Kaszkiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kaszkiet
Żołnierze wojsk powstania kościuszkowskiego – z lewej: w kaszkietach

Kaszkiet (z fr. casquette) – różne rodzaje męskiego nakrycia głowy:

  • usztywniona płaska czapka z daszkiem z przodu[1]
  • wysoka czapka wojskowa, filcowa albo skórzana, z niewielkim daszkiem z przodu, chroniąca przed cięciem broni białej[2].

Kaszkiety wprowadzono w XVIII wieku w wielu armiach, m.in. w polskiej, w wojsku pruskim zastąpiły one kapelusze trójgraniaste (trikorny). Odmiana polska miała jedynie daszek z przodu, natomiast pruska była zasadniczo kapeluszem o rondzie podniesionym z przodu i z tyłu. Kaszkiet dodatkowo opatrzony był z przodu blachą, cyfrą pułku, kokardą czy symbolem formacji (np. grenadierzy pruscy mieli na blasze wytłoczone symboliczne granaty). Popularny też w latach 30. XX wieku[3]. W wojsku Królestwa Polskiego wprowadzono w 1819 na wzór rosyjski okrągłe kaszkiety z czarnego filcu ze skórzanym denkiem, rozszerzone ku górze i dekorowane czarną kitą oraz barwnymi sznurami odpowiadającymi rodzajowi broni (piechota – białe, artyleria – czerwone)[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać kaszkiet [w:] Słownik języka polskiego [online], PWN [dostęp 2023-08-21].
  2. Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 412.
  3. Zdzisław Żygulski jun., Henryk Wielecki: Polski mundur wojskowy, dz. cyt.
  4. Mała encyklopedia wojskowa, dz. cyt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]