Piwniczna-Zdrój (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piwniczna-Zdrój
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat nowosądecki
TERYT 1210133
Burmistrz Zbigniew Janeczek (2014 - )
Powierzchnia 126,7 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

10 666[1]
• gęstość 84,3 os./km²
Nr kierunkowy 18
Tablice rejestracyjne KNS
Adres urzędu:
Rynek 20
33-350 Piwniczna-Zdrój
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw 7
Liczba miejscowości 8
Położenie na mapie powiatu
POL Gmina Piwniczna-Zdrój on commune map.svg
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Piwniczna-Zdrój
Piwniczna-Zdrój
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piwniczna-Zdrój
Piwniczna-Zdrój
Ziemia49°26′N 20°43′E/49,435278 20,711389
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska
Urząd Miasta i Gminy w Piwnicznej-Zdroju
Pomnik pamięci na miejscu straceń w Młodowie

Piwniczna-Zdrój (do końca 2001 gmina Piwniczna) – gmina miejsko-wiejska w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie nowosądeckim. Siedzibą gminy jest Piwniczna-Zdrój.

Sąsiaduje z gminami Łabowa, Muszyna, Nawojowa, Rytro, Szczawnica oraz ze Słowacją.

Geografia[edytuj]

Gmina Piwniczna-Zdrój leży w południowej części powiatu, wzdłuż rzeki Poprad.

Gmina posiada obszar 126,7 km², w tym: użytki rolne 30%, użytki leśne 65%. Stanowi to 8,17% powierzchni powiatu.

Sołectwa[edytuj]

Głębokie, Kokuszka, Łomnica-Zdrój, Młodów, Wierchomla Mała, Wierchomla Wielka, Zubrzyk oraz miasto Piwniczna-Zdrój.

Historia[edytuj]

Miasto zostało lokowane w dniu 1 lipca 1348 roku na prawie magdeburskim przez Kazimierza Wielkiego "na surowym korzeniu" po obu stronach rzeki Poprad w miejscu zwanym "Piwniczną Szyją". Organizacją nowego miasta zajął się mieszczanin nowosądecki Hanko, który równocześnie był pierwszym dziedzicznym wójtem Piwnicznej. Nadawca praw miejskich nie określił dokładnie obszaru przeznaczonego na lokalizację i nie wymienił ilości łanów, wspomniał tylko, że oddaje do dyspozycji zasadźcy przestrzeń leżącą między wioskami: Młodowem, Głębokiem, Łomnicą i Nartem (nazwa obecnie nie funkcjonująca, przypuszczalnie jest to teren w okolicy Mniszka).

Zobacz też: Historia Piwnicznej-Zdroju.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Piwniczna-Zdrój w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Piwniczna Zdroj.png

Zabytki[edytuj]

  • Zabytki Piwnicznej-Zdroju.
  • Drewniana, greckokatolicka cerkiew w Wierchomli zbudowana w 1821 roku. Obecnie nosi wezwanie Michała Archanioła. Posiada konstrukcję zrębową i jest obita gontem. Dach kryty blachą wieńczą cebulaste wieżyczki. Wewnątrz ikonostas z drugiej połowy XIX wieku.
  • Murowana greckokatolicka cerkiew pw. Św. Łukasza w Zubrzyku z 1875 roku. Wyposażenie cerkwi pochodzi z XVIII i XIX wieku. Nad nawą, prezbiterium i wieżą umieszczone są blaszane sygnaturki i hełmy z pozornymi latarniami. Obecnie jest użytkowana jako kościół rzymskokatolicki.

Kultura[edytuj]

Zespoły artystyczne:

  • Zespoły taneczne "Walentynki" i "Biało-Czarne" z Piwnicznej,
  • Grupa Śpiewacza Kobiet z Młodowa,
  • Kwintet mandolinowyz Piwnicznej,
  • Regionalny Zespół "Dolina Popradu",
  • Orkiestra Dęta OSP z Piwnicznej.

Turystyka[edytuj]

Najbardziej rozpowszechnioną dyscypliną sportów zimowych na terenie gminy jest narciarstwo. Działa tutaj wiele wyciągów narciarskich (10 w Wierchomli Małej i 10 w Suchej Dolinie -Kosarzyskach).

W Wierchomli organizowane są cykliczne imprezy sportowe – narciarskie, rowerowe oraz wyścigi psich zaprzęgów. Jest tam też – zbudowana jako pierwsza w Polsce – profesjonalna trasa downhillowa.

Amatorom pieszych wędrówek gmina proponuje się gęstą sieć szlaków turystycznych. Popularna staje się górska turystyka konna i kajakarstwo górskie. Atrakcją turystyczną jest też spływ łodziami Doliną Popradu do Rytra.

Uzdrowisko[edytuj]

Największym bogactwem naturalnym regionu są wody mineralne. W okolicach Piwnicznej-Zdroju występują szczawy wodorowowęglanowo–wapniowo–magnezowo–sodowe, w Wierchomli szczawy wodorowęglanowo–wapniowo– magnezowo–żelaziste. Źródła wód mineralnych występują także w Młodowie. Wykorzystywane są one w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nadkwaśnym nieżycie żołądka i stanach zapalnych jelit. Wspomagają też leczenie cukrzycy i stanów zapalnych trzustki.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy