John Negroponte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Dmitri Negroponte
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1939
Londyn
dyrektor Wywiadu Narodowego
Okres od kwietnia 2005
do lutego 2007
Przynależność polityczna Partia Republikańska
Poprzednik brak
Następca John Michael McConnell
ambasador przy ONZ
Okres od września 2001
do czerwca 2004
Poprzednik James B. Cunningham
Następca John Danforth

John Dmitri Negroponte (ur. 21 lipca 1939 w Londynie) – amerykański polityk i dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 lipca 1939 roku w Londynie, jako syn greckiego magnata i wychowywał się w Nowym Jorku[1]. Po odebraniu podstawowego wykształcenia, wstąpił na Phillips Exeter Academy, którą ukończył w 1956 roku[1]. Następnie studiował na Uniwersytecie Yale, gdzie w 1960 roku uzyskał bakalaureat[1]. Przez krótki okres uczył się także na Harvard Law School, a wkrótce potem wstąpił na służbę dyplomatyczną Stanów Zjednoczonych[1]. Pracował wówczas w placówkach dyplomatycznych w Azji, Europie i Ameryce Łacińskiej[2]. W 1981 roku został mianowany ambasadorem w Hondurasie, kiedy gabinet Ronalda Reagana był zaangażowany w tajne operacje wojskowe przeciwko lewicowym rządom w Ameryce Środkowej[1]. Jego poprzednik na tym stanowisku, Jack R. Binns, oskarżał go o ignorowanie naruszeń praw człowieka i działalności szwadronów śmierci, a także o wspieranie działalności contras[1]. Negroponte odpierał te zarzuty, twierdząc że skarżył się na nadużycia prywatnie i publicznie wspierał nowo wybrany rząd[1]. Służbę na placówce w Tegucigalpie zakończył w roku 1985[2]. W drugiej połowie lat 80. XX wieku pracował w Departamencie Stanu i Białym Domu[2]. W latach 1989–1993 był ambasadorem w Meksyku, a w okresie 1993–1996 – na Filipinach[2]. W 2001 roku George W. Bush powołał go na stanowisko ambasadora przy Organizacji Narodów Zjednoczonych[2]. Negroponte angażował się tam w przekonywanie do podjęcia interwencji zbrojnej w Iraku, powołując się na dowody użycia broni masowego rażenia[1]. Po trzech latach, został ambasadorem w Iraku, gdzie jego zadaniem było zmniejszenie korupcji w strefie kontrolowanej przez USA[1]. W 2005 roku został odwołany z placówki w Bagdadzie i mianowany na członka gabinetu – dyrektora Wywiadu Narodowego[1]. Po roku ustąpił ze stanowiska, lecz w latach 2007–2009 był zastępcą sekretarza stanu, przy Condoleezzie Rice[1].

Jego żoną jest Diana Villiers Negroponte, z którą ma pięcioro dzieci[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k John Negroponte (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2018-04-25].
  2. a b c d e f John D. Negroponte (ang.). Organizacja Narodów Zjednoczonych. [dostęp 2018-04-25].