Marcelin i Piotr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święci
Marcelin i Piotr
męczennicy
Marcellinus Petrus.jpg
Męczeństwo św. Marcelina i św. Piotra
Data śmierci ok. 299
starożytny Rzym
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 2 czerwca
Szczególne miejsca kultu kościół św. Marcelina i św. Piotra w Seligenstadt
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Marcelin i Piotr (zm. ok. 299 w Rzymie) – męczennicy chrześcijańscy i święci Kościoła katolickiego wymieniani w modlitwie eucharystycznej (Communicantes) kanonu rzymskiego[1].

Ponieśli śmierć przez ścięcie w okresie panowania cesarza Dioklecjana (284-305). Według tradycji ich ciała zostały wrzucone do grobu, który sami musieli wykopać. Z niego wydobyła je Święta Łucja i ponownie pochowała z należytą czcią[1].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Cesarz Konstantyn I Wielki wystawił na ich grobie przy Via Labicana bazylikę, natomiast papież Wigiliusz imiona obu rzymskich męczenników umieścił w kanonie rzymskim[1].

W Rzymie znajdują się katakumby świętych przy Via Latina[a]. W jednej z krypt znajduje się fresk, przedstawiający obu męczenników wraz ze św. Gorgoniuszem i ze św. Tyburcjuszem obok Jezusa Chrystusa, stojącego pośrodku w postaci baranka[1].

Ich wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 2 czerwca[1].

W ikonografii św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Święci męczennicy Marcelin i Piotr. Internetowa Liurgia Godzin, brewiarz.pl. [dostęp 2014-08-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]