]

Oficjalna gazetka szkolna I Liceum Ogólnokształcącego – „Paranoja” – jest wydawana już od 23 lat. Zespół redakcyjny „Paranoi” liczy ponad 30 osób. Potwierdzeniem sukcesu, jaki osiąga „Paranoja”, która od roku szkolnego 2012/2013 przybrała nową szatę graficzną i zawiera średnio o 15 artykułów więcej niż poprzednie wydania, jest rosnąca liczba czytelników oraz zainteresowanie nauczycieli, którzy również publikują swoje artykuły na łamach naszej gazetki. „Paranoja” nawiązała także współpracę z portalem internetowym „Sądeczanina”, na którym jeszcze większa liczba osób, nie tylko z naszego liceum, może przeczytać artykuły redaktorów gazetki. Najważniejszym jednak osiągnięciem „Paranoi” było zdobycie I miejsca w konkursie na najlepszą gazetkę szkolną Nowego Sącza a okolic, organizowanym przez Fundację Sądecką w roku szkolnym 2012/2013[4].

Slash[edytuj | edytuj kod]

Pojawienie się tego tytułu na „dziennikarskim rynku” ILO wzbudziło ogromne zainteresowanie. Slash po raz pierwszy ukazał się w 2012 roku. Natomiast w czerwca 2013 roku po dwóch latach zdrowej, twardej rywalizacji między nowym, młodym „Slashem”, a legendarną i utytułowaną „Paranoją” – okazało się, że gazetki „Długoszowej Rodziny” nie mają sobie równych, bowiem w I Konkursie Gazetek szkolnych Sądecczyzny to właśnie one okazały się najlepsze. „Slash” i „Paranoja” stanęły razem na najwyższym stopniu podium tego konkursu[4].

Festiwal Młodych Talentów[edytuj | edytuj kod]

W rok 1971 młodzież działająca w Samorządzie Szkolnym wpadła na pomysł zorganizowania przeglądu artystycznego, w którym swoje talenty mogliby zaprezentować uczniowie. Pod kierunkiem prof. Józefy Piwowar i prof. Wojciecha Froehlicha, młodzież przygotowała I Festiwal Młodych Talentów. Uczniowie mogli zaprezentować swoje uzdolnienia w konkurencjach: gra na instrumencie, śpiew solowy, recytacja, taniec, gra zespołu muzycznego, kabaret oraz rysunek z natury. Do 1980 r. odbywał się on rokrocznie. Niestety, później „zapanowała długa, mroźna zima” – jak to określiła jedna z byłych uczestniczek Festiwalu. Dopiero w latach 1982 i 1983 młodzież okazała się silniejsza niż „otaczająca rzeczywistość” i doprowadziła do zorganizowania koncertów festiwalowych, po którym jednak impreza na pięć lat odeszła w cień. Na całe szczęście w 1989 r. młodzież nie wytrzymała tej pustki i pod wodzą prof. Barbary Porzucek zorganizowała kolejny XIII Festiwal. I od tej pory, nieprzerwanie, trwa on do dziś. O jego rosnącej popularności świadczy fakt, że na kolejnych edycjach o możliwość wzięcia w nim udziału ubiegali się uczniowie innych sądeckich szkół.

Biblioteka[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka mieści się w budynku głównym szkoły na parterze. Posiada wypożyczalnię i czytelnię. Obecnie[kiedy?] liczy około 19 300 woluminów. Są również czasopisma podarowane: w języku niemieckim, angielskim i rosyjskim oraz „POLITYKA”. Z czytelni mogą korzystać również osoby nie związane ze szkołą. O jej popularności może świadczyć liczba odwiedzin, która w tym roku[kiedy?] przekroczyła już 1300.

A oto cimelia biblioteki szkolnej:

  • Nałęcz, Romans z dziejów polskich. 1828
  • Władysław Syrokomla, Dwie koronacye Sasów. 1854
  • Piotr Skarga, Kazanie sejmowe. 1857
  • J. Przyborowski, Wiadomości o życiu i pismach Jana Kochanowskiego. 1857
  • Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego. 1859
  • S.B.Linde, Słownik języka polskiego . 1859
  • Wespazjan Kochowski, Pisma wierszem i prozą. 1859

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

W ciągu 183 lat szkołę ukończyło 11421 absolwentów, wśród nich znalazło się wiele znakomitości polskiej nauki, kultury i polityki. Słynni absolwenci „Długosza”:

1818 – 1867[edytuj | edytuj kod]

1867 – 1918[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Barbacki – uczeń gimnazjum, znakomity malarz portrecista, rozstrzelany w 1941
  • Adam Karol Benisz – górnośląski działacz plebiscytowy, jeden z dowódców w III powstaniu śląskim, członek Komisji Międzynarodowej z ramienia Ligi Narodów ds. Górnego Śląska
  • Artur Berson – inżynier, meteorolog, fizyk
  • Marian Chodacki – polski dyplomata, major dyplomowany piechoty
  • Józef Giza – generał brygady Wojska Polskiego
  • Zenon Klemensiewicz – polski językoznawca, autor podręczników gramatyki, członek Polskiej Akademii Nauk
  • Zdzisław Kurnikowski – urzędnik konsularny
  • Stanisław Kwapniewski – oficer
  • Józef Kustroń – legionista II Brygady, generał brygady WP, dowódca 21 Dywizji Piechoty, poległ w 1939 pod Oleszycami prowadząc dywizje do kontrataku
  • Jakub Pawłowski – poseł na Sejm
  • Bronisław Pieracki – członek Związku Strzeleckiego, legionista, minister spraw wewnętrznych, poseł na Sejm RP
  • Kazimierz Pieracki – wiceminister Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego RP
  • Eugeniusz Romer – profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, polski geograf i kartograf, wiceprezes Międzynarodowej Unii Geograficznej
  • Jan Romer – generał dywizji WP, inspektor armii, kawaler orderu Virtuti Militari II i V klasy
  • Stanisław Stroński – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm, redaktor „Rzeczypospolitej”
  • Bolesław Wieniawa-Długoszowski – generał dywizji Wojska Polskiego, dyplomata
  • Jerzy Żuławski – poeta, powieściopisarz, dramaturg

1918 – 1939[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Barycz – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, historyk
  • Jan Flis – profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, znany geograf
  • Stefan Jarosz – badacz Alaski, znany podróżnik
  • Julian Lambor – profesor Politechniki Warszawskiej, znany hydrolog
  • Eugeniusz Pawłowski – profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, jeden z najlepszych znawców gwar polskich
  • Emanuel Ringelblum – polsko-żydowski historyk, pedagog i działacz społeczny
  • Józef Wąsowicz – profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza i Uniwersytetu Wrocławskiego, geograf i kartograf
  • Zdzisław Wójcik – ambasador w Libanie i Kuwejcie

1945 – 2000[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Berdychowski – poseł na Sejm RP
  • Bolesław Faron – prof., minister Edukacji Narodowej (1981–1986), rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie
  • Wojciech Froehlich – prof., dyrektor Zakładu Geomorfologii i Hydrologii Gór i Nizin PAN
  • Józef Gawlik – prof., rektor Politechniki Krakowskiej
  • Franciszek Gągor – generał, szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego
  • Juliusz Janusz – arcybiskup tytularny, nuncjusz Stolicy Apostolskiej w Rwandzie, od 1998 powołany na nuncjusza Stolicy Apostolskiej w Mozambiku, Nuncjusz Apostolski w Budapeszcie
  • Jolanta Klimek-Grądzka – polska polonistka, slawistka i profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II; związana z Małopolskim Centrum Kultury „Sokół“ w Nowym Sączu
  • Ludomir Krawiński – były prezydent Miasta Nowego Sącza
  • Maciej Kurp – były przewodniczący Rady Miasta Nowego Sącza
  • Leszek Mazan – publicysta krakowski
  • Andrzej Mączyński – sędzia Trybunału Konstytucyjnego
  • Krzysztof Pawłowski – senator RP, rektor Wyższej Szkoły Biznesu w Nowym Sączu i Tarnowie
  • Zbigniew Ślipek – prof., rektor 2 kadencji Akademii Rolniczej w Krakowie
  • Leszek Wójtowicz – bard Piwnicy Pod Baranami w Krakowie
  • Marian Zając – ksiądz, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
  • Jerzy Zoń – twórca i dyrektor teatru KTO w Krakowie
  • Ludomir Handzel – prezydent Nowego Sącza od 2018 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. EduS@cz – Platforma vEdukacja
  2. Oficjalna strona internetowa Stowarzyszenia na rzecz Najstarszych Szkół w Polsce (I LO pozycja 59)
  3. Aby uzupełnić niedobory kadrowe PP, powołano 1 października 1941 roku w Nowym Sączu Szkołę Policyjną Policji Pomocniczej Generalnego Gubernatorstwa. Przez cały okres istnienia (do sierpnia 1944 roku) przeszkoliła ona 2800-3000 kandydatów. Komendantem szkoły był major Wincenty Strohe, a jego pierwszym zastępcą – major Antoni Pikor.
  4. a b sadeczanin.info

Bibliografia i źródła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]