Maniche (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maniche
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Nuno Ricardo de Oliveira Ribeiro
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1977
Lizbona
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1996 SL Benfica 0 (0)
1996–1999 FC Alverca 78 (10)
1999–2002 SL Benfica 54 (11)
2002–2005 FC Porto 80 (16)
2005–2006 Dinamo Moskwa 12 (2)
2006 Chelsea (wyp.) 8 (0)
2006–2009 Atlético Madryt 64 (7)
2008 Inter Mediolan (wyp.) 8 (1)
2009–2010 1. FC Köln 26 (2)
2010–2011 Sporting CP 17 (1)
W sumie: 347 (50)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2003–2009  Portugalia 53 (7)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2013 FC Paços de Ferreira (asystent)
2016– Académica Coimbra (asystent)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
II miejsce Portugalia 2004 piłka nożna
Odznaczenia
Oficer Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kawaler Orderu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny z Vila Viçosa

Maniche (wym. [ma'niʃɨ]; właśc. Nuno Ricardo Oliveira Ribeiro; ur. 11 listopada 1977 w Lizbonie) – portugalski piłkarz grający na pozycji pomocnika.

W roku 2003 pod wodzą José Mourinho w barwach FC Porto zdobył Puchar UEFA, pokonując w finale Celtic F.C.. W sezonie 2003/2004 również pod rządami portugalskiego trenera wygrał z FC Porto Ligę Mistrzów, pokonując AS Monaco 3-0. Na Mistrzostwach Europy rozgrywanych na portugalskich boiskach został wicemistrzem Starego Kontynentu. Po 6 miesiącach pobytu w Dinamo Moskwa przeniósł się do Chelsea. Po nieudanym sezonie w Chelsea Maniche wrócił do Dynama Moskwa. W sierpniu 2006 roku Portugalczyk przeszedł za 9 milionów euro do drużyny Atlético Madryt. W styczniu 2008 roku został wypożyczony do Interu Mediolan. Po wygaśnięciu kontraktu z Atlético Madryt Portugalczyk podpisał dwuletnią umowę z 1. FC Köln. Od sezonu 2010–2011 był zawodnikiem Sportingu. Karierę piłkarską zakończył w roku 2011.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 21 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]