Bolesław Faron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Faron
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1937
Czarny Potok
Minister oświaty i wychowania
Okres od 12 lutego 1981
do 12 listopada 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Krzysztof Kruszewski
Następca Joanna Michałowska-Gumowska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”

Bolesław Faron (ur. 17 lutego 1937 w Czarnym Potoku) – polski historyk literatury specjalizujący się w historii literatury polskiej, profesor nauk humanistycznych, krytyk, publicysta, polityk, przedsiębiorca. Minister oświaty i wychowania w latach 1981–1985.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Anny. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Długosza w Nowym Sączu (1954), studiował filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (1954–1958). Po studiach pracował jako wychowawca w Internacie Zasadniczej Szkoly Zawodowej w Nowej Hucie (1958–1961) i nauczyciel języka polskiego w II LO im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie (1959–64). W 1966 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych WSP (praca Twórczość Zbigniewa Uniłowskiego na tle prozy drugiego dziesięciolecia międzywojennego). W latach 1971–75 został prorektorem WSP, a od 1975 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Historycznoliterackiej Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie (poprzednio sekretarz naukowy). W tym samym roku uzyskał stopień doktora habilitowanego (praca Stefan Kołaczkowski jako krytyk i historyk literatury), został także rektorem WSP (do 1981). W wieku 41 lat, w 1978 roku otrzymał od Rady Państwa tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych. Od 2000 roku dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Akademii Pedagogicznej w Krakowie[1]. Wchodzi także w skład rady programowej Akademii Jakości Życia przy Małopolskiej Wyższej Szkole Zawodowej im. Józefa Dietla w Krakowie[2]. Współpracownik i członek komitetu redakcyjnego „Rocznika Sądeckiego”. Członek Klubu Przyjaciół Ziemi Sądeckiej[3].

W okresie 1952–1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej. W 1956 roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był delegatem na VI i IX Zjazd PZPR, obejmował w latach 1966–1971 funkcję I sekretarza komitetu uczelnianego partii przy WSP, od 1981 do 1986 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR. Do Narodowej Rady Kultury należał w latach 1983–86. Od lutego 1981 do listopada 1985 roku był ministrem oświaty i wychowania w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego (za jego rządów opracowano Kartę Nauczyciela oraz zniesiono obowiązkową maturę z matematyki[4]).

Radca ds. kultury i nauki ambasady polskiej i dyrektor Instytutu Polskiego w Wiedniu (1986–1990)[5].

Uczestnik życia krytycznoliterackiego, współpracownik pism, np. („Ruch Literacki” – redaktor naczelny w latach 1977–81, „Twórczość”, „Odra”, „Życie Literackie”, „Ojczyzna-Polszczyzna”, „Przegląd Humanistyczny”). Założyciel i dyrektor naukowy Wydawnictwa Edukacyjnego w Krakowie (od 1993)[6], inicjator edycji serii podręczników do nauki języka polskiego To lubię. Specjalista z zakresu literatury Młodej Polski, dwudziestolecia międzywojennego i piśmiennictwa współczesnego; znawca twórczości Władysława Orkana i Zbigniewa Uniłowskiego.

Mieszka w Krakowie. Jest bratem Stanisława Farona.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Kawalerski (1974), Oficerski (1985) i Komandorski (2001)[7] Orderu Odrodzenia Polski
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975)
  • Odznaka "Zasłużony Nauczyciel PRL" (1989)[8]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Faron
  2. Małopolska Wyższa Szkoła Zawodowa im. Józefa Dietla w Krakowie: Silva Rerum (pol.). 1 (11). [dostęp 23 kwietnia 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-15)].
  3. Klub Przyjaciół Ziemi Sądeckiej – Znani członkowie Klubu, www.sadeczanie.pl [dostęp 2018-03-18].
  4. Lidia Jastrzębska, Krok do przodu, krok do tyłu, Perspektywy [dostęp 2019-01-13] (pol.).
  5. Bolesław Faron, Świat się zmienia, a my z nim, Henryk Czubata (red.), „Pismo Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej "Konspekt"”, 20, pbc.up.krakow.pl, Kraków jesień 2004, s. 11, ISSN 1509-6726 [dostęp 2019-09-05].
  6. Rozmowa z profesorem Bolesławem Faronem, www.wsp.krakow.pl:80 [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2002-03-07].
  7. M.P. z 2001 r. nr 38, poz. 620
  8. Kiryk, Hampel i Pietrzkiewicz (red.) 2006 ↓, s. 112.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]