Katedra Najświętszej Maryi Panny w Glasgow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Cathedral Church of Saint Mary the Virgin
katedra
Distinctive emblem for cultural property.svg 32198
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Szkocja
Miejscowość Glasgow
Wyznanie anglikanizm
Kościół Szkocki Kościół Episkopalny
Położenie na mapie Glasgow
Mapa lokalizacyjna Glasgow
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Szkocji
Mapa lokalizacyjna Szkocji
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Katedra Najświętszej Maryi Panny
Ziemia55°52′24,06″N 4°16′30,00″W/55,873350 -4,275000

Katedra Najświętszej Maryi Panny w Glasgow (ang. Saint Mary's Cathedral) – katedra diecezji Glasgow i Galloway Szkockiego Kościoła Episkopalnego.

Wzniesiona przez architekta George Gilberta Scotta w latach 1871-1878. Iglice zaprojektowane przez Johna Oldrida Scotta, ukończone w 1893 roku. Kościół na planie krzyża z bocznymi nawami z detalami w stylu wczesnego gotyku angielskiego, proste maswerki. Mury ciosowe, Krawędzie z wypolerowanego kamienia polnego. Nawa główna z pięcioprzęsłowa z kątowymi przyporami w nawach bocznych; okrągłe okna w clerestorium połączone ślepą arkadą. Fasada zachodnia: 3 wysokie ostre łuki nad portalem ostrołukowym zwieńczonym przez 3 trójkątne przypory; przerywane sparowane drzwi z narożną głowicą. 5 talerzowych maswerków w oknach naw bocznych. Kroksztynowe przebiegi w okapach; łupkowe dachy. Wieża w narożniku południowo-wschodnim; 3 główne przęsła z kątowymi przyporami. Najniższe proste przęsło z oknami ostrołukowymi; 2. przęsło z ostrymi łukami w grupach po trzy. 3. przęsło z talerzowym maswerkiem w otworach wentylacyjnych; głęboka grupa ozdobnych damaskinaży w pachwinie łuku. Nad nimi, stół wspornikowy z parapetem i bartyzanami w narożnikach. Powyżej wznosi się oblicowana iglica; Najniższa część z wysmukłymi lukarnami okiennymi na strony świata. W narożnikach lukarny z rzeźbionymi postaciami świętych. Iglica zwęża się do punktu zwieńczenia kulą i metalowym krzyżem. Wnętrze: pięciołukowa arkada na przebitych/skupionych kolumnach oddzielających nawę od naw bocznych. Otwarty drewniany dach; konstrukcja nośna oparta na kamiennych sprzęgniętych kolumnach. Skrzyżowanie naw nakryte Achem w formie sklepienia wachlarzowego. Ośmioboczna ambona z muru ciosowego podparta kolumienkami z polerowanego granitu; chrzcielnica na marmurowej podstawie, także z ośmioboczną misą z muru ciosowego, opartą na kolumienkach z polerowanego granitu; rozbudowany rzeźbiony dębowy baldachim nad chrzcielnicą. Organy w południowym transepcie; lektorium wykonane z żelaza. Nastawa ołtarzowa wyrzeźbiona z drewna dębowego przez R. Lorimera z obrazami tablicowymi namalowanymi przez Phoebe'a Traquaira, około 1920-1921. Witraż, około 1880 roku wykonany przez John Hardman i Co z Londynu i Birmingham.

Bibliografia[edytuj]