Joanna Lichocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Lichocka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1969
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarka, polityk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko posłanka na Sejm VIII i IX kadencji (od 2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
podpis
Joanna Lichocka (z prawej) i Anita Czerwińska, przewodnicząca warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej” podczas spotkania z mieszkańcami w Busku-Zdroju (1 lutego 2013)

Joanna Katarzyna Lichocka (ur. 21 listopada 1969 w Warszawie[1]) – polska dziennikarka telewizyjna i prasowa, publicystka, autorka filmów dokumentalnych, posłanka na Sejm VIII i IX kadencji, od 2016 członek Rady Mediów Narodowych.

Życiorys

Jest absolwentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, odbyła także literackie studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiellońskim[2].

Zadebiutowała w 1991 na łamach „Tygodnika Solidarność”, gdzie pracowała do 1993[2]. Współpracowała również z „Życiem Warszawy” oraz Teleexpressem w TVP. Od 1994 prowadziła programy informacyjne i publicystyczne w Polsacie, z którego odeszła w 2001, co motywowała protestem przeciw powołaniu na szefa Informacji Dariusza Szymczychy[2].

Była następnie związana z „Życiem” (2001–2002) i „Przyjaciółką” (2003, jako zastępca redaktora naczelnego), „Ozonem” (2005), „Dziennikiem” (2006). W latach 2006–2009 była publicystką „Rzeczpospolitej[3]. W 2009 współpracowała z „Newsweek Polska[4]. Później publicystka tygodnika „Gazeta Polska”, zastępca redaktora naczelnego dziennika „Gazeta Polska Codziennie” i współpracownik tygodnika „Do Rzeczy”.

W latach 2004–2006 pracowała w telewizji TV Puls, gdzie prowadziła program publicystyczny Puls Wieczoru. W latach 2007–2009 prowadziła, najpierw w TVP1, następnie w TVP Info, program Forum. Do 2010 bywała także komentatorką w programie publicystycznym Antysalon Ziemkiewicza nadawanym w TVP Info. W 2010 prowadziła w TVP1 programy Z refleksem i Kwadrans po ósmej[2]. W tym samym roku była wśród prowadzących obie debaty prezydenckie między Bronisławem Komorowskim a Jarosławem Kaczyńskim[5]. Rada Etyki Mediów uznała jej postawę w czasie jednej z tych debat za stronniczą[6]. Z kolei dziennikarka wygrała proces cywilny z Grzegorzem Miecugowem, który sugerował, iż Jarosław Kaczyński znał wcześniej pytania, jakie zadawała kandydatom w trakcie tych programów[7].

Po odejściu w 2010 z TVP Joanna Lichocka zajęła się realizacją filmów dokumentalnych poświęconych Lechowi Kaczyńskiemu. W 2013 dołączyła do zespołu Telewizji Republika jako prowadząca pasmo publicystyczne Wolne głosy. Była członkinią zarządu warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, zrezygnowała z tej funkcji w sierpniu 2015 w związku z zaangażowaniem się w działalność polityczną w ramach Prawa i Sprawiedliwości[8].

W październiku tegoż roku wystartowała w wyborach parlamentarnych, otrzymała 24 122 głosy, zdobywając tym samym mandat poselski z listy PiS w okręgu kaliskim[9]. W lipcu 2016 została wybrana z rekomendacji PiS przez Sejm w skład Rady Mediów Narodowych[10]. Bez powodzenia kandydowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019[11], uzyskując 72 769 głosów[11].

W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję, kandydując w okręgu sieradzkim i otrzymując 45 823 głosy[12].

13 lutego 2020 podczas 5. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej po głosowaniu nad ustawą o rekompensacie dla mediów publicznych (odrzucono przez Sejm RP poprawki Senatu RP) posłowie opozycji opublikowali zdjęcie, na którym posłanka Joanna Lichocka pokazuje środkowy palec – Joanna Lichocka odniosła się do tych zarzutów nazywając je kłamstwem i tłumacząc, że przesuwała palcem energicznie pod okiem, a stop klatka z obraźliwym gestem została wyrwana z kontekstu[13][14]. Jej oponenci natomiast, odnosząc się do tłumaczeń Lichockiej zauważyli, że przetarła oko środkowym palcem dwukrotnie, po czym przez krótką chwilę trzymała ona środkowy palec oddalony od twarzy[15][16]. Sytuacja ta była komentowana przez polskie i zagraniczne media[17][18][19][20][21][22].

Życie prywatne

Jest córką profesor Haliny Lichockiej[1].

Wybrane publikacje

  • Mgła (zbiór wywiadów z urzędnikami Kancelarii Prezydenta RP z okresu prezydentury Lecha Kaczyńskiego, współautor wraz z Marią Dłużewską), Wydawnictwo Zysk, Warszawa 2011
  • Przebudzenie (zbiór wywiadów z uczestnikami Marszów Pamięci na Krakowskim Przedmieściu), Wydawnictwo M, Warszawa 2012
  • III RP. Kulisy systemu (wywiad rzeka z Andrzejem Zybertowiczem), Słowa i Myśli, Warszawa 2013

Filmografia

  • Mgła (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[23]
  • Pogarda (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[23]
  • Przebudzenie (2011) – scenariusz i reżyseria[23]
  • Prezydent (2013) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Jarosławem Rybickim)[23]

Nagrody

Dwukrotnie przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich wyróżniona Główną Nagrodą Wolności Słowa: w 2013 otrzymała wraz z Marią Dłużewską (za film dokumentalny Pogarda)[24], a w 2014 wspólnie z Jarosławem Rybickim (za film dokumentalny Prezydent)[25].

Przypisy

  1. a b Joanna Katarzyna Lichocka. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-08-28].
  2. a b c d Joanna Lichocka. publio.pl. [dostęp 2015-08-25].
  3. Joanna Lichocka straciła pracę w „Rzeczpospolitej”. press.pl, 21 lutego 2009. [dostęp 2015-08-28].
  4. Lichocka współpracuje z „Newsweekiem”. press.pl, 6 maja 2009. [dostęp 2015-08-28].
  5. Kolenda-Zaleska, Gugała i Lichocka poprowadzą debatę. wirtualnemedia.pl, 30 czerwca 2010. [dostęp 2015-08-28].
  6. REM: Lichocka (TVP) zachowała się stronniczo podczas debaty Komorowski-Kaczyński. gazeta.pl, 7 października 2010. [dostęp 2015-08-28].
  7. Miecugow przeprosił Lichocką. sdp.pl, 6 maja 2011. [dostęp 2015-08-28].
  8. Joanna Lichocka kandydatką PiS do Sejmu, odchodzi z dziennikarstwa. wirtualnemedia.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-28].
  9. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  10. Krzysztof Czabański, Joanna Lichocka i Elżbieta Kruk wybrani przez Sejm do Rady Mediów Narodowych. wirtualnemedia.pl, 22 lipca 2016. [dostęp 2016-07-22].
  11. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2020-01-07].
  12. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  13. Kacper Rogacin, Sejm: 2 mld zł dla TVP. Joanna Lichocka pokazała środkowy palec opozycji? KO wnosi o ukaranie posłanki PiS, Polska Times, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  14. Joanna Lichocka przeprasza urażonych środkowym palcem, bronią jej Olechowski i Wildstein z TVP, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  15. Zuzanna Tomaszewicz, Kuriozalne tłumaczenie posłanki PiS ws. wulgarnego gestu. "Przesuwałam palcem pod okiem", naTemat.pl [dostęp 2020-02-17] (pol.).
  16. Agnieszka Kublik, Do Kaczyńskiego mówi "Jaro". Kim jest Joanna Lichocka?, wyborcza.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-17].
  17. Agnieszka Żądło, Nie zapominajmy, komu Lichocka tak naprawdę pokazała środkowy palec, Newsweek.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  18. Co dalej z Lichocką? Wiemy, kiedy sprawa się wyjaśni, fakt.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  19. Rafał Badowski, Tajemnicza narada z Kaczyńskim w Sejmie. Oglądali wyczyn Lichockiej, naTemat.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  20. Lichocka with a middle finger: "This is a lie of post-communism". There are slow motion recordings, engnews24h.com, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (ang.).
  21. Németh Árpád, Vérig sértette az ellenzéket a lengyel képviselőnő, euronews, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (węg.).
  22. Lichocka avec un majeur: "C'est un mensonge du post-communisme". Il y a des enregistrements au ralenti, frenews24h.com, 15 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (ang.).
  23. a b c d Joanna Lichocka w bazie filmpolski.pl2. [dostęp 2015-08-28].
  24. Nagroda Wolności Słowa dla Lichockiej, Dłużewskiej i Hajdasz – aktualizacja video. sdp.pl, 18 grudnia 2012. [dostęp 2015-08-28].
  25. Nagrody SDP 2013 przyznane. sdp.pl, 30 stycznia 2014. [dostęp 2015-08-28].

Linki zewnętrzne