Kira Gałczyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kira Gałczyńska
Konstancja Janowa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1936
Wilno
Zawód filolog, dziennikarz

Kira Gałczyńska (też. Gałczyńska-Kilańska, pseud. „Konstancja Janowa”, ur. 26 kwietnia 1936 w Wilnie) – polska dziennikarka i pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kira Gałczyńska jest córką Konstantego Ildefonsa i Natalii Gałczyńskich. Urodziła się w Wilnie, na Zarzeczu, gdzie w latach 1934–1936 mieszkali jej rodzice[1]. W 1936 Gałczyńscy przenieśli się do Warszawy i osiedli w pobliskim Aninie.

W młodości należała do ZMP[2]. Ukończyła filologię rosyjską Uniwersytetu Warszawskiego (1956). Jako redaktorka pracowała w: „Nowej Kulturze” (1957), warszawskim „Kurierze Polskim” (1958–1965) za dyr. Lechowicza, Telewizji Polskiej (1965–1972) (z polecenia Włodzimierza Sokorskiego), „Trybunie Ludu” (1972–1980) (u Józefa Bareckiego) i „Kontrastach” (1982–1984)[3].

Jest twórczynią muzeum imienia ojca w Praniu, redaktorką i edytorką większości jego dzieł. W latach 2007–2010 była członkiem Zarządu Fundacji Zielona Gęś imienia Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W 2009 w uznaniu zasług dla Stolicy Rzeczypospolitej Polskiej uhonorowana została Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy[4].

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Mój anioł ma skrzydło zielone. (2008)
  • Srebrna Natalia. (2006)
  • Zielony Konstanty czyli Opowieść o życiu i poezji Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. (2000)
  • Gałczyński. (1998)
  • Nie wrócę tu nigdy czyli Pożegnanie z Mazurami. (1998)
  • Splątało się, zmierzchło. (1995)
  • Konstanty Ildefons Gałczyński – Kriegsgefangener 5700. (1993)
  • W zgiełku wieku ... (1992)
  • Śmierć za lasem : (opowieść sensacyjna). – (Konstancja Janowa [pseud.]). (1991)[5]
  • Jak się te lata mylą ... (1989)
  • Leśniczówka Pranie. (1989)
  • Byłam szefową. (1988)
  • Konstanty Ildefons Gałczyński. (1987)
  • Mazurskie szlaki Gałczyńskiego. (1986)
  • Czas swe wzory układa. (1984)
  • Konstanty syn Konstantego. (1983)
  • Polacy w kraju półksiężyca. (1974) – jako Kira Gałczyńska-Kilańska[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Julian Krzyżanowski (red.): Literatura polska : przewodnik encyklopedyczny. T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 284. ISBN 83-01-05368-2.
  2. "...Krzysztof Gruszczyński. Znaliśmy się od lat, był bardem mojej ZMP-powskiej młodości. Jego pieśni śpiewałam razem z koleżankami na dziesiątkach uroczystych akademii”, w: K. Gałczyńska, W zgiełku wieku..., Warszawa 1992, s. 27.
  3. K.Gałczyńska, W zgiełku wieku…, Warszawa 1992, s. 27, 59, 76 i nast.
  4. Uchwała nr LVI/1664/2009. BIP m. st. Warszawy, 2009-05-28. [dostęp 2011-03-29].
  5. Szczegółowy opis | Prosto do informacji - katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych, katalog.nukat.edu.pl [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  6. Szczegółowy opis | Prosto do informacji - katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych, katalog.nukat.edu.pl [dostęp 2017-11-24] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]