Marina Horka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marina Horka
Мар’іна Горка
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of minsk province.svg miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

21400[1]
Nr kierunkowy +375 1713
Kod pocztowy 222810, 222811, 222827
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Marina Horka”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, w centrum znajduje się punkt z opisem „Marina Horka”
Ziemia53°31′00″N 28°08′50″E/53,516667 28,147222
Strona internetowa
Portal Białoruś

Marina Horka (biał. Мар'іна Горка, Marjina Horka; ros. Марьина Горка, Marjina Gorka) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu puchowickiego, 63 km na południowy wschód od Mińska[2]. 21,4 tys. mieszkańców (2010). Jest miastem partnerskim polskich Świebodzic.

Znajduje się tu stacja kolejowa Puchowicze, położona na linii Homel - Mińsk.

Wojsko w Marinej Horce[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew

Marina Horka jest miastem garnizonowym, w którym od lat 30. XX wieku znajdują się koszary wojskowe. Stacjonowały tu bądź były formowane liczne jednostki wojskowe Armii Czerwonej.

Między innymi dyslokowano tu 334 Samodzielny Oddział Specjalnego Przeznaczenia (334 отдельный отряд специального назначения) ze specnazu GRU. Oddział został sformowany w 1984 r. W l. 1985-88 brał udział w wojnie afgańskiej. Po 15 maja 1988 r. powrócił do Marinej Horki[3][4]. Byli żołnierze dawnego 334 oddziału uczestniczyli w wojnie domowej w Libii (2011), walcząc po stronie Kaddafiego[5].

Obecnie w Marinej Horce stacjonuje 5 Brygada Specjalnego Przeznaczenia z Sił Specjalnych Operacji SZ RB[6], wywodząca swoje tradycje od radzieckiego 4 Korpusu Powietrznodesantowego, którego formowanie rozpoczęto w marcu 1941 r. 5 brygadę w ramach Armii Radzieckiej utworzono w Marinej Horce na mocy rozkazu Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR z 19 czerwca 1962 r.[7] W latach 80. i 90. XX wieku brygada i Marina Horka były poligonem doświadczalnym dla radzieckich wojsk powietrznodesantowych[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Мар'іна Горка (biał.). gants-region.info. [dostęp 2015-04-06].
  3. 334-й ооСпН (ros.). spec-naz.org. [dostęp 2012-08-08].
  4. 334 отдельный отряд специального назначения. История отряда (ros.). [dostęp 2012-08-08].
  5. Setki białoruskich najemników walczą po stronie Kadafiego. Bialorus.pl, 2011-04-06. [dostęp 2012-08-08].
  6. Marcin Gawęda. Siły Specjalnych Operacji Republiki Białoruś. „Komandos”. 10/2011, s. 38, 2011-10 (pol.). 
  7. Marcin Gawęda. Siły Specjalnych Operacji Republiki Białoruś. „Komandos”. 10/2011, s. 42, 2011-10 (pol.). 
  8. Из истории 5-й обр СпН (ros.). 5obr-spn.ru. [dostęp 2012-08-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]