Ostritz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostritz
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saksonia
Powiat Powiat Görlitz
Prawa miejskie 1357
Powierzchnia 23,37 km²
Wysokość 207 m n.p.m.
Populacja (31 sierpnia 2019)
• liczba ludności
• gęstość

2 269[1]
112 os./km²
Nr kierunkowy 035823
Kod pocztowy 02899
Tablice rejestracyjne GR, LÖB, NOL, NY, WSW, ZI
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
Ostritz
Ostritz
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Ostritz
Ostritz
Ziemia51°01′N 14°56′E/51,016667 14,933333
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Ostritz (górnołuż. Wostrowc, cz. Ostřice[2], pol. Ostrowiec[3]) – miasto w niemieckim kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Görlitz na terenie Łużyc Górnych. Ostritz leży w południowo-wschodniej części Saksonii na lewym brzegu Nysy Łużyckiej, bezpośrednio przy granicy z Polską. Ostritz graniczy tu bezpośrednio z polskimi wsiami Krzewina, Bratków, Posada w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotną nazwą miejscowości była łużycka nazwa Wostrow lub Wostrowc[4]. Po podbiciu w średniowieczu Słowian połabskich z plemion Serbów lużyckich mieszkających na Łużycach nazwa została później zgermanizowana na Ostritz.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Panorama miasta na widokówce z pocz. XX w.

Historia miejscowości sięga wczesnośredniowiecznej osady słowiańskiej, istniejącej już w 500 roku[5]. Około 1230 król czeski nadał miejscowość rodowi Dohnów, a w 1234 królowa czeska Kunegunda założyła opactwo cysterek (Klasztor St. Marienthal)[6], które jest najstarszym nieprzerwanie działającym żeńskim klasztorem cysterskim na terenie dzisiejszych Niemiec. W latach 1319–1337 miejscowość znajdowała się w granicach piastowskiego księstwa jaworskiego, jednego z polskich księstw dzielnicowych[7]. Z tego okresu pochodzą dokumenty wystawione przez księcia Henryka I jaworskiego w Zgorzelcu i Żytawie, poświadczające przeniesienie własności lasu i części dochodów wsi na rzecz klasztoru[7]. W 1337 miejscowość ponownie znalazła się we władaniu Czech, a w 1346 w całości przeszła na własność klasztoru, co zatwierdził król czeski Jan Ślepy[8]. W 1357 zostały nadane prawa miejskie na mocy dokumentu wystawionego w Pradze[6]. W 1368 miał miejsce konflikt z pobliską Żytawą, niechętną powstaniu nowego, konkurencyjnego miasta w okolicy, skutkujący najazdem żytawian i zniszczeniem wznoszonych murów miejskich i ratusza[5]. Konflikt zażegnano sądownie, poświadczając ważność nadanych praw miejskich, a około 1405 rozpoczęto odbudowę ratusza[5]. W latach 1527, 1561 oraz 1583 miasto zostało strawione w dużej części przez pożary[4]. Miasto pozostawało częścią Czech do 1635, gdy na mocy pokoju praskiego przeszło pod panowanie Saksonii, znajdując się w efekcie od 1697 do 1763 we władaniu królów Polski Augusta II Mocnego i Augusta III Sasa, a od 1871 w granicach Niemiec. W 1824 i 1841 miały miejsce kolejne pożary miasta[5]. W latach 1873–1875 zbudowano linię kolejową łączącą Zgorzelec z Żytawą, która przebiegała przez miasto[6]. W 1938 nazistowska administracja zamknęła szkołę klasztorną[5].

W 2008 w obecności duchownych niemieckich i polskich w mieście został odsłonięty pierwszy we wschodnich Niemczech pomnik Jana Pawła II[9][10].

W mieście, w dniach 20-21.04.2018 r., odbył się festiwal Schild und Schwert (Tarcza i Miecz) z okazji urodzin Adolfa Hitlera, w który wzięli udział neonaziści z całej Europy, m. in. 50 neonazistów z Polski[11][12].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W czasach NRD pasażerowie linii kolejowej Görlitz-Żytawa mogli wsiąść i wysiąść w Krzewinie i przejść pod nadzorem WOP do Ostritz.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Energia do funkcjonowania miasta pochodzi z ekologicznych źródeł. Energię elektryczną produkują wiatraki, oraz kolektory słoneczne, ciepło wytwarza spalarnia biomasy. Ostritz jest miastem modelowym w Niemczech dla korzystania z ekologicznych, odnawialnych źródeł energii.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bevölkerung des Freistaates Sachsen jeweils am Monatsende ausgewählter Berichtsmonate nach Gemeinden
  2. Železniční a národopisná mapa zemí koruny české a rakouska-uherska s vyznačením hranic dicésáních a obvodů obchodních komor
  3. Leksykon Polactwa w Niemczech, Instytut Śląski w Opolu, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa–Wrocław 1973, wydanie fototypiczne, str. 569
  4. a b A.F. Busching, "A new system of geography", rozdz. "Lusatia", London 1762, str. 135.
  5. a b c d e Stadt Ostritz, www.ostritz.de [dostęp 2019-12-07].
  6. a b c Ostritz » Oberlausitz, neu.branchenoberlausitz.de [dostęp 2019-12-07] (niem.).
  7. a b Gisela Rieck, Herzog Heinrich von Jauer herrscht über die östliche Oberlausitz, w: Ora et labora nr 49, 2014, s. 17
  8. Lars-Arne Dannenberg, Die Burggrafen von Dohna als Stifter der Abtei St. Marienthal in der Oberlausitz, w: Ora et labora nr 48, 2013, s. 17
  9. Einweihung einer Statue von Johannes Paul II. im Kloster St. Mari, www.tdh-online.de [dostęp 2019-12-07] (niem.).
  10. » Denkmal für Johannes Paul II. im Kloster St. Marienthal, www.orden-online.de [dostęp 2019-12-07].
  11. Jacek Harłukowicz, mako, Neonaziści z Polski dotarli do Ostritz. Policja rekwiruje faszystowskie symbole. 31-latek zatrzymany za hajlowanie, 21 kwietnia 2018
  12. Michał Kokot, Jacek Harłukowicz, Niemieccy i polscy neonaziści uczczą na granicy rocznicę urodzin Hitlera, 26 marca 2018

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]