Ireneusz Paliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ireneusz Paliński
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1932
Nużewo
Data i miejsce śmierci 9 lipca 2006
Warszawa
Dyscypliny podnoszenie ciężarów
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  Polska
Złoto
Rzym 1960 podnoszenie ciężarów
(waga półciężka)
Brąz
Tokio 1964 podnoszenie ciężarów
(waga lekkociężka)
Mistrzostwa świata
Złoto
Wiedeń 1961 kat. lekkociężka
Srebro
Warszawa 1959 kat. półciężka
Srebro
Budapeszt 1962 kat. lekkociężka
Srebro
Sztokhom 1963 kat. lekkociężka
Srebro
Berlin 1966 kat. lekkociężka
Brąz
Sztokolm 1958 kat. półciężka
Mistrzostwa Europy
Złoto
Wiedeń 1961 kat. lekkociężka
Srebro
Sztokolm 1958 kat. półciężka
Srebro
Warszawa 1959 kat. półciężka
Srebro
Mediolan 1960 kat. półciężka
Srebro
Budapeszt 1962 kat. lekkociężka
Srebro
Sztokholm 1963 kat. lekkociężka
Srebro
Berlin 1966 kat. lekkociężka
Brąz
Katowice 1957 kat. półciężka
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Ireneusz Paliński (ur. 13 maja 1932 w Nużewie, zm. 9 lipca 2006 w Warszawie) - polski sztangista, mistrz olimpijski, mistrz świata.

Zawodnik Gwardii Wrocław, Startu Łódź i Mazovii Ciechanów.

Życiorys[edytuj]

Podczas XVII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku zdobył złoty medal i tytuł Mistrza Olimpijskiego w podnoszeniu ciężarów w wadze półciężkiej (do 82,5 kg) wynikiem 442,5 kg (wyciskanie - 130 kg, rwanie - 132,5 kg, podrzut - 180 kg). Brązowym medalistą został wówczas Jan Bochenek.

Ireneusz Paliński został brązowym medalistą także podczas XVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku zajął trzecie miejsce w wadze lekkociężkiej (do 90 kg) z wynikiem 467,5 kg.

Był mistrzem świata w kategorii lekkociężkiej z 1961 roku, czterokrotnym wicemistrzem (1959 - kat. półciężka; 1962, 1963 i 1966 - kat. lekkociężka) i brązowym medalistą (1958 - kat. półciężka).

Podczas Mistrzostw Europy wywalczył złoty medal (1961, kat. lekkociężka), sześć srebrnych (1958, 1959 i 1960 - kat. półciężka oraz 1962, 1963 i 1966 - kat. lekkociężka) i jeden brązowy (1957, kat. półciężka).

Zdobył dziewięć tytułów mistrza Polski.

Siedmiokrotnie bił rekordy świata (sześciokrotnie w podrzucie i raz w trójboju).

Zwycięzca Plebiscytu Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski z 1961 (w 1960 zajął w tym plebiscycie 3. miejsce).

W wyborach parlamentarnych w 1993 roku bez powodzenia kandydował do Sejmu RP z listy komitetu Samoobrona - Andrzeja Leppera w ówczesnym województwie ciechanowskim jako członek Polskiej Partii Przyjaciół Piwa (otrzymał 2543 głosy).

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie.

Odznaczenia[edytuj]

W 1998 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]