Przejdź do zawartości

Zdzisław Krygowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zdzisław Krygowski
Data i miejsce urodzenia

22 grudnia 1872
Lwów

Data i miejsce śmierci

10 sierpnia 1955
Poznań

Profesor nauk matematycznych
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

13 listopada 1895

Habilitacja

1908

Profesura

1 listopada 1909

Uczelnia

Uniwersytet Paryski
Politechnika Lwowska
Uniwersytet Poznański

Okres zatrudn.

1896–1938
1946–1955

Rektor
podpis
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)
Grób rodzinny, w którym spoczywa również Bogumił Krygowski

Zdzisław Jan Ewangeli Antoni Krygowski (ur. 22 grudnia 1872 we Lwowie, zm. 10 sierpnia 1955 w Poznaniu) – polski matematyk, inicjator badań kryptologicznych nad Enigmą, rektor Politechniki Lwowskiej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Rodzina

[edytuj | edytuj kod]

Zdzisław Krygowski był synem Antoniego Krygowskiego (1824–1904), z wykształcenia matematyka i fizyka, pedagoga, profesora gimnazjów w Tarnopolu, Tarnowie i Lwowie, który w latach 1876–1887 był dyrektorem gimnazjum w Wadowicach.

Uczęszczał do gimnazjum w Wadowicach (I-V kl. do 1882) potem do gimnazjum III im. Sobieskiego w Krakowie w latach 1882–1887.

Kraków

[edytuj | edytuj kod]

Opublikował około 30 prac o funkcjach eliptycznych i hipereliptycznych i ich całkach w czasopismach polskich i francuskich („Prace Matematyczno-Fizyczne”, „Wiadomości Matematyczne”, „Comptes rendus de l’Académie des Sciences de Paris”, w „Bulletin de la Société Mathematique de France”), m.in. „O rozwijaniu funkcji Z(n) Jacobiego na szeregi trygonometryczne” („Prace Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauki” 1922).

  • W sierpniu 1889 został mianowany następcą nauczyciela matematyki i fizyki w Wyższej Szkole Realnej w Krakowie.

Przemyśl

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1899–1901 był nauczycielem w C.K. Gimnazjum w Przemyślu.

  • 1901 – mianowany docentem elementów matematyki wyższej na Wydziale Chemii i Architektury Politechniki Lwowskiej, wykładał tamże równocześnie matematykę i fizykę w Wyższej Szkole Realnej. Obie funkcje pełnił do 1908 r., z krótką przerwą 1906–1907, kiedy wyjechał do Paryża, gdzie pracował nad rozprawą habilitacyjną.
  • 1908 – Habilitował się we Lwowie na podstawie pracy „Sur le développement des fonctions hyperelliptiques en séries trigonométriques” („Prace Matematyczno-Fizyczne” 1908).
  • 31 października 1908 mianowany profesorem nadzwyczajnym matematyki w Politechnice Lwowskiej,
  • od 13 grudnia 1908 objął Katedrę Matematyki po tragicznym zgonie prof. Stanisława Kępińskiego.
  • od 1 listopada 1909 profesor zwyczajny.
  • W latach 1913–1915 był dziekanem Wydziału Inżynierii Wodnej Politechniki we Lwowie,
  • 1917–1918 – rektor tej uczelni.

Prócz prac opublikowanych w tym czasie w czasopismach Krygowski opracował:

  • „Elementa matematyki wyższej” (Kurs litograficzny) i
  • „Wykłady matematyki” (cz. 1 „Rachunek różniczkowy i teoria szeregów”, wydane staraniem studentów Politechniki Lwowskiej.

Poznań

[edytuj | edytuj kod]

Zorganizował Seminarium poświęcone funkcjom analitycznym, którym kierował przez 19 lat. W 1919 r. powołano go na wiceprzewodniczącego do pierwszej w Poznaniu Komisji Egzaminacyjnej na kandydatów na nauczycieli.

Fotokopia podziękowania z podpisem gen. Piskora ze Sztabu Głównego WP
  • Pamiątkowe zdjęcie z 1935 roku ze spotkania profesorów Uniwersytetu Poznańskiego z wybitnym francuskim fizykiem prof. Louis de Broglie w czasie jego pobytu w Poznaniu. Zdjęcie pochodzi ze zbiorów rodzinnych, z teczki personalnej prof. Zdzisława Krygowskiego, przechowywanej obecnie na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Pamiątkowe zdjęcie z 1935 roku ze spotkania profesorów Uniwersytetu Poznańskiego z wybitnym francuskim fizykiem prof. Louis de Broglie w czasie jego pobytu w Poznaniu.

Na reversie zdjęcia znajduje się pieczątka: Zakład Fotografii Artystycznej Rubens, Rok założenia 1875, Poznań, Pl. Wolności 4, Tel. 3615

Revers

Pełen opis do tego zdjęcia.
Od lewej siedzą:

  • prof. Stefan Tytus Dąbrowski: lekarz, biochemik.(ur. 31 stycznia 1877 w Warszawie, zm. 23 marca 1947 w Poznaniu). 1910-1913 profesor Akademii Rolniczej w Dublanach, 1913-1919 profesor chemii i fizjologii żywienia Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. 1919-1946 profesor Uniwersytetu Poznańskiego (1945-1946 rektor). Od 1928 członek PAU. 1895-1900 członek zarządu Związku Młodzieży Polskiej "Zet", 1920-1921 wiceminister spraw zagranicznych, 1922-1935 poseł na sejm 1922-1927 członek komisji sejmowych: zdrowia, spraw zagranicznych i wojska.
  • prof. Tadeusz Pęczalski: fizyk (ur. 9 lutego 1891 w Kamieńsku, zm. 1 lutego 1947 w Paryżu). Zakład Fizyki Teoretycznej.
  • prof. Louis de Broglie: fizyk z Francji. :
  • prof. Alfred Denizot: fizyk. (ur. 21.10.1873 w Poznaniu, zm. 23.02.1937 w Poznaniu). Geometria wykreślna. Od 1907 na Politechnice lwowskiej. Od 1919 objął katedrę fizyki doświadczalnej.

Stoją od lewej:

  1. prof. Stanisław Kalandyk: fizyk (ur. 24 listopada 1885, zm. 28/29 stycznia 1940) Wydział Lekarski, Zakład Fizyki. Aresztowany 28.10.1939 pod zarzutem posiadania w Zakładzie nadawczego aparatu radiowego, został rozstrzelany w nocy z 28 na 29.01.1940 roku na dziedzińcu Fortu VII w Poznaniu. Był członkiem Komisji Matematyczno-Przyrodniczej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
  2. prof. Zygmunt Zawirski: logik, filozof (ur. 28 września 1882 w Berezowicy Małej, zm. 2 kwietnia 1948 w Końskich). Wykładał we Lwowie do 1927. Profesor uniwersytetu w Poznaniu (od 1928) i UJ (od 1937).
  3. dr. Jean-Louis Destouche z Francji.
  4. prof. Józef Witkowski (astronom), geofizyk, astrofizyk (ur. 1892 w Odessie, zm. 26 maja 1976 w Poznaniu). Twórca i organizator Astronomicznej Stacji Szerokościowej Polskiej Akademii Nauk w Borowcu k/Kórnika, dyrektor Obserwatorium Poznańskiego.
  5. prof. Władysław Smosarski: matematyk (ur. 30 września 1876 w Warszawie, zm. 21 maja 1960 w Poznaniu). Od 1920 pierwszy kierownik Katedry Meteorologii na Wydziale Rolniczo-Leśnym, od 1951 po utworzeniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu kierował Katedrą Agrometeorologii.
  6. prof. Zdzisław Krygowski: matematyk, teoria funkcji analitycznych. (* 22.12.1872 we Lwowie, † 10.08.1955 w Poznaniu) 1919 w chwili założenia Uniwersytetu Poznańskiego został powołany do objęcia Katedry Matematyki. 1920-1921 dziekan Wydziału Filozoficznego 1919-1920 i 1934-1936 prorektor Uniwersytetu Poznańskiego. Prezes Polskiego Towarzystwa Matematycznego 1926-1927
  7. prof. Mieczysław Biernacki (matematyk), chemik, teoria funkcji analitycznych i równia różniczkowe. (ur. 30 marca 1891 w Lublinie, zm. 21 listopada 1959 w Lublinie). Od 1929 w Poznaniu na Uniwersytecie Poznańskim, prof. nadzwyczajny, a od 1937 prof. zwyczajny.
  8. prof. ? nie udało się tej osoby zidentyfikować


  • w 1938 przeniesiono go w stan spoczynku.

Do wybuchu wojny mieszkał w Poznaniu przy ul. Focha 54, II p. W czasie wojny, na skutek wysiedlenia przez okupanta w grudniu 1939 roku stracił cale swoje mienie, a w tym bezcenny księgozbiór około 3000 książek. Deportowany najpierw do baraków na ul. Głównej, potem do Radomska, a następnie przebywał w Krakowie. Tutaj też po wyzwoleniu objął wykłady w tworzącej się Politechnice Krakowskiej.

  • 1946–1955 – powrócił na Uniwersytet Poznański jako zwyczajny profesor kontraktowy, wykładał tam do kwietnia 1955.

W latach 1946 i następnych współpracował z katedrą chemii fizjologicznej Uniwersytetu Poznańskiego publikując wspólnie z prof. Stefanem Dąbrowskim prace dotyczące dyfuzji ciał w cieczy.

Krygowski był prezesem Oddziału Lwowskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego i Oddziału Poznańskiego tegoż towarzystwa. W 1926 r. został prezesem towarzystwa.

Interesował się muzyką, szczególnie szopenistyką. Jako członek Société de Frédéric Chopin był w stałym kontakcie z prezesem „Commité d’Action” tegoż towarzystwa Édouardem Ganche, wydawcą dzieł Chopina.

Zdzisław Krygowski zmarł 10 sierpnia 1955 o godzinie 5:30 w Poznaniu. Pochowany 13 sierpnia 1955 na cmentarzu przy ul. Lutyckiej i Szczawnickiej.

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 468 „za zasługi na polu pracy naukowej”.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Uniwersytet Poznański za rektoratu Heljodora Święcickiego, Księga Pamiątkowa: (pod redakcją Adama Wrzoska), Poznań MCMXXIV.
  • Historia Ruchu Naukowego Studentów Matematyki i Informatyków na Uniwersytecie w Poznaniu 1919–1999 (pod redakcją: Magdalena Jaroszewska, Maciej Kandulski, Małgorzata Małowińska), UAM, Poznań 1999.
  • Złamanie szyfru Enigma. Poznański pomnik polskich kryptologów. Pod redakcją Stanisława Jakóbczyka i Janusza Stokłosy, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2007.
  • Informator Wydziałowy, Rok XII, numer 10 (113) Wydział Matematyki i Informatyki UAM (pod redakcją: Magdalena Jaroszewska, Julian Musielak), UAM, Poznań lipiec 2005.
  • Praca zbiorowa pod redakcją Piotra Bojarskiego i Maksyma Kempińskiego, Zygalski. Oblicza geniusza, Poznańskie Centrum Dziedzictwa, Poznań 2025. ISBN: 978-83-62415-84-7.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]