Piotr Zychowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Zychowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1980
Warszawa
Zawód historyk
dziennikarz
Narodowość Polska

Piotr Zychowicz (ur. 27 kwietnia 1980 w Warszawie) – polski publicysta historyczny[1][2], w latach 2000–2012 dziennikarz „Rzeczpospolitej”, od 2013 zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Do Rzeczy” i redaktor naczelny miesięcznika „Historia Do Rzeczy”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (2005), gdzie otrzymał tytuł magistra na podstawie pracy Środowiska germanofilskie w Generalnym Gubernatorstwie 1939-1942. Przypadek Władysława Studnickiego (przygotowana pod kierunkiem Andrzeja Chojnowskiego). Od 2000 roku związany z dziennikiem „Rzeczpospolita”. Dziennikarz, a później zastępca szefa działu zagranicznego. Do października 2012 roku publikował w „Rzeczpospolitej” i tygodniku „Uważam Rze”. Był zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Uważam Rze Historia”. 10 kwietnia 2010 roku był jednym z pierwszych dziennikarzy, którzy dotarli na miejsce katastrofy Tu-154[3]. Autor książki Pakt Ribbentrop-Beck[4]. Od stycznia 2013 zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Do Rzeczy[5] i redaktor naczelny miesięcznika "Historia Do Rzeczy". Od kwietnia 2013 prowadzi magazyn historyczny Kontra na antenie stacji Telewizja Republika[6].

Akcja „Przeciwko polskim obozom”[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: polskie obozy koncentracyjne.

Jest jednym – obok Jerzego Haszczyńskiego i Katarzyny Zuchowicz – z inicjatorów akcji Przeciwko polskim obozom zorganizowanej w 2005 roku przez dziennik „Rzeczpospolita”. Za artykuł Trzeba ścigać autorów tekstów o «polskich obozach» i liczne kolejne publikacje w tej sprawie nagrodzony w 2005 roku nagrodą główną SDP (wraz z Haszczyńskim i Zuchowicz). Za akcję Przeciwko polskim obozom nominowany również do nagrody „Press”[7][8].

Poglądy i reakcje[edytuj | edytuj kod]

W swoich książkach przedstawia i analizuje alternatywne scenariusze dziejów Polski. W Pakcie Ribbentropp-Beck twierdził, że lepszym rozwiązaniem dla Polski w 1939 r. byłby sojusz z III Rzeszą i wspólny atak na ZSRR niż oparcie na sojuszu z Francją i Wielką Brytanią. W Obłędzie '44 krytykował odpowiedzialnych za ideę powstania warszawskiego. Część historyków negatywnie odniosło się do tez stawianych przez autora wspomnianych publikacji. Antoni Dudek przyznał, że „w książkach Piotra Zychowicza nie o dyskusję chodzi, ale o przywalenie komuś: raz jest to Józef Beck, którego jednostkową rolę przecenia czyniąc z niego całkowicie samodzielnego architekta polityki zagranicznej II RP, raz zaś dowództwo AK, które wedle niego też mogło w 1944 r. robić co chciało, ignorując nastroje społeczne"[9]. Piotr Gontarczyk krytykował konstrukcję Obłędu '44, twierdząc, że autor „bardzo obszernie korzysta z (...) wypowiedzi oskarżycielskich, mściwych, nie do końca sprawdzonych albo w ogóle nie wiadomo czy prawdziwych[10]. No i to w jakiejś mierze dezawuuje cały tok jego narracji". Tez Zychowicza nie podzielał również Marek Kornat[11].

We wrześniu 2017 roku w swej książce Niemcy oraz w artykule opublikowanym w „Do Rzeczy” Zychowicz usiłował rozpropagować pogląd, jakoby ideolog nazizmu Adolf Hitler reprezentował nie skrajną prawicę, lecz „lewactwo”; samo przyporządkowanie Hitlera przez historiografię do prawicy opisywał jako sukces „lewicowej propagandy”[12]. Mateusz Kuryła z portalu Histmag zarzucił Zychowiczowi „znaczące nadużycie intelektualne”[13], uzasadniając swą opinię rasizmem oraz antysemityzmem ideologii nazistowskiej (sprzecznym z lewicowymi postulatami egalitaryzmu)[14] oraz współczesną ewolucją pojęcia XXI-wiecznej lewicy. O ile Zychowicz miał na myśli przede wszystkim zbieżność lewicowego komunizmu z nazizmem pod względem kolektywizmu, współczesna socjaldemokracja wyrzekła się gospodarki centralnie sterowanej na rzecz zaakcentowania praw człowieka oraz wolności słowa[15]. Historycy Mikołaj Mirowski oraz Jan Rojewski w związku ze sprawą Niemców zarzucili Zychowiczowi zupełnie ahistoryczną interpretację doktryny politycznej Hitlera[16].

Zajmował się wyjaśnieniem popełnionej w 1944 przez żołnierzy Armii Krajowej na Żydach zbrodni w Lesie Siekierzyńskim[17].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pakt Ribbentrop-Beck. Czyli jak Polacy mogli u boku Trzeciej Rzeszy pokonać Związek Sowiecki, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2012. ​ISBN 978-83-7818-091-3​.
  • Obłęd '44. Czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując Powstanie Warszawskie, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2013. ​ISBN 978-83-7818-198-9​.
  • Opcja niemiecka. Czyli jak polscy antykomuniści próbowali porozumieć się z Trzecią Rzeszą, Poznań: Dom Wydawniczy Rebis 2014. ​ISBN 978-83-7818-316-7​.
  • Pakt Piłsudski-Lenin. Czyli jak Polacy uratowali bolszewizm i zmarnowali szansę na budowę imperium, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2015[18]. ​ISBN 978-83-7818-919-0​.
  • Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2016. ​ISBN 978-83-8062-724-6​.
  • Sowieci. Opowieści niepoprawne politycznie. Część 2., Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2016. ​ISBN 978-83-8062-781-9​.
  • Niemcy. Opowieści niepoprawne politycznie. Część 3., Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2017. ​ISBN 978-83-8062-238-8​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Zychowicz, „Do Rzeczy” [dostęp 2017-12-27], Cytat: jest publicystą historycznym. Zajmuje się głównie problematyką II wojny światowej, zbrodni bolszewizmu i geopolityką europejską XX wieku. W swoich koncepcjach nawiązuje do idei Józefa Mackiewicza, Władysława Studnickiego, Stanisława Cata-Mackiewicza oraz Adolfa Bocheńskiego..
  2. Mikołaj Mirowski, Piotra Zychowicza historia w wersji pop, „Miesięcznik Znak” (706), marzec 2014 [dostęp 2017-12-27].
  3. Piotr Zychowicz, Nie mogłem uwierzyć w to, co widzę, „Rzeczpospolita” 11.04.2010.
  4. Piotr Zychowicz, Pakt Ribbentrop-Beck, „Uważam Rze”, 18.12.2011.
  5. Redakcja (pol.). dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04].
  6. Sylwia Krasnodębska: TV Republika buduje alternatywę (pol.). Gazeta Polska Codziennie / satkurier.pl, 13 kwietnia 2013. [dostęp 2013-05-06].
  7. Piotr Zychowicz, Katarzyna Zuchowicz, Trzeba ścigać autorów tekstów o „polskich obozach”, „Rzeczpospolita”, 25.01.2005.
  8. „Rzeczpospolita nagrodzona”, „Rzeczpospolita” 19.12.2005.
  9. "Obłęd’44" budzi skrajne opinie – sprzedażowy sukces i fala krytyki – Wiadomości, wiadomosci.onet.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  10. Gontarczyk o książce „Obłęd ‘44”: błąd historyczny i intelektualny. "Takich rzeczy historyk nie robi". ZOBACZ WIDEO, wpolityce.pl [dostęp 2017-11-15].
  11. Prof. Marek Kornat: Sojusz z Hitlerem uczyniłby z Polski kolonię Niemiec | dzieje.pl – Historia Polski, dzieje.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
  12. Piotr Zychowicz, Hitler był lewakiem, „Do Rzeczy”, 27 sierpnia 2017 [dostęp 2017-12-27].
  13. Mateusz Kuryła, Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia, Histmag.org, 30 sierpnia 2017 [dostęp 2017-12-27].
  14. Mateusz Kuryła, Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia, Histmag.org, 30 sierpnia 2017, s. 2 [dostęp 2017-12-27].
  15. Mateusz Kuryła, Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia, Histmag.org, 30 sierpnia 2017, s. 3.
  16. Mikołaj Mirowski, Jan Rojewski, Adolf Hitler był lewakiem – twierdzi Piotr Zychowicz. Czyżby stracił kontakt z rzeczywistością?, „Rzeczpospolita”, 29 września 2017 [dostęp 2017-12-27].
  17. Piotr Zychowicz o zbrodni w Suchedniowem. Partyzanci z AK zamordowali grupę Żydów. wp.pl, 7 października 2016. [dostęp 2018-02-08].
  18. Piotr Zychowicz: „Pakt Piłsudski-Lenin” – nowa książka Piotra Zychowicza!!! (pol.). Facebook. [dostęp 2015-05-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]