Most Śląsko-Dąbrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most Śląsko-Dąbrowski
Ilustracja
Most Śląsko-Dąbrowski, widok ze Śródmieścia w kierunku Pragi-Północ
Długość całkowita 527 m
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Podstawowe dane
Przeszkoda Wisła
Długość 527 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

20,70 m
14,70 m
3 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 6
Data budowy 21 lipca 1949
Projektant Jerzy Koziełek
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Most Śląsko-Dąbrowski
Most Śląsko-Dąbrowski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Most Śląsko-Dąbrowski
Most Śląsko-Dąbrowski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Most Śląsko-Dąbrowski
Most Śląsko-Dąbrowski
Ziemia52°14′58″N 21°01′22″E/52,249444 21,022778

Most Śląsko-Dąbrowskimost na Wiśle w Warszawie. Został zbudowany w latach 1947–1949 jako element Trasy W-Z na filarach zniszczonego w 1944 mostu Kierbedzia.

Według danych stołecznego Zarządu Dróg Miejskich w 2018 przez most Śląsko-Dąbrowski przejeżdżało średnio 26 807 pojazdów na dobę[1]. Była to druga najmniejsza (po moście Świętokrzyskim) liczba pojazdów wśród ośmiu przepraw drogowych w Warszawie[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Most stanowi fragment Trasy W-Z, która w 1949 połączyła Pragę ze Śródmieściem i Wolą.

 Osobny artykuł: Trasa W-Z w Warszawie.

Projektantem mostu był Jerzy Koziełek[2], a wybudowało go Przedsiębiorstwo Budowy Mostów i Konstrukcji Stalowych „Mostostal”[3]. Konstrukcje stalowe zostały wykonane przez Hutę Zabrze i Zakłady Produkcji Konstrukcji Stalowych w Chorzowie ze stali dostarczonej przez Hutę Batory[4].

Nazwa mostu nadana w 1947, tj. na dwa lata przed oddaniem mostu do użytku[5], była wyrazem podziękowania społeczeństwu Śląska i Zagłębia za deklarację zebrania w ciągu roku 250 mln zł na budowę przeprawy[5] i uznania dla udziału górników i hutników Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego w odbudowie zniszczonej Warszawy[6].

Prace montażowe rozpoczęły się 22 września 1948 w obecności prezydenta Bolesława Bieruta na środkowym filarze mostu (nr 4)[7]. 3 listopada tego roku „Mostostal” podjął uchwałę o skróceniu montażu sześciu przęseł mostu o 15 dni, do 8 grudnia, w celu uczczenia kongresu zjednoczeniowego PPS i PPR[8]. Montaż zakończono 6 grudnia 1948[9].

Jest to most kołowo-tramwajowy, jednak w odróżnieniu od większości warszawskich torowisk, w tym przypadku tory tramwajowe są poprowadzone na jezdni dla samochodów. Od dnia 16 czerwca 2007, w związku ze zwiększeniem ruchu szynowego w ciągu Trasy W-Z podczas modernizacji trasy tramwajowej w Alejach Jerozolimskich, torowisko tramwajowe zostało wydzielone od jezdni za pomocą naklejonej nań żółtej, ciągłej linii. Wydzielenie torowiska utrzymano również po zakończeniu prac modernizacyjnych, dzięki czemu znacznie skrócono czas przejazdu przez most tramwajami.

W latach 1992–1993 most przeszedł generalny remont. W marcu 2009 rozpoczął się remont torowiska na moście i Trasie WZ (od placu Bankowego do Dworca Wileńskiego). Do jesieni tego roku wyłączony został ruch kołowy (poza autobusami miejskimi, taksówkami oraz pojazdami jednośladowymi) oraz tramwajowy. Po remoncie ruch autobusowy został skierowany na pas tramwajowy.

15 października 2011 most został zamknięty dla ruchu samochodów osobowych w związku z budową stacji Dworzec Wileński II linii warszawskiego metra. 27 sierpnia 2012 most otwarto dla samochodów osobowych, ale bez możliwości dalszego przejazdu tunelem Trasy W-Z w godzinach szczytu (tj. 6-10 i 15-19 z wyjątkiem sobót, niedziel i świąt).

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Analiza ruchu na drogach. Analiza o ruchu na drogach w 2018 r.. W: Zarząd Dróg Miejskich w Warszawie [on-line]. zdm.waw.pl. s. 5. [dostęp 2019-06-11].
  2. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 512. ISBN 83-06-00089-7.
  3. Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1955, s. 50.
  4. Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1955, s. 52–53.
  5. a b Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1955, s. 53.
  6. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 300. ISBN 83-01-08836-2.
  7. Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1955, s. 54.
  8. Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1955, s. 55.
  9. Karol Małcużyński: Szkice warszawskie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1956, s. 54.
  10. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 300. ISBN 83-912463-4-5.
  11. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 278. ISBN 83-912463-4-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]