Pokłon Trzech Króli (obraz Leonarda da Vinci)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pokłon Trzech Król
Grafika bez ustawionego tekstu alternatywnego: Pokłon Trzech Król
Autor Leonardo da Vinci
Rok wykonania 1481-82
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 246 × 243 cm
Muzeum Galeria Uffizi

Pokłon Trzech Króli (wł. Adorazione dei Magi) – obraz namalowany w latach 1481-82 przez nieznanego włoskiego artystę renesansowego, pierwszy szkic opracował Leonardo da Vinci.

W marcu 1481 r. artysta podpisał umowę z klasztorem S. Donato a Scopeto na wykonanie obrazu ołtarzowego w ciągu trzydziestu miesięcy. Leonardo nie dokończył obrazu. Prawdopodobnie uświadomił sobie, iż nie jest w stanie zrealizować wszystkich założonych celów, bądź druga hipoteza głosi, że zakonnicy nie zaakceptowali szkicu Leonarda z powodu widocznej bitwy dwóch wojowników na koniach. Szkic trafił do piwnic zakonu gdzie uległ zniszczeniu. Po piętnastu latach zlecili jego ponowne wykonanie nieznanemu malarzowi. Na początku artysta narysował delikatnymi liniami na jasno zagruntowanej drewnianej tablicy postacie. Na niektóre części obrazu nałożył jasny podmalunek, by wypracować plastycznie formy poprzez zastosowanie gry światła i cienia. Następnie cienkimi, przezroczystymi warstwami naniósł farbę. Technika ta polegała na posługiwaniu się jasnymi i ciemnymi tonacjami.

Przedstawienie[edytuj | edytuj kod]

W centrum jest usytuowana Madonna, trzymająca na kolanach Dzieciątko Jezus. Maryja stanowi ostoję spokoju wśród impulsywnie poruszających się postaci na kompozycji. Do Dzieciątka zbliżają się m.in. Trzej Królowie, aby oddać mu hołd. W ukazanych gestach widać bogactwo ludzkich reakcji, ukazanych z głębią psychologiczną. Niektóre elementy dzieła np. gesty, czy typy głów, pojawiły się w późniejszych malowidłach. Jako przykład można podać żołnierzy na koniach w tle, występujących też w Bitwie pod Anghiari. Artysta pierwszy raz ustawił postacie w formie piramidy, co wywarło potem wielki wpływ na malarstwo renesansowe. Artysta wybrał dla swego dzieła duży format, wymagający wielkich umiejętności.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Buchholz E. L., Leonardo da Vinci, Życie i twórczość, Pracownia Wydawnicza "ElSet", 2005, ​ISBN 3-8331-1830-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]