Mitrofan (Gutowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mitrofan
Michał Gutowski
biskup kujbyszewski i syzrański
Mitrofan
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 1897
Wołyń
Data i miejsce śmierci 12 września 1959
Kujbyszew
biskup kujbyszewski
Okres sprawowania 1956–1959
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia kujbyszewska i syzrańska
Śluby zakonne 1930
Sakra biskupia 5 lipca 1953
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 5 lipca 1953
Miejscowość Mińsk
Miejsce Sobór Świętego Ducha
Konsekrator Mikołaj (Jaruszewicz)
Współkonsekratorzy Sergiusz (Smirnow)

Mitrofan, imię świeckie Michał Gutowski (ur. 1897 na Wołyniu, zm. 12 września 1959 w Kujbyszewie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Urodził się w rodzinie duchownego prawosławnego na Wołyniu. W 1904 wstąpił jako posłusznik do monasteru św. Onufrego w Jabłecznej[1]. Razem z mnichami tejże wspólnoty w 1915 wyjechał na bieżeństwo, z którego powrócił trzy lata później[1]. W 1919 ukończył prawosławne seminarium duchowne w Krzemieńcu, zaś w 1931 – magisterskie studia w zakresie teologii prawosławnej w Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego. Rok przed uzyskaniem dyplomu złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Poczajowskiej. Był przełożonym jej placówki filialnej w Zdołbunowie, a następnie ekonomem Ławry.

Najpóźniej w 1926 na nowo zamieszkał w monasterze w Jabłecznej i w wymienionym roku objął obowiązki jego ekonoma[1]. W latach 1932–1934, już jako ihumen, został skierowany do prowadzenia nielegalnej pracy duszpasterskiej w tych miejscowościach powiatu włodawskiego, gdzie władze państwowe nie pozwoliły na otwarcie prawosławnych cerkwi[1]. Od 1934 był przełożonym monasteru w Jabłecznej i kierownikiem prowadzonych w klasztorze kursów dla psalmistów i diakonów, z godnością archimandryty[1].

W 1945 w ramach przymusowych wyjazdów Ukraińców i Białorusinów-przedwojennych obywateli II Rzeczypospolitej wyjechał do Białoruskiej SRR. Został wyznaczony na rektora kursów teologicznych przy monasterze Zaśnięcia Matki Bożej w Żyrowiczach, zaś od 1947 – rektora seminarium duchownego w Mińsku oraz przełożonego monasteru w Żyrowiczach.

5 lipca 1953 w Mińsku został wyświęcony na biskupa bobrujskiego, wikariusza eparchii mińskiej i białoruskiej, przez metropolitę krutickiego i kołomieńskiego Mikołaja, biskupa smoleńskiego Sergiusza oraz innych konsekratorów. Od 1955 do 1956 był biskupem orłowskim i briańskim, następnie od 1956 do swojej śmierci w 1959 – kujbyszewskim i syzrańskim.

Przypisy

  1. a b c d e Pawluczuk U. A.: Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2007, s. 260–261. ISBN 978-83-7431-127-4.

Bibliografia[edytuj]


Poprzednik
Sawa (Sowietow)
Namiestnik monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
1937 – 1940
Następca
Tymoteusz (Szretter)
Poprzednik
Flawian (Iwanow)
Biskup orłowski
1955 – 1956
Następca
Hieronim (Zacharow)
Poprzednik
Hieronim (Zacharow)
Biskup kujbyszewski
1956 – 1959
Następca
Manuel (Lemieszewski)