Przejdź do zawartości

Linus (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Linus
Λῖνος
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10
Volterra

Data i miejsce śmierci

ok. 79
Rzym

Papież
Okres sprawowania

64/68–76/79

Wyznanie

pierwotne chrześcijaństwo

Kościół

rzymskokatolicki

Pontyfikat

ok. 64/68

Święty
męczennik
Ilustracja
Czczony przez

Kościół katolicki,
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

23 września (Kościół katolicki)
5 listopada (Cerkiew prawosławna)

Atrybuty

mitra, pastorał, palma, krzyż

Linus z Etrurii (gr. Λῖνος, Linos; ur. w Volterze, zm. ok. 79 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego i Cerkwi prawosławnej, papież w okresie najprawdopodobniej od ok. 64/68 do 23 września 76/79.

Linus był drugim, po św. Piotrze Apostole, biskupem Rzymu, czyli według tradycji katolickiej drugim papieżem. Do przełomu II i III wieku był jednak uważany za pierwszego papieża[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Niewiele informacji zachowało się o jego życiu[1]. Urodził się najprawdopodobniej w Volterrze, jako syn Herkulanusa[2]. Wczesnochrześcijańscy historycy Ireneusza z Lyonu i Euzebiusza z Cezarei przypisują mu przewodniczenie Kościołowi w Rzymie nadane przez apostołów Piotra i Pawła[1]. O Linusie wspomina Paweł w II Liście do Tymoteusza (2 Tm 4,21)[1]. Przyjmuje się, że był koadiutorem św. Piotra, co sprawiało, że zajmował pierwsze miejsce wśród społeczności gmin chrześcijańskich w Rzymie[2].

Jego pontyfikat rozpoczął się około 64/68 roku[2]. Jako następca św. Piotra wsławił się napomnieniem adresowanym do kobiet, aby w świątyni nakrywały głowy welonem[2]. W czasie jego pontyfikatu trwała wojna żydowska, zakończona zburzeniem Jerozolimy i Trzeciej Świątyni przez wojsko Tytusa Flawiusza[2]. Zmarł około 76/79 roku[2]. Według tradycji miała to być śmierć męczeńską, a pochowany miał być obok św. Piotra[1]. Ustalenia te należy odrzucić jako legendę[1].

Kościół katolicki wspomina go 23 września[2]. Cerkiew prawosławna wspomina go 5 listopada[3].

Jest wymieniany w Kanonie rzymskim Mszy św. (w 1. Modlitwie Eucharystycznej w zreformowanej mszy posoborowej) po wspomnieniu Maryi, św. Józefa i świętych apostołów jako pierwszy z pozostałych świętych wymienianych w pierwszej części Kanonu[4][5].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 17. ISBN 83-06-02998-4. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Kazimierz Dopierała: Księga papieży. Poznań: Zysk i S-ka, 2019, s. 29. ISBN 978-83-8116-793-2. (pol.).
  3. Liniusz (I). cerkiew.pl. [dostęp 2025-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  4. Stałe części mszy świętej według nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego. sanctus.pl. [dostęp 2025-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  5. Pierwsza modlitwa eucharystyczna. pallotyni.pl. [dostęp 2025-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]