Kazimierz Kłósak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ks. Kazimierz Kłósak (ur. 1 stycznia 1911 w Żółkwi, zm. 1 czerwca 1982 w Krakowie) – polski filozof, neoscholastyk, przedstawiciel tomizmu lowańskiego, profesor Akademii Teologii Katolickiej, prezes Polskiego Towarzystwa Teologicznego (1957–1958).

Postawa wobec PRL i ideologii marksistowskiej[edytuj]

W latach 50. był członkiem proreżimowego Komitetu Intelektualistów i Działaczy Katolickich zorganizowanego przez Bolesława Piaseckiego, choć jednocześnie znany był z polemik z koncepcjami materializmu dialektycznego. Analizował różne kierunki tej filozofii, jej stosunek do nauk przyrodniczych, zwłaszcza fizyki i biologii. Wskazywał na implikacje światopoglądowe praw dialektyki, monizmu materalistycznego w kosmologii, np. odnośnie do zagadnienia wieczności wszechświata[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Por. Z. Hajduk: Ks. prof. dr hab. Kazimierz Kłósak. Biografia naukowa. W: KUL strona oficjalna [on-line]. [dostęp 2010-10-25].

Bibliografia[edytuj]

  • Materializm dialektyczny. Studia krytyczne, Kraków 1948
  • Myśl katolicka wobec teorii samorództwa, Kraków 1948
  • W poszukiwaniu Pierwszej Przyczyny, cz. I-II, Warszawa 1955-1957.
  • Z zagadnień filozoficznego poznania Boga, t. I, Kraków 1979
  • Z teorii i metodologii filozofii przyrody, Poznań 1980
  • Próba rozwiązania problemu pochodzenia duszy ludzkiej, "Znak" 13 (1961)