Przejdź do zawartości

Georg Ohm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Georg Simon Ohm
Ilustracja
Georg Simon Ohm
Data i miejsce urodzenia

16 marca 1789
Erlangen

Data i miejsce śmierci

6 lipca 1854
Monachium

profesor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka doświadczalna, elektryczność
Alma Mater

Uniwersytet w Erlangen

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet w Monachium

Odznaczenia
Order Królewski Maksymiliana za Naukę i Sztukę

Georg Simon Ohm (ur. 16 marca 1789 w Erlangen, zm. 6 lipca 1854 w Monachium[1]) – niemiecki fizyk doświadczalny i matematyk, profesor politechniki w Norymberdze (1833–1849) i Uniwersytetu w Monachium (od 1849)[2]. Laureat Medalu Copleya (1841).

Ohm to autor prawa fizycznego nazwanego prawem Ohma.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W roku 1811 uzyskał doktorat z matematyki na uniwersytecie w Erlangen (podobnie jak jego młodszy brat Martin (1792–1872), późniejszy profesor matematyki na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie) i przez krótki okres był wykładowcą tego przedmiotu. Z powodu niskiej pensji i braku perspektyw kariery został nauczycielem matematyki i fizyki. W roku 1825 porzucił szkołę i zajął się eksperymentalną pracą badawczą w celu uzyskania stanowiska na uczelni. Po zainteresowaniu się fizyką napisał prace głównie z zakresu elektryczności i akustyki. Sformułował (1827) prawo opisujące związek pomiędzy natężeniem prądu elektrycznego a napięciem elektrycznym, znane współcześnie jako prawo Ohma[1]. Badał nagrzewanie się przewodników przy przepływie prądu elektrycznego. Znalazł zależność oporu od formy geometrycznej przewodnika. W 1843 stwierdził, że najprostsze wrażenie słuchowe jest wywołane drganiami harmonicznymi. Jego prace, pisane skomplikowanym matematycznym językiem, długo nie były uznawane przez współczesnych mu fizyków.

Od 1850 roku członek Bawarskiej Akademii Nauk, w 1853 roku otrzymał Bawarski Order Maksymiliana za Naukę i Sztukę[3]. Został pochowany na Starym Cmentarzu Południowym w Monachium.

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć jednostce rezystancji nadano nazwę om[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b J.J. O’Connor, E.F. Robertson: Georg Simon Ohm. www-history.mcs.st-andrews.ac.uk. [dostęp 2015-02-10]. (ang.).
  2. Ohm Georg Simon, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-12-12].
  3. Preisträger aus den Reihen der Gelehrtengemeinschaft. Prof. Dr. Georg Simon Ohm. Bawarska Akademia Nauk. [dostęp 2025-11-17]. (niem.).
  4. Georg Ohm, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-10-03] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]