Media społecznościowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Media społecznościowe (ang. social media [ˌsəʊʃəl ˈmiːdiə][1]) – określenie odnoszące się do ogólnie pojętego korzystania z internetowych i mobilnych technologii, by przekształcić komunikację w interaktywny dialog. Największym medium społecznościowym na świecie jest Facebook - miesięczna liczba aktywnych użytkowników (MAU) Facebooka na koniec marca 2019 roku wynosiła 2,38 miliarda[2].

Media społecznościowe są celowo projektowane w taki sposób, aby były bardziej uzależniające, z czego niewiele osób zdaje sobie sprawę[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Andreas Kaplan i Michael Haenlein definiują media społecznościowe jako „grupę bazujących na internetowych rozwiązaniach aplikacji, które opierają się na ideologicznych i technologicznych podstawach Web 2.0 i które to umożliwiają tworzenie i wymianę wygenerowanych przez użytkowników treści”[4].

Media społecznościowe to media do społecznościowych interakcji w postaci rozbudowanego zestawu narzędzi komunikacyjnych wykraczających poza dotychczasową komunikację społecznościową. Dzięki wszechobecnej dostępności i skalowalności technik komunikacyjnych, media społecznościowe diametralnie zmieniły sposób komunikacji zarówno organizacji, społeczności, jak i indywidualnych użytkowników, oraz stały się naturalnym miejscem wymiany informacji[5].

Media społecznościowe podobnie jak media tradycyjne swój przekaz opierają o pismo, dźwięk, obraz i audiowizualność w nowej płaszczyźnie przestrzeni, zwanej wirtualną. Internet zlikwidował odległości geograficzne dla wykorzystania mediów społecznościowych, a podstawową różnicą z wcześniejszymi mediami jest interaktywność użytkowników. Nowy rodzaj mediów ma charakter społecznościowy i podstawowym celem jest komunikowanie się ludzi, budowanie relacji, publikowanie treści przez udostępnianie ich w różnej formie multimedialnej. „Cała definicja sieci społecznościowych, na których opierają się nowe media, wychodzi więc od człowieka. To on jest fundamentem nowego ładu medialnego i marketingowego. Ten nowy ład nie jest już oparty na konsumentach starej daty, których jedynym marzeniem było posiadanie. Dziś weszliśmy o szczebel wyżej i chcemy już nie tylko mieć, dziś chcemy mieć i być. Staliśmy się prosumentami - termin ten wywodzi się od angielskich słów professional/producer (twórca) i consumer (konsument). Dziś chcemy się angażować w tworzenie i promowanie marek albo jednocześnie sami produkować produkty czy usługi. Nie wystarczy nam już sam chleb i igrzyska, dziś chcemy brać udział w produkcji chleba i w igrzyskach, a nie być tylko widzami. Marketing musi uwzględnić te wymagania”[6].

Klasyfikacja mediów społecznościowych[edytuj | edytuj kod]

Technologie mediów społecznościowych przybierają różne formy, m.in. blogów, sieci biznesowych, projektów zespołowych, biznesowych sieci społecznościowych, forów dyskusyjnych, mikroblogów, portali umożliwiających udostępnianie zdjęć, a także recenzowanie produktów/usług, zakładek społecznościowych, gier społecznościowych, portali (serwisów) społecznościowych, portali umożliwiających udostępnianie video oraz wirtualnych światów[7].

Cele[edytuj | edytuj kod]

Media społecznościowe są używane przez przedsiębiorstwa w celach marketingowych[8][9]. Media społecznościowe są również szeroko wykorzystywane w działaniach public relations[10].

Rozróżnienie mediów społecznościowych od mediów przemysłowych[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwa mogą zwracać się ku mediom społecznościowym jako mediom stworzonym przez konsumenta. We wszystkich definicjach mediów społecznościowych powszechnie pojawiającym się wątkiem jest zmieszanie technologii z interakcją społeczną dla współtworzenia wartości przedsiębiorstwa.

Ludzie zdobywają informacje, edukację, wiadomości oraz inne dane z mediów elektronicznych, jak i drukowanych. Media społecznościowe są dalekie przemysłowym oraz tradycyjnym mediom, takim jak gazety, czasopisma, telewizja czy film. Są stosunkowo niedrogie i łatwo dostępne dla każdego, kto chce uzyskać lub opublikować informację w porównaniu z mediami przemysłowymi, które w ogólnym rozrachunku wymagają znaczących środków na opublikowanie informacji.

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech zarówno dla mediów społecznościowych, jak i przemysłowych jest zdolność docierania do małej i dużej liczby odbiorców. Na przykład zarówno blog, jak i telewizja mogą zarówno nie dotrzeć do nikogo, jak i dotrzeć do milionowej publiczności. Niektóre z właściwości, które opisują różnice pomiędzy mediami przemysłowymi a społecznościowymi, to:

  • Zasięg – technologie zarówno przemysłowych, jak i społecznościowych mediów zapewniają łatwo skalowalną zdolność docierania do globalnej grupy osób. Jednak media przemysłowe używają scentralizowanego schematu odpowiedniego dla organizacji, produkcji i szerzenia, podczas gdy social media są (co wynika bezpośrednio z ich natury), bardziej zdecentralizowane, mniej hierarchiczne oraz zróżnicowane przez różnorakie aspekty produkcji i użytkowania.
  • Dostępność – środki oraz zasoby produkcyjne w mediach przemysłowych w całości należą do przedsiębiorstwa, którego są własnością lub do rządu. Zupełnie odwrotnie, niż w mediach społecznościowych, gdzie wszystkie narzędzia są publicznie i powszechnie dostępne niewielkim lub wręcz żadnym kosztem.
  • Użyteczność
  • Natychmiastowość
  • Trwałość

Media społecznościowe a dezinformacja[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2012 r. Departament Wywiadu Zagranicznego Federacji Rosyjskiej (SVR) ogłosił trzy zamknięte przetargi o wartości ponad 30 milionów rubli, których celem było opracowanie nowych metod monitorowania blogosfery. Głównym zadaniem była „masowa dystrybucja wiadomości informacyjnych w określonych sieciach społecznościowych w celu kształtowania opinii publicznej” (zob. dezinformacja). Były to trzy związane ze sobą projekty:

  • Dysput - pierwszy etap to monitoring treści blogosfery i sieci społecznościowych. Według dokumentacji przetargowej zadania to „badanie procesów kształtowania społeczności oraz rozpowszechniania informacji w sieciach społecznościowych” oraz „wyznaczenie czynników, które wpływają na popularność oraz szerokość rozchodzenia się informacji”;
  • Monitor-3 – drugi etap to „rozpracowywanie metod organizacji oraz kierowania w internecie wirtualną wspólnotą ekspertów, które służą stawianiu zadań oraz kontroli pracy w mediach społecznych jak również regularnemu otrzymywaniu od ekspertów informacji w obrębie zadanych tematów”;
  • Sztorm-12 – ostatni trzeci etap, który operuje umieszczaniem potrzebnych wywiadowi informacji w sieciach społecznościowych. Docelowo system jest przeznaczony zarówno dla prowadzenia sterowania świadomością masową zarówno w kraju, jak i za granicą[11][12][13][14][15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. John C. Wells: Longman Pronunciation Dictionary. 2008. ISBN 978-1-4058-8118-0.
  2. Tomasz Bonek, Raport Interaktywnie.com: Media społecznościowe'' 2019, 20 września 2019.
  3. Isobel Asher Hamilton: Social media - jak są projektowane, aby były bardziej uzależniające (pol.). 2018-07-18. [dostęp 2020-05-23].
  4. Kaplan, Andreas M.; Michael Haenlein (2010): Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media. Business Horizons 53(1): 59–68.
  5. Poradnik startupowca: 10 sposobów na zbadanie klienta - mamstartup.pl
  6. Marcin Żukowski, Twoja firma w social media. Podręcznik marketingu internetowego dla małych i średnich przedsiębiorstw, Wydawnictwo Helion 2016, s. 16.
  7. Aichner, T., Jacob, F.. Measuring the Degree of Corporate Social Media Use. „International Journal of Market Research”. 57 (2), s. 257–275, 2015. 
  8. Facebook Marketing Series.
  9. How 7 Top Brands Are Using Facebook’s New Ad Tools.
  10. Kaczmarek-Śliwińska, M. (2013). Public relations w przestrzeni mediów społecznościowych. Działania organizacji i jej pracowników. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej.
  11. Kommersant: Разведка займется социальными сетями.
  12. Новости NEWSru.com Российская разведка решила потратить 30 млн на отработку вброса нужной информации в соцсети.
  13. „Dysput”, „Monitor” i „Sztorm”. Rosyjski wywiad chce manipulować siecią.
  14. Belsat: Rosja otwiera nowy front wojny informacyjnej.
  15. Rosja otwiera nowy front wojny informacyjnej. Buduje system manipulowania za pośrednictwem sieci społecznościowych | wPolityce.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]