Petra Burka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petra Burka
Ilustracja
Petra Burka (1965)
Reprezentacja  Kanada
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1946
Amsterdam
Wzrost 153 cm
Konkurencja Solistki
Trener Ellen Burka
Klub Toronto SC
Zakończenie kariery 1966
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
brąz Innsbruck 1964 solistki
Mistrzostwa świata
złoto Colorado Springs 1965 solistki
brąz Davos 1966 solistki
brąz Dortmund 1964 solistki
Mistrzostwa Ameryki Północnej
złoto Rochester 1965 solistki
srebro Vancouver 1963 solistki

Petra Burka (ur. 17 listopada 1946 w Amsterdamie) – kanadyjska łyżwiarka figurowa pochodzenia holendersko-czeskiego, startująca w konkurencji solistek. Brązowa medalistka olimpijska z Innsbrucka (1964)[1], mistrzyni świata (1965) i dwukrotna brązowa medalistka mistrzostw świata (1964, 1966), mistrzyni Ameryki Północnej (1965) oraz trzykrotna mistrzyni Kanady (1964–1966). Następnie trenerka łyżwiarstwa figurowego i działaczka sportowa.

W 1965 roku została pierwszą solistką, która skoczyła potrójnego salchowa w zawodach międzynarodowych (mistrzostwa świata).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej matką była łyżwiarka figurowa, trenerka i choreografka łyżwiarska pochodzenia holenderskiego, Ellen Burka (z domu Danby), zaś ojcem artysta Czech Jan Burka. Jej rodzice mieli żydowskie korzenie, obydwoje byli więźniami obozu koncentracyjnego Theresienstadt (niedaleko Pragi), gdzie się poznali. Obydwoje wyszli na wolność po wyzwoleniu więźniów przez armię sowiecką i poszli na pieszo do miasta rodzinnego Ellen, czyli Amsterdamu, aby wziąć ślub na niekomunistycznej ziemi (ok. 900 km). Po narodzinach córek wyemigrowali do Kanady, gdzie rozwiedli się w latach 50. XX wieku. Petra i jej siostra Astrid były wychowywane po rozwodzie rodziców przez matkę w wierze chrześcijańskiej, gdyż ich matka nie chciała, aby musiały się mierzyć z antysemityzmem. O żydowskiej przeszłości rodziców dowiedziały się będąc nastolatkami[2].

Jej pierwszą trenerką była jej matka. W 1965 roku Petra zdobyła potrójne złoto tj. mistrzostwo świata, kontynentu i kraju. Ponadto podczas mistrzostw świata 1965 została pierwszą kobietą, która wykonała potrójnego salchowa na arenie międzynarodowej (wcześniej wykonała go na mistrzostwach Kanady 1962)[3][4].

Po zakończeniu kariery sportowej aktywnie promowała łyżwiarstwo figurowe we współpracy z kanadyjską federacją Skate Canada. Następnie zaczęła pracować w komercyjnym przemyśle filmowym i jako trenerka łyżwiarstwa figurowego[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Ceremonia medalowa igrzysk olimpijskich 1964, od lewej Regine Heitzer, Sjoukje Dijkstra i Petra Burka
Burka podczas występu w zawodach olimpijskich (1964)
Zawody 1961 1962 1963 1964 1965 1966
Międzynarodowe[4][5][6]
Igrzyska olimpijskie 3
Mistrzostwa świata 4 5 3 1 3
Mistrzostwa Ameryki Północnej 2 1
Krajowe[7]
Mistrzostwa Kanady 1 J 2 2 1 1 1

Nagrody i osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Galeria Sławy Skate Canada – 1997[8]
  • Galeria Sławy Legend Sportu Ontario – 1995[8]
  • Galeria Sławy Kanadyjskiego Komitetu Olimpijskiego – 1972[8]
  • Kanadyjska Galeria Sławy Sportu – 1966[8]
  • Lou Marsh Trophy – 1965[4]
  • Sportsmenka Roku Kanady – 1965[4]
  • Sportsmenka Roku Kanady – 1964[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Figure Skating at the 1964 Innsbruck Winter Games: Women’s Singles (ang.). Sports Reference. [dostęp 2020-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-17)].
  2. Famed coach skated under the radar of antisemitism (ang.). jewishtribune.ca, 2008-11-25. [dostęp 2020-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-15)].
  3. Petra Burka (ang.). theglobeandmail.com, 2009-05-18. [dostęp 2020-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-21)].
  4. a b c d e f Sports Reference – Petra Burka (ang.). Sports Reference. [dostęp 2020-11-21].
  5. North American Figure Skating Championships (ang.). goldenskate.com. [dostęp 2020-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-12-16)].
  6. World Figure Skating Championships 1960–1969 – Ladies – Result (ang.). eskatefans.com. [dostęp 2020-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-26)].
  7. Skate Canada ↓, s. 167.
  8. a b c d Skate Canada Hall of Fame 1997 (ang.). skatecanada.ca. [dostęp 2020-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-21)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]