Joanna Lichocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Lichocka
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1969
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarka, polityk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko posłanka na Sejm VIII i IX kadencji (od 2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
podpis
Joanna Lichocka (z prawej) i Anita Czerwińska, przewodnicząca warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej” podczas spotkania z mieszkańcami w Busku-Zdroju (1 lutego 2013)

Joanna Katarzyna Lichocka (ur. 21 listopada 1969 w Warszawie[1]) – polska publicystka, autorka filmów dokumentalnych i była dziennikarka telewizyjna i prasowa, posłanka na Sejm VIII i IX kadencji, od 2016 członkini Rady Mediów Narodowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, odbyła także literackie studia podyplomowe na Uniwersytecie Jagiellońskim[2].

Działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutowała w 1991 na łamach „Tygodnika Solidarność”, gdzie pracowała do 1993[2]. Współpracowała również z „Życiem Warszawy” oraz Teleexpressem w TVP. Od 1994 prowadziła programy informacyjne i publicystyczne w Polsacie, z którego odeszła w 2001, co motywowała protestem przeciw powołaniu na szefa Informacji Dariusza Szymczychy[2].

Była następnie związana z „Życiem” (2001–2002) i „Przyjaciółką” (2003, jako zastępca redaktora naczelnego), „Ozonem” (2005), „Dziennikiem” (2006). W latach 2006–2009 była publicystką „Rzeczpospolitej[3]. W 2009 współpracowała z „Newsweek Polska[4]. Później publicystka tygodnika „Gazeta Polska”, zastępca redaktora naczelnego dziennika „Gazeta Polska Codziennie” i współpracownik tygodnika „Do Rzeczy”.

W latach 2004–2006 pracowała w telewizji TV Puls, gdzie prowadziła program publicystyczny Puls Wieczoru. W latach 2007–2009 prowadziła, najpierw w TVP1, następnie w TVP Info, program Forum. Do 2010 bywała także komentatorką w programie publicystycznym Antysalon Ziemkiewicza nadawanym w TVP Info. W 2010 prowadziła w TVP1 programy Z refleksem i Kwadrans po ósmej[2]. W tym samym roku była wśród prowadzących obie debaty prezydenckie między Bronisławem Komorowskim a Jarosławem Kaczyńskim[5]. Rada Etyki Mediów uznała jej postawę w czasie jednej z tych debat za stronniczą[6]. Z kolei dziennikarka wygrała proces cywilny z Grzegorzem Miecugowem, który sugerował, iż Jarosław Kaczyński znał wcześniej pytania, jakie zadawała kandydatom w trakcie tych programów[7].

Po odejściu w 2010 z TVP zajęła się realizacją filmów dokumentalnych poświęconych Lechowi Kaczyńskiemu. W 2013 dołączyła do zespołu Telewizji Republika jako prowadząca pasmo publicystyczne Wolne głosy. Była członkinią zarządu warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, zrezygnowała z tej funkcji w sierpniu 2015 w związku z zaangażowaniem się w działalność polityczną w ramach Prawa i Sprawiedliwości[8].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2015 wystartowała w wyborach parlamentarnych, otrzymała 24 122 głosy, zdobywając tym samym mandat poselski z listy PiS w okręgu kaliskim[9]. W lipcu 2016 została wybrana z rekomendacji PiS przez Sejm w skład Rady Mediów Narodowych[10]. Bez powodzenia kandydowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019[11], uzyskując 72 769 głosów[11].

W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję, kandydując w okręgu sieradzkim i otrzymując 45 823 głosy[12].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

13 lutego 2020, podczas 5. posiedzenia Sejmu IX kadencji, Joanna Lichocka pokazała środkowy palec w kierunku ław opozycji[13]. Gest posłanki był szeroko komentowany przez polskie i zagraniczne media[14][15][16][17][18][19]. Sama posłanka początkowo tłumaczyła, że wcale nie pokazywała środkowego palca, lecz energicznie pocierała nim oko[20] oraz odruchowo odgarniała włosy z czoła[21], a zdjęcia, na których widać rzekomy gest[22], uznała za rozpowszechniane fałszerstwa oraz manipulację stopklatkami z nagrania filmowego[20]. Ostatecznie jednak posłanka przeprosiła za swoje zachowanie, stwierdzając, że „mogła być bardziej ostrożna z ekspresją” oraz że gest „nie miał złych intencji”[23].

Gest Joanny Lichockiej doprowadził 24 lipca 2020 do jej odwołania z funkcji wiceszefowej Sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu[24]. Komisja na posiedzeniu 6 sierpnia ponownie wybrała Joannę Lichocką na zastępcę przewodniczącego[25]. Dzień później Komisja Etyki Poselskiej podjęła decyzję o ukaraniu posłanki Lichockiej naganą za wykonanie obraźliwego gestu podczas obrad Sejmu[26]. Posłanka zdecydowała się odwołać od nałożonej na nią kary do Prezydium Sejmu, stwierdzając, że nie dopuściła się naruszenia Zasad Etyki Poselskiej oraz powracając do pierwotnej narracji, iż wulgarne znaczenie jej ruchowi ręką „nadaje jedynie manipulacja polegająca na zwolnieniu tempa materiału filmowego z tego zdarzenia lub stopklatki”[27]. 3 września 2020 Prezydium Sejmu głosami Elżbiety Witek, Małgorzaty Gosiewskiej i Ryszarda Terleckiego anulowało karę posłanki Lichockiej[28].

W sondażu Instytutu Badań Pollster, przeprowadzonym w dniach 24–26 lutego, 63 proc. respondentów uznało, że Lichocka za swoje zachowanie powinna złożyć mandat poselski, 16 proc. badanych było przeciw tej decyzji[29]. Zwrot pokazać komuś gest Lichockiej przeniknął zaś do języka, stając się eufemistycznym określeniem wulgarnego gestu[30]. Wizerunek posłanki pokazującej środkowy palec został wykorzystany przez Fundację Otwarty Dialog i umieszczony na ponad 170 billboardach w całym kraju, które zostały sfinansowane ze zbiórki uruchomionej specjalnie na ten cel[27]. Prawnicy reprezentujący Joannę Lichocką we wrześniu 2020 wystosowali do organizatorów akcji wezwanie do usunięcia zbiórki, wpłaty 40 tysięcy złotych na rzecz jednej z fundacji działającej na rzecz osób chorych na raka i przeprosin posłanki[27].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej matką jest profesor Haliny Lichockiej[1]. Ma córkę[31].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Mgła (zbiór wywiadów z urzędnikami Kancelarii Prezydenta RP z okresu prezydentury Lecha Kaczyńskiego, współautor wraz z Marią Dłużewską), Wydawnictwo Zysk, Warszawa 2011
  • Przebudzenie (zbiór wywiadów z uczestnikami Marszów Pamięci na Krakowskim Przedmieściu), Wydawnictwo M, Warszawa 2012
  • III RP. Kulisy systemu (wywiad rzeka z Andrzejem Zybertowiczem), Słowa i Myśli, Warszawa 2013

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mgła (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[32]
  • Pogarda (2011) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Marią Dłużewską)[32]
  • Przebudzenie (2011) – scenariusz i reżyseria[32]
  • Prezydent (2013) – scenariusz i reżyseria (wspólnie z Jarosławem Rybickim)[32]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich wyróżniona Główną Nagrodą Wolności Słowa: w 2013 otrzymała wraz z Marią Dłużewską (za film dokumentalny Pogarda)[33], a w 2014 wspólnie z Jarosławem Rybickim (za film dokumentalny Prezydent)[34].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Joanna Katarzyna Lichocka. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-08-28].
  2. a b c d Joanna Lichocka. publio.pl. [dostęp 2015-08-25].
  3. Joanna Lichocka straciła pracę w „Rzeczpospolitej”. press.pl, 21 lutego 2009. [dostęp 2015-08-28].
  4. Lichocka współpracuje z „Newsweekiem”. press.pl, 6 maja 2009. [dostęp 2015-08-28].
  5. Kolenda-Zaleska, Gugała i Lichocka poprowadzą debatę. wirtualnemedia.pl, 30 czerwca 2010. [dostęp 2015-08-28].
  6. REM: Lichocka (TVP) zachowała się stronniczo podczas debaty Komorowski-Kaczyński. gazeta.pl, 7 października 2010. [dostęp 2015-08-28].
  7. Miecugow przeprosił Lichocką. sdp.pl, 6 maja 2011. [dostęp 2015-08-28].
  8. Joanna Lichocka kandydatką PiS do Sejmu, odchodzi z dziennikarstwa. wirtualnemedia.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-28].
  9. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  10. Krzysztof Czabański, Joanna Lichocka i Elżbieta Kruk wybrani przez Sejm do Rady Mediów Narodowych. wirtualnemedia.pl, 22 lipca 2016. [dostęp 2016-07-22].
  11. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2020-01-07].
  12. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  13. Kacper Rogacin, Sejm: 2 mld zł dla TVP. Joanna Lichocka pokazała środkowy palec opozycji? KO wnosi o ukaranie posłanki PiS, Polska Times, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  14. Agnieszka Żądło, Nie zapominajmy, komu Lichocka tak naprawdę pokazała środkowy palec, Newsweek.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  15. Co dalej z Lichocką? Wiemy, kiedy sprawa się wyjaśni, fakt.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  16. Rafał Badowski, Tajemnicza narada z Kaczyńskim w Sejmie. Oglądali wyczyn Lichockiej, naTemat.pl, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (pol.).
  17. Lichocka with a middle finger: „This is a lie of post-communism”. There are slow motion recordings, engnews24h.com, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (ang.).
  18. Németh Árpád, Vérig sértette az ellenzéket a lengyel képviselőnő, euronews, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (węg.).
  19. Lichocka avec un majeur: „C’est un mensonge du post-communisme”. Il y a des enregistrements au ralenti, frenews24h.com, 15 lutego 2020 [dostęp 2020-02-15] (fr.).
  20. a b „Obsceniczny gest” czy „pocieranie oka”? Gest Lichockiej na zdjęciach fotografa z Sejmu, Wprost, 14 lutego 2020 [dostęp 2020-07-23] (pol.).
  21. Posłanka Lichocka w Sejmie pokazała środkowy palec. Teraz przeprasza i atakuje opozycję – Wiadomości, wiadomosci.radiozet.pl, 1581 [dostęp 2020-07-24] (pol.).
  22. Gest Joanny Lichockiej może być bardzo kosztowny dla PiS i kampanii wyborczej Andrzeja Dudy (opinie), www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-09-03] (pol.).
  23. Lichocka przeprasza. Obraźliwym gestem wywołała burzę (pol.). wmeritum.pl, 2020-02-14. [dostęp 2020-07-25].
  24. Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Lichocka ukarana za swój gest, wyborcza.pl [dostęp 2020-07-24].
  25. Skrócona informacja o pracach komisji, sejm.gov.pl [dostęp 2020-08-07].
  26. Lichocka ukarana naganą przez Komisję Etyki za swój gest w Sejmie. To najwyższa możliwa kara. tvn24.pl, 7 sierpnia 2020. [dostęp 2020-08-07].
  27. a b c Nagana dla Joanny Lichockiej uchylona. Posłanka domaga się przeprosin za billboardy. tvn24.pl, 2020-09-03. [dostęp 2020-09-05].
  28. Kara nagany dla Joanny Lichockiej uchylona. Chodzi o słynny gest. wiadomosci.onet.pl, 2020-09-03. [dostęp 2020-09-05].
  29. Magdalena Kulej: Środkowy palec Lichockiej nie spodobał się Polakom. Chcą, żeby odeszła (pol.). wiadomosci.radiozet.pl, 2020-02-27. [dostęp 2020-07-25].
  30. Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Udręka Dudy: komu pokazać gest Lichockiej. Bo komuś musi [POLITYKA TELEWIZYJNA], wyborcza.pl [dostęp 2020-07-23].
  31. https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,26297790,joanna-lichocka-o-srodkowym-palcu-nawet-moja-corka-mowi-w-domu.html
  32. a b c d Joanna Lichocka w bazie filmpolski.pl2. [dostęp 2015-08-28].
  33. Nagroda Wolności Słowa dla Lichockiej, Dłużewskiej i Hajdasz – aktualizacja video. sdp.pl, 18 grudnia 2012. [dostęp 2015-08-28].
  34. Nagrody SDP 2013 przyznane. sdp.pl, 30 stycznia 2014. [dostęp 2015-08-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]