Marian Kasprzyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Kasprzyk
Marian Kasprzyk (2).jpg
Data i miejsce urodzenia 22 września 1939
Kołomań
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Rzym 1960 boks
(waga lekkopółśrednia)
Złoto
Tokio 1964 boks
(waga półśrednia)
Mistrzostwa Europy
Brąz
Belgrad 1961 waga lekkopółśrednia
Marian Kasprzyk
Kopia medalu i autografu w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie.

Marian Krzysztof Kasprzyk (ur. 22 września 1939 w Kołomani koło Kielc) – polski bokser, mistrz olimpijski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Największe sukcesy odniósł na igrzyskach olimpijskich. W Rzymie 1960, walcząc w kategorii lekkopółśredniej, zdobył brązowy medal. W ćwierćfinale pokonał obrońcę tytułu Wladimira Jengibariana (ZSRR). Nie stanął do walki półfinałowej ze względu na kontuzję.

Na następnej olimpiadzie w Tokio 1964 został mistrzem olimpijskim w wadze półśredniej. W walce finałowej złamał kciuk w pierwszej rundzie, ale mimo to dotrwał do końca, pokonując faworyta turnieju, dwukrotnego (wówczas) mistrza Europy Ričardasa Tamulisa (ZSRR).

Pechowo zakończył się występ Kasprzyka na kolejnych igrzyskach. W Meksyku 1968 przegrał pierwszą walkę w wadze półśredniej z Amerykaninem Armando Munizem, który co prawda przegrał w ćwierćfinale, ale potem był cenionym bokserem zawodowym, czterokrotnie walczącym o mistrzostwo świata w wadze półśredniej.

Kasprzyk raz startował w Mistrzostwach Europy. W Belgradzie 1961 zdobył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej.

Startując w Mistrzostwach Polski zdobył brązowy medal w 1961 roku w wadze lekkopółśredniej i był wicemistrzem Polski w 1970 roku w wadze półśredniej.

Wystąpił 9 razy w reprezentacji Polski, wygrywając 6 walk, 1 remisując i 2 przegrywając.

W swojej karierze stoczył 270 walk, 232 wygrał, 10 zremisował i 28 przegrał.

W latach 1961-1964 był zdyskwalifikowany (początkowo dożywotnio, potem karę złagodzono) ze względu na skazanie na karę więzienia za udział w bójce. Karę uchylono krótko przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio, na które Kasprzyk pojechał (i wygrał) po zaciętej rywalizacji z Leszkiem Drogoszem. Ten fragment życiorysu Kasprzyka został sfabularyzowany w filmie Bokser w reżyserii Juliana Dziedziny, na podstawie scenariusza Bohdana Tomaszewskiego i Jerzego Suszko (1966), w roli głównej wystąpił Daniel Olbrychski.

Był zawodnikiem w latach 1955 - 1976 Sparty Ziębice, Nysy Kłodzko, w czasie największych sukcesów walczył w BBTS Bielsko-Biała, a także Górnika Wesoła i Górnika Pszów. Laureat Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1999).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]