Ina Benita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ina Benita
Ilustracja
Imię i nazwisko Janina Ferow-Bułhak
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1912
Kijów
Data i miejsce śmierci sierpień 1944
Warszawa
Zawód aktorka
Współmałżonek 1. Jerzy Dal-Atan
(rozwód)
2. Stanisław Lipiński
(1938−?; rozwód)

Ina Benita, właściwie Janina Ferow-Bułhak (ur. 1 lutego 1912 w Kijowie, zm. w sierpniu 1944 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Życiorys[edytuj]

Urodziła się w rodzinie żydowskiego pochodzenia[1][2], jako córka Mikołaja i Heleny Ferow. W 1920 rodzina aktorki przyjechała do Polski. Benita ukończyła paryską Sacre Coeur, a w Warszawie Kursy Wokalno-Dramatyczne H. J. Hryniewieckiej. Zadebiutowała 29 sierpnia 1931 w warszawskim teatrzyku „Nowy Ananas”, w programie Raj bez mężczyzn. Występowała także w warszawskim „Morskim Oku” i kabarecie „Femina”. W 1932 debiutowała w filmie Ryszarda Biske pt. Puszcza, w którym grała rolę młodej dziedziczki – Reni. Od tej pory poświęciła się głównie karierze filmowej. Od 1937 związana była z warszawskimi teatrami rewiowymi. Grała m.in. w „Cyruliku Warszawskim” (1937), „Wielkiej Rewii” (1938-39) i Teatrze Malickiej (1938), a od wiosny 1939 w „Ali Babie”.

W czasie wojny występowała w jawnych teatrach („Komedia”, „Niebieski Motyl”, „Miniatury”). Została kochanką Austriaka Otto Havera [potrzebny przypis], oficera Wehrmachtu, z którym wyjechała do Wiednia. W 1944 powrócili do Warszawy. Ich romans został odkryty przez władze okupacyjne i oboje zostali oskarżeni o Rassenschande. Za związek z polską Żydówką, oficer został wysłany na front wschodni, a Benita uwięziona na Pawiaku, gdzie 8 kwietnia 1944 urodziła dziecko o imieniu Tadeusz Michał. Została zwolniona 31 lipca 1944. Po raz ostatni widziano ją podczas powstania warszawskiego, gdy schodziła do kanałów wraz z czteromiesięcznym synem[3]. Według innej wersji Benita doszła kanałami do Śródmieścia i tam we wrześniu zginęła podczas bombardowania.

Po latach, we wrześniu 2010 w miesięczniku „Bluszcz” ukazał się fikcyjny wywiad z aktorką, który przeprowadził Marcin Szczygielski.

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Sonia Miniewicz: Ina Benita: aktorka wyklęta. film.onet.pl, 4 sierpnia 2014. [dostęp 11 sierpnia 2014].
  2. A. Kamiński: Ina Benita − Biografia. film.wp.pl. [dostęp 11 sierpnia 2014].
  3. Dominika Kaszuba: Ina, kochanica Austriaka. film.onet.pl, 15 lipca 2011. [dostęp 11 sierpnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj]