Joanna Lichocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joanna Lichocka
Joanna LichockaBusko-Zdrój, 1 lutego 2013
Joanna Lichocka
Busko-Zdrój, 1 lutego 2013
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1969
Warszawa
Zawód dziennikarka
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Joanna Lichocka i Anita Czerwińska, przewodnicząca warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej” podczas spotkania z mieszkańcami w Busku-Zdroju w pensjonacie „Sanato” (1 lutego 2013)

Joanna Katarzyna Lichocka (ur. 21 listopada 1969 w Warszawie[1]) – polska dziennikarka telewizyjna, publicystka, autorka filmów dokumentalnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka profesor Haliny Lichockiej[1]. Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, odbyła także literackie studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiellońskim[2].

Zadebiutowała w 1991 na łamach „Tygodnika Solidarność”, gdzie pracowała do 1993[2]. Współpracowała również z „Życiem Warszawy” oraz Teleexpressem w TVP. Od 1994 prowadziła programy informacyjne i publicystyczne w Polsacie, z którego odeszła w 2001, co motywowała protestem przeciw powołaniu na szefa Informacji Dariusza Szymczychy[2].

Była następnie związana z „Życiem” (2001–2002) i „Przyjaciółką” (2003, jako zastępca redaktora naczelnego), „Ozonem” (2005), „Dziennikiem” (2006). W latach 2006–2009 była publicystką „Rzeczpospolitej[3]. W 2009 współpracowała z „Newsweek Polska[4]. Później publicystka tygodnika „Gazeta Polska”, zastępca redaktora naczelnego dziennika „Gazeta Polska Codziennie” i współpracownik tygodnika „Do Rzeczy”.

W latach 2004–2006 pracowała w telewizji TV Puls, gdzie prowadziła program publicystyczny Puls Wieczoru. W latach 2007–2009 prowadziła, najpierw w TVP1, następnie w TVP Info, program Forum. Do 2010 bywała także komentatorką w programie publicystycznym Antysalon Ziemkiewicza nadawanym w TVP Info. W 2010 prowadziła w TVP1 programy Z refleksem i Kwadrans po ósmej[2]. W tym samym roku była wśród prowadzących obie debaty prezydenckie między Bronisławem Komorowskim a Jarosławem Kaczyńskim[5]. Rada Etyki Mediów uznała jej postawę w czasie jednej z tych debat za stronniczą[6]. Z kolei dziennikarka wygrała proces cywilny z Grzegorzem Miecugowem, który sugerował, iż Jarosław Kaczyński znał wcześniej pytania, jakie zadawała kandydatom w trakcie tych programów[7].

Po odejściu w 2010 z TVP Joanna Lichocka zajęła się realizacją filmów dokumentalnych poświęconych Lechowi Kaczyńskiemu. W 2013 dołączyła do zespołu Telewizji Republika jako prowadząca pasmo publicystyczne Wolne głosy. Była członkinią zarządu warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, zrezygnowała z tej funkcji w sierpniu 2015 w związku z zaangażowaniem się w działalność polityczną w ramach Prawa i Sprawiedliwości[8].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Mgła (zbiór wywiadów z urzędnikami Kancelarii Prezydenta RP z okresu prezydentury Lecha Kaczyńskiego, współautor z wraz z Marią Dłużewską), Wydawnictwo Zysk, Warszawa 2011
  • Przebudzenie (zbiór wywiadów z uczestnikami Marszów Pamięci na Krakowskim Przedmieściu), Wydawnictwo M, Warszawa 2012
  • III RP. Kulisy systemu (wywiad rzeka z Andrzejem Zybertowiczem), Słowa i Myśli, Warszawa 2013

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mgła (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[9]
  • Pogarda (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[9]
  • Przebudzenie (2011) – scenariusz i reżyseria[9]
  • Prezydent (2013) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Jarosławem Rybickim)[9]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich wyróżniona Główną Nagrodą Wolności Słowa. W 2013 otrzymała ją wraz z Marią Dłużewską (za film dokumentalny Pogarda)[10], a w 2014 wspólnie z Jarosławem Rybickim (za film dokumentalny Prezydent)[11].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Joanna Katarzyna Lichocka. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-08-28].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Joanna Lichocka. publio.pl. [dostęp 2015-08-25].
  3. Joanna Lichocka straciła pracę w „Rzeczpospolitej”. press.pl, 21 lutego 2009. [dostęp 2015-08-28].
  4. Lichocka współpracuje z „Newsweekiem”. press.pl, 6 maja 2009. [dostęp 2015-08-28].
  5. Kolenda-Zaleska, Gugała i Lichocka poprowadzą debatę. wirtualnemedia.pl, 30 czerwca 2010. [dostęp 2015-08-28].
  6. REM: Lichocka (TVP) zachowała się stronniczo podczas debaty Komorowski-Kaczyński. gazeta.pl, 7 października 2010. [dostęp 2015-08-28].
  7. Miecugow przeprosił Lichocką. sdp.pl, 6 maja 2011. [dostęp 2015-08-28].
  8. Joanna Lichocka kandydatką PiS do Sejmu, odchodzi z dziennikarstwa. wirtualnemedia.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-28].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Joanna Lichocka w bazie filmpolski.pl2. [dostęp 2015-08-28].
  10. Nagroda Wolności Słowa dla Lichockiej, Dłużewskiej i Hajdasz – aktualizacja video. sdp.pl, 18 grudnia 2012. [dostęp 2015-08-28].
  11. Nagrody SDP 2013 przyznane. sdp.pl, 30 stycznia 2014. [dostęp 2015-08-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]