Julian Musielak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Musielak
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1928
Poznań
Data i miejsce śmierci 11 października 2020
Poznań
profesor nauk matematycznych
Specjalność: analiza funkcjonalna, analiza matematyczna, teoria funkcji rzeczywistych
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
Doktorat 1958 – matematyka
UAM
Habilitacja 1962 – matematyka
UAM
Profesura 1971
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Julian Musielak (ur. 7 listopada 1928 w Poznaniu, zm. 11 października 2020[1]) – polski matematyk, profesor nauk matematycznych[2]. Zajmował się przestrzeniami funkcyjnymi (od m.in. jego nazwiska pochodzi nazwa przestrzeni Musielaka-Orlicza) oraz teorią całki dla funkcji o wartościach wektorowych.

Życiorys naukowy[edytuj | edytuj kod]

2 kwietnia 1958 uzyskał stopień naukowy kandydata nauk matematycznych (=doktorat) za pracę pt. O bezwzględnej zbieżności szeregów Fouriera funkcji prawie okresowych oraz funkcji okresowych wielu zmiennych, napisaną pod kierunkiem Władysława Orlicza. Stopień naukowy doktora habilitowanego zdobył 9 czerwca 1962 na podstawie rozprawy pt. On some spaces of functions and distributions (recenzenci: Stanisław Hartman, Władysław Orlicz, Roman Sikorski).
5 kwietnia 1971 nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego (w wyniku czego uzyskał on stanowisko profesora na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza), a 21 maja 1980 tytuł profesora zwyczajnego. Był dziekanem Wydziału Matematyki i Fizyki, a także prorektorem UAM[3].
Był promotorem 37 nadanych doktoratów, w tym Ryszarda Urbańskiego i Leszka Skrzypczaka[4].
W latach 1991–1993 był przezesem Polskiego Towarzystwa Matematycznego, a od roku 2000 jego członkiem honorowym[5].

Jego córką jest Maria Musielak[6]. Pochowany obok żony Heleny na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[7].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wstęp do analizy funkcjonalnej, PWN, Warszawa 1976.
  • Przestrzenie modularne, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1978.
  • Orlicz Spaces and Modular Spaces, Springer Verlag, Berlin 1983, ISBN: 3-540-12706-2, 0-387-12706-2.
  • (wraz z Carlo Bardaro i Gianluca Vinti) Nonlinear integral operators and applications, Walter de Gruyter, 2003. ISBN: 3-11-017551-7.
  • (wraz z Heleną Musielak) Analiza matematyczna. T. 1 i 2, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 1993, 1999.
  • (wraz z Leszkiem Skrzypczakiem) Analiza matematyczna. T. 3, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2006.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

4 czerwca 2007 Uniwersytet Zielonogórski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[8].

W roku 2011 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł profesor Julian Musielak. [dostęp 12-10-2020].
  2. Prof. zw. dr hab. Julian Musielak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-01-29].
  3. Wspomnienie https://amu.edu.pl/wiadomosci/aktualnosci/nekrologi/zmarl-profesor-julian-musielak [Dostęp 2020-10-19]
  4. Ich wykaz oraz wykaz doktoratów, których promotorami byli uczniowie prof. Musielaka znajduje się w https://www.genealogy.math.ndsu.nodak.edu/id.php?id=51931 [Dostęp 2020-10-14].
  5. Nekrolog https://www.ptm.org.pl/pozegnania [Dostęp 2020-10-19]
  6. Julian Musielak, Poznań, 19.10.2020 - kondolencje, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2020-10-21] (pol.).
  7. Nekrolog http://nekrologi.wyborcza.pl/0,11,,489382,Julian-Musielak-kondolencje.html
  8. Prof. Julian Musielak – sylwetka. uz.zgora.pl. [dostęp 30-08-2017].
  9. Odznaczenia na obchodach 400-lecia tradycji uniwersyteckich w Poznaniu. prezydent.pl, 2011-10-28. [dostęp 2011-10-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Musielak Julian. W: Matematycy i nie tylko [on-line]. matematycy.interklasa.pl. [dostęp 2015-01-29].