Małgorzata Gosiewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małgorzata Gosiewska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 lipca 1966
Gdańsk

Wicemarszałek Sejmu VIII i IX kadencji
Okres

od 12 czerwca 2019

Przynależność polityczna

Prawo i Sprawiedliwość

podpis
Odznaczenia
Order Księżnej Olgi III klasy Medal Honoru (Gruzja)

Małgorzata Maria Gosiewska z domu Kierat (ur. 22 lipca 1966 w Gdańsku) – polska polityk i urzędniczka samorządowa, w latach 2005–2007 i od 2011 posłanka na Sejm V, VII, VIII i IX kadencji, od 2019 wicemarszałek Sejmu VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła liceum ogólnokształcące w Czersku. Od 1990 do 1991 pracowała jako starszy referent w Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. W latach 1992–1993 była zatrudniona w biurze poselskim Jarosława Kaczyńskiego. Od 1993 do 1995 pełniła funkcję pełnomocnika zarządu Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych w Gdyni. W latach 1996–1997 pracowała na stanowisku ekonomisty w Hucie LW. W latach 1996–2000 była prezesem zarządu przedsiębiorstwa Bielańska SKOK. W 1998 była księgową w biurze poselskim Ludwika Dorna. W 2000 pracowała jako inspektor w biurze ds. ochrony informacji niejawnych Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Od 2001 do 2003 pełniła funkcję zastępcy dyrektora Klubu Parlamentarnego PiS. Od 2003 do 2004 pracowała w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Mazowieckiego jako p.o. kierownika wydziału. W latach 2004–2005 była zastępcą burmistrza dzielnicy Warszawa-Ursus.

W latach 1991–2001 należała do Porozumienia Centrum. W 2001 podjęła działalność w Prawie i Sprawiedliwości, weszła w skład władz krajowych i regionalnych partii. W latach 1998–2002 zasiadała w radzie gminy Warszawa-Bielany, a w 2002 została wybrana na radną Warszawy[1].

W wyborach w 2005 z listy PiS uzyskała mandat posła w okręgu warszawskim. W wyborach w 2007 bez powodzenia ubiegała się o reelekcję. Została następnie zatrudniona w Kancelarii Prezydenta RP. W wyborach samorządowych w 2010 uzyskała mandat radnej sejmiku województwa mazowieckiego[2]. W wyniku wyborów w 2011 powróciła do Sejmu jako posłanka VII kadencji[3]. Była także kandydatką PiS w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014.

W 2015 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję (dostała 13 976 głosów)[4]. 12 czerwca 2019 została wybrana na wicemarszałka Sejmu VIII kadencji[5]. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję, otrzymując 12 693 głosy[6]. 12 listopada tegoż roku wybrano ją na wicemarszałka Sejmu IX kadencji[7].

W lutym 2021 została zastępczynią przewodniczącego Rady Programowej Polskiego Radia[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była pierwszą żoną Przemysława Gosiewskiego[12], którego poślubiła w 1990[13]; ma z nim syna Eryka. W 1991 małżonkowie wstąpili do partii Porozumienie Centrum i przeprowadzili się z Gdańska do Warszawy[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2022-05-08].
  2. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2011-09-28].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-09-28].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  5. Sejm wybrał wicemarszałka Sejmu na miejsce Mazurek. dorzeczy.p, 12 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-12].
  6. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-16].
  7. Głosowanie nr 4 na 1. posiedzeniu Sejmu. sejm.gov.pl, 12 listopada 2019. [dostęp 2019-11-12].
  8. Marek Suski nowym szefem Rady Programowej Polskiego Radia. Małgorzata Gosiewska jego zastępczynią. gazeta.pl, 23 lutego 2021. [dostęp 2021-02-23].
  9. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №341/2020 Про відзначення державними нагородами України громадян іноземних держав. president.gov.ua, 22 sierpnia 2020. [dostęp 2020-11-10]. (ukr.).
  10. Małgorzata Gosiewska odznaczona Medalem Honoru przez Prezydenta Gruzji. pis.org.pl, 28 stycznia 2011. [dostęp 2011-09-28].
  11. Małgorzata Gosiewska odznaczona Medalem Honoru przez Prezydenta Gruzji. malgorzatagosiewska.pl, 5 lutego 2011. [dostęp 2018-01-08].
  12. Jacek Gądek: Jadwiga Gosiewska: Małgorzata nie chciała znać mojego syna. onet.pl, 25 stycznia 2014. [dostęp 2016-08-04].
  13. a b Cezary Łazarewicz: Jak panie Gosiewskie trafiły do parlamentu. polityka.pl, 6 listopada 2011. [dostęp 2022-05-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]