Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.
Ilustracja
autobus MPK Świdnica uczestniczący w ćwiczeniach ratowniczych
Państwo  Polska
Siedziba Świdnica, ul. Inżynierska 6
Data założenia 2004
Forma prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Prezes Tomasz Kurzawa
Nr KRS 0000217735
Położenie na mapie Świdnicy
Mapa konturowa Świdnicy, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.”
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa konturowa powiatu świdnickiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.”
Ziemia50°50′53,0″N 16°30′31,2″E/50,848056 16,508667
Strona internetowa

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Świdnicy sp. z o.o.operator publicznego transportu zbiorowego na terenie miasta i gminy wiejskiej Świdnica. Udziałowcami MPK są gminy: miasto Świdnica, gmina wiejska Świdnica, Marcinowice, Żarów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

MPGK Świdnica[edytuj | edytuj kod]

Na świdnickie ulice pierwsze miejskie autobusy - Star 52 - wyruszyły w styczniu 1958 roku[1]. Komunikacja miejska była wówczas podporządkowana Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej[1]. Pierwsza trasa łączyła ul. Leśną z Fabryką Wagonów[1]. Latem 1958 roku wprowadzono do ruchu trzy kolejne autobusy, typu San H-01. Istniejącą trasę podzielono wówczas na dwie[1]. Pierwsza zajezdnia autobusowa mieściła się przy ul.Wrocławskiej, ale już jesienią 1958 roku przeniesiono ją na aleję Niepodległości (obecnie mieści się tutaj Straż Pożarna)[1]. Zajezdnia nie posiadała zaplecza technicznego, a wszelkie niezbędne naprawy wykonywano na zewnątrz[1].

Szybki rozwój Świdnicy oraz związane z tym potrzeby przewozowe poskutkowały wdrożeniem w 1959 roku 5 kolejnych autobusów San H-01 oraz uruchomieniem dalszych linii nr 3 ze Słotwiny do Kraszowic oraz 4 z ówczesnego placu Lenina (pl. św. Małgorzaty) do Pszenna[1]. W 1960 roku uruchomiono linię nr 5 od Zakładów Wytwórczych Aparatury Precyzyjnej do ul. Okrężnej[1]. Zajezdnię przeniesiono z alei Niepodległości na ul. Westerplatte (teraz mieści się tam Pogotowie Ratunkowe)[1].

Świdnicka komunikacja miejska w 1968 roku obejmowała 8 linii na których kursowało 25 autobusów[1]. Przewieziono wówczas ok. 4,3 mln pasażerów wykonując ok. 1 mln kilometrów[1]. W 1969 roku siedzibę przedsiębiorstwa przeniesiono na ul. Mleczna Droga, gdzie były znacznie lepsze warunki techniczne[1]. Tam otworzono własną stację paliw[1].

W latach siedemdziesiątych XX wieku komunikacja miejska w Świdnicy uległa reorganizacji[1]. Związane było to z rozbudową Świdnicy a zwłaszcza Osiedla Młodych[1]. Zrezygnowano wówczas z przejazdu ul. Komunardów (kłopotliwą ze względu na przejazd kolejowy który znacznie wydłużał czas przejazdu) a linie poprowadzono ul. Esperantystów i Łukasińskiego[1]. Po wybudowaniu obwodnicy Świdnicy, linie miejskie 4,5,7 i 8 skierowano nową arterią. Z racji większej odległości jaką musiały owe autobusy pokonywać zwiększono liczbę autobusów[1].

Zakład Komunikacji Miejskiej funkcjonujący w strukturze Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej wchłonął w 1974 roku podobny zakład komunikacyjny dotąd funkcjonujący w Świebodzicach[1]. Wówczas pracowało tam kilkadziesiąt osób a przedsiębiorstwo posiadało 6 autobusów[1]. Poskutkowało to uruchomieniem linii autobusowej łączącej te dwa miasta[2].

WPK Wałbrzych[edytuj | edytuj kod]

W 1976 roku Zakład Komunikacji Miejskiej wydzielono z Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i włączono do nowo powstałego Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Wałbrzychu[1]. W Świdnicy pojawiły się wówczas pierwsze autobusy Autosan H9-35[1]. Oznaczono świdnicki zakład jako zakład nr 3, a od 1979 zakład w Świdnicy był już oddziałem[1]. Świdnicki zakład WPK Wałbrzych w latach 1975-1976 obsługiwał komunikację między Świdnicą, Świebodzicami i Wałbrzychem a 33 miejscowościami[1]. Na tym obszarze łącznie zamieszkiwało ponad 100 tys. mieszkańców[1]. Długość linii prowadzona przez świdnicki zakład wynosiła 214 km, z czego 120 km to długość linii podmiejskich[1]. W Świdnicy autobusy kursowały na 7 liniach, w Świebodzicach na 4 liniach[1]. Linie te oraz 7 połączeń podmiejskich obsługiwało 56 autobusów[1].

Pierwsze autobusy przegubowe Ikarus 280 dostarczono do Świdnicy w 1984 roku[1]. W późniejszym okresie na ulice miasta wyjechały autobusy Jelcz PR 110[1].

Po 15 latach od utworzenia, WPK Wałbrzych uległo podziałowi na osobne przedsiębiorstwa z siedzibami w Wałbrzychu, Świdnicy i Dzierżoniowie[1]. W roku likwidacji WPK oddział świdnicki dysponował 62 autobusami które przewiozły 18 mln pasażerów w ciągu roku[1].

MPK Świdnica[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo państwowe[edytuj | edytuj kod]

Ustawa z 8 marca 1990 r. przywracająca w ramach transformacji ustrojowej w Polsce samorząd terytorialny zobowiązała gminy do przejęcia publicznego transportu zbiorowego jako zadania własnego[1]. W okresie przejściowym MPK w Świdnicy, funkcjonujące na terenie pięciu gmin, pozostawało w formie przedsiębiorstwa państwowego do końca 1994 roku[1].

Przedsiębiorstwo-własność Komunalnego Związku Komunikacyjnego[edytuj | edytuj kod]

W 1995 roku decyzją rad pięciu gmin obsługiwanych dotąd przez MPK założono związek międzygminny o nazwie „Komunalny Związek Komunikacyjny w Świdnicy” dla utrzymania transportu w dotychczasowym kształcie[3]. Wojewoda wałbrzyski jako organ założycielski MPK dokonał komunalizacji przedsiębiorstwa na rzecz związku, które stało się samorządowym zakładem budżetowym związku komunalnego[3].

Z końcem 1996 roku ze związku wystąpiła gmina Jaworzyna Śląska. W 2002 roku do związku dołączyła na krótko gmina Świebodzice.

W latach 2001-2002 w Polsce miała miejsce stagnacja gospodarcza[4]. Zmniejszające się możliwości finansowe gmin sprawiły, że MPK zaproponowało ograniczenia w kursowaniu autobusów[5]. Propozycja spotkała się z żywiołowym sprzeciwem uczestników związku komunikacyjnego – gmina Świebodzice zrezygnowała z członkostwa, a największy udziałowiec i jeden z założycieli KZK – gmina wiejska Świdnica – podjęła uchwałę o opuszczeniu związku[5].

Spółka prawa handlowego - własność kilku gmin[edytuj | edytuj kod]

Forma zakładu budżetowego uniemożliwiała MPK wykonywanie innej działalności niż określone ustawowo zadania własne gminy[3]. Z tego względu, w latach 2004-2006 przekształcono zakład w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, po czym zlikwidowano „Komunalny Związek Komunikacyjny w Świdnicy”[3]. Udziały objęli dotychczasowi uczestnicy związku międzygminnego[3].

W 2012 roku z organizowania publicznego transportu zbiorowego zrezygnowały władze gminy Żarów, decydując, że obsługą gminy zajmować się będą wyłącznie prywatni przewoźnicy drogowi[6].

Według stanu na rok 2014, MPK sp. z o.o. Świdnica było jedną z zaledwie dziesięciu spółek-operatorów komunikacji miejskiej w Polsce, które należały do więcej niż jednej gminy[3].

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Typ autobusu Eksploatacja od przewóz osób na wózkach  Liczba
Solaris Urbino 12 2014 przewóz osób na wózkach  13
Irisbus Crossway Low Entry 2009 przewóz osób na wózkach  4
MAN NG 312 2011 przewóz osób na wózkach  1
MAN NG 313 2011 przewóz osób na wózkach  2
MAN EL283 Lion's City 2013 przewóz osób na wózkach  1
MAN NL 263 Lion's City 2014 przewóz osób na wózkach  2
Solaris Urbino 8,9 LE 2014 przewóz osób na wózkach  2
Neoplan N4516 2015 przewóz osób na wózkach  3
Solaris Urbino 10,5 2018 przewóz osób na wózkach  2
Volvo 7900 Electric 2020 przewóz osób na wózkach  2
Wszystkie pojazdy 32
Udział autobusów niskopodłogowych i niskowejściowych 100%

Oprócz tego MPK posiada samochód dostawczo-osobowy marki Volkswagen, a także autobus holowniczy Ikarus 260. Pierwszy autobus niskopodłogowy na świdnickie ulice wyjechał w 1997 roku. Było to pojazd marki Volvo.

Obsługiwane linie MPK[edytuj | edytuj kod]

Stan na 5 lipca 2018 r.

Numer linii autobusowej Przystanek początkowy Przystanek końcowy Rodzaj trasy autobusu Charakter linii Źródła
1 E.Plater Strzelińska Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
2 Pl. Grunwaldzki Komorów Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
4 Pl.Św.Małgorzaty Pszenno Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
6 E.Plater Kopernika Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
7 E.Plater Colgate Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
10 Strzelińska Pogorzała Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
12 Pobożnego Wieruszów Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
30 Sikorskiego (Pogodna) Burkatów (Lubachów) i dalej jako linia 330 Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
31A Pl.Św.Małgorzaty Wałbrzych (Wysockiego) Linia dwukierunkowa linia komercyjna [8]
41 Pl.Św.Małgorzaty Marcinowice Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
43 Pl.Św.Małgorzaty Marcinowice Szkoła Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
50 Wokulskiego Kopernika Linia jednokierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
51 Kopernika Słowiańska Linia jednokierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
52 Kopernika Wokulskiego Linia jednokierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
53 Słowiańska Kopernika Linia jednokierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
60 Pl.Św.Małgorzaty Stachowice Linia dwukierunkowa publiczny transport zbiorowy [7]
302 Kolejowa D.A. Milikowice Linia dwukierunkowa linia komercyjna
330 Jedlina-Zdrój/Zagórze Śląskie Lubachów i dalej jako linia 30 Linia dwukierunkowa linia komercyjna sezonowa [9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag Komunikacja miejska w Świdnicy. W: polska-org.pl [on-line]. [dostęp 2018-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-17)].
  2. Rys historyczny (pol.). MPK Świdnica. [dostęp 2018-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-14)].
  3. a b c d e f Zbigniew Taylor, Ariel Ciechański: Deregulacja i przekształcenia przedsiębiorstw transportu lądowego w Polsce na tle polityki spójności UE. PAN, 2017. ISBN 978-83-61590-74-3.
  4. 2002: rok stagnacji gospodarczej, dostęp: 2018-11-17
  5. a b Odwołano szefa świdnickiego MPK, dostęp: 2018-11-17
  6. Nie chcą dłużej dokładać do MPK, dostęp: 2018-11-17
  7. a b c d e f g h i j k l m n o Świdnicki Niezbędnik: komunikacja. W: um.swidnica.pl [on-line]. 2018-07-05. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-18)].
  8. [LIST CZYTELNIKA Dlaczego linią 31A nie można jeździć po mieście?]. W: doba.pl [on-line]. 2018-10-30. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  9. Linia nr 330 z Lubachowa do Zagórza Śląskiego i Jedliny-Zdroju. W: mpk.swidnica.pl [on-line]. [dostęp 2018-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]