Maeda Ku-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maeda Ku-1
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Maeda
Typ wojskowy lekki szybowiec transportowy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji całkowicie drewnianej
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1 września 1941
Lata produkcji 1941 – 1942
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 16,76 m
Długość 9,75 m
Powierzchnia nośna 30,10 m²
Masa
Własna 700 kg
Użyteczna 600 kg
Startowa 1300 kg
Osiągi
Prędkość maks. 178 km/h
Prędkość holowania 130 km/h
Dane operacyjne
Przestrzeń ładunkowa
6-8 żołnierzy z pełnym oporządzenie
Użytkownicy
Cesarska Armia Japońska

Maeda Ku-1 – japoński lekki szybowiec wojskowy z okresu II wojny światowej

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze praca nad szybowcami wojskowymi podjęto w Japonii w 1937 w czasie wojny japońsko-chińskiej[1]. Zamówiono wówczas trzy eksperymentalne szybowce - Takachiwa Ki-23, Takachiwa Ki-25 i Fukada Ki-24[1]. Szybowiec Fukady okazał się bardzo udany i produkowano go także w wersji cywilnej jako Hikara-6-I[1].

Otrzymane w Japonii informacje o udanych operacjach niemieckich z szybowcami wojskowymi, a szczególnie zdobycie Fortu Eben-Emael spowodowały przyspieszenie japońskiego programu szybowcowego[1]. Pierwszym zamówionym szybowcem Cesarskiej Japońskiej Armii był Ku-1[1]. Wszystkie późniejsze szybowce Armii także nosiły oznaczenie „Ku” pochodzące od japońskiego słowa kakku znaczącego „szybować”[1].

Projektantem pierwszego szybowca został profesor Hiroshi Sato, a sam szybowiec był produkowany w zakładach Maeda[1].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec Maeda Ku-1 był lekkim szybowcem transportowym[1]. Ku-1 miał konstrukcję drewnianą z wolnonośnym skrzydłem w układzie górnopłatu[1]. Płat szybowca był trójdzielny, skrzydła miały obrys trapezowy, był wyposażone w lotki i hamulce aerodynamiczne[2].

Szybowiec miał dwubelkowy kadłub z centralną gondolą[1]. Belki kadłubowe i gondola mocowane były do centralnej części płata[2]. Gondola mieściła kabinę pilotów oraz miejsca dla żołnierzy[2].

Podwozie składało się z dwóch kół osłoniętych owiewkami i zamocowanych do gondoli kadłubowej[2].

Szybowiec mierzył 9,75 metrów długości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 16,76 m, a ich powierzchnia nośna 30,10 metrów kwadratowych[3]. Masa własna konstrukcji wynosiła około 700 kilogramów, mógł on przewozić sześciu do ośmiu żołnierzy, masa ładunku mogła wynosić do 600 kilogramów[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec oblatano we wrześniu 1941 i po niezbędnych badaniach został wprowadzony do produkcji seryjnej w zakładach Maeda i otrzymał wtedy oznaczenie Maeda Ku-1-I[4].

Łącznie w latach 1941–1942 zbudowano 100 szybowców tego typu[3].

Użycie bojowe[edytuj | edytuj kod]

Szybowce transportowe Ku-1 zostały wprowadzone do jednostek armii japońskiej i służyły do transportu niewielkich grup żołnierzy, głównie na terenie Półwyspu Indochińskiego.

Do holowania tego typu szybowców używano samolotów Mitsubishi Ki-30 i Mitsubishi Ki-51[1].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 James E. Mrazek: Fighting Gliders of World War II. s. 84.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 James E. Mrazek: Fighting Gliders of World War II. s. 85.
  3. 3,0 3,1 3,2 James E. Mrazek: Fighting Gliders of World War II. s. 198.
  4. James E. Mrazek: Fighting Gliders of World War II. s. 84-85.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]