Lichnowy (powiat chojnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lichnowy
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat chojnicki
Gmina Chojnice
Liczba ludności (2018) 1323
Strefa numeracyjna 52
Kod pocztowy 89-620
Tablice rejestracyjne GCH
SIMC 0081783
Położenie na mapie gminy wiejskiej Chojnice
Mapa konturowa gminy wiejskiej Chojnice, na dole znajduje się punkt z opisem „Lichnowy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lichnowy”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lichnowy”
Położenie na mapie powiatu chojnickiego
Mapa konturowa powiatu chojnickiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lichnowy”
Ziemia53°39′11″N 17°36′27″E/53,653056 17,607500

Lichnowywieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice.

W latach 1975−1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bydgoskiego. Dawniej Lichnowy leżały na terenie Kosznajderii.

Połączenie z centrum Chojnic umożliwiają autobusy komunikacji miejskiej (linia nr 6).

W Lichnowach działa klub sportowy „Wicher Lichnowy”, koło gospodyń wiejskich, stowarzyszenie „Lichnowy 2003”.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Lichnowach pochodzi z 24 sierpnia 1338 roku. Dokument lokacyjny dla wsi wystawił 4 marca 1363 komtur tucholski Zygfryd von Gerlachsheim za zgodą wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode. Miejscowość była lokowana na prawie chełmińskim. W XV wieku miejscowość zasiedlali kosznajdrzy. W 1405 komtur tucholski nadaje wiatrak w Lichnowach Mikołajowi Brunckowowi. Po wojnie trzynastoletniej Lichnowy stają się wsią królewską.

Za czasów krzyżackich działała w miejscowości parafia. Lichnowy były siedzibą parafii obejmującej wieś kościelną i Granowo. W inwentarzu starostwa tucholskiego z 1632 roku komisarze dokonujący spisu stwierdzili, że w Lichnowach znajduje się drewniany kościół pokryty dranicami, pilnie potrzebujący naprawy. Bardziej szczegółowy opis lichnowskiej świątyni zamieścił ks. Trebnic w protokole z wizytacji parafii w roku 1652/1653. Była to budowla konstrukcji ryglowej, pokryta dachówką. Znajdowały się w niej dwa ołtarze, w głównym zamieszczony był obraz patronki kościoła – św. Jadwigi. Ponadto kościół wyposażony był w ambonę, konfesjonał, ławy i krzyż. Wokół niego zlokalizowany był cmentarz, na którym znajdowała się drewniana dzwonnica z trzema dzwonami.

W latach 1680-1688 ówczesny proboszcz lichnowski Edmund Kühn wybudował we wsi nową murowaną świątynię z murowaną dzwonnicą wieżową. W 1577 roku kościół w Lichnowach przejęli protestanci. Katolicy odzyskali go na początku XVII wieku w wyniku starań abp. gnieźnieńskiego Stanisława Karnkowskiego. Procesowi rewindykacji świątyń towarzyszyła potrydencka odnowa, prowadzona w nadwątlonych najbardziej strukturach podstawowych Kościoła – parafiach. Około 1628 roku po ustaniu probostwa Olausa Starcka – z braku odpowiedniej liczby księży, którzy spełnialiby wymogi trydenckiej reformy i gwarantowali dobre administrowanie sprawami duchownymi i materialnymi – parafia lichnowska utraciła samodzielność. W 1653 roku znajdowała się w administracji proboszcza chojnickiego. Po 1658 roku parafii lichnowskiej przywrócono samodzielność.

Wieś po przyłączenia do Polski liczyła 84 włók ziemi, którą użytkowali kmiecie mający przydział po 3 włóki ziemi. W XVI i XVII wieku w miejscowości było 17-22 kmieci, którzy za użytkowanie ziemi płacili od włóki 3 floreny,10,5 korca żyta, 6 kur, opłaty pieprzowe oraz świadczyli pańszczyznę w folwarku w Obrowie. We wsi istniała też karczma. Podczas potopu szwedzkiego zmniejszyła się drastycznie liczba ludności. W XVIII wieku kmiecie z Lichnów przechodzą na czynsz. Według spisu pruskiego z 1772 roku w miejscowości mieszkało 227 osób i wszyscy byli katolikami .[1]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[2] na listę zabytków wpisany jest zespół kościoła parafialnego, nr rej. A-1843 z 13.01.2009:

  • kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej, 1836-66
  • cmentarz przy kościele, XVI–XIX w.
  • ogrodzenie murowano-kamienne, 2 poł. XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Szwankowski, Kosznajderia, 2013.
  2. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2021-09-30. s. 7. [dostęp 2016-12-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]