Polskie Radio dla Zagranicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polskie Radio dla Zagranicy
Polskie Radio dla Zagranicy logo.svg
Państwo Polska
Język polski, angielski, ukraiński, rosyjski, białoruski
Siedziba al. Niepodległości 77/85
00-977 Warszawa
Założono 1936
Inne nazwy Radio Poland
Redaktor naczelny Juliusz Michał Maliszewski[1]
Strona internetowa radia

Polskie Radio dla Zagranicy (ang. Polish Radio External Service, Radio Poland; do stycznia 2007 roku pod nazwą Radio Polonia) – program V Polskiego Radia, adresowany do obcokrajowców oraz Polonii.

Zadaniem Polskiego Radia dla Zagranicy jest informowanie o wydarzeniach w Polsce, założeniach polskiej polityki zagranicznej, przekazywanie wiadomości na tematy gospodarcze, w tym biznesu i inwestycji zagranicznych. Radio dostarcza słuchaczom informacji o Polsce i polskim punkcie widzenia na wydarzenia w regionie i na świecie. W audycjach ukazywany jest obraz polskiego społeczeństwa i jego dokonań naukowych i kulturalnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Już w 1936 roku Polskie Radio zaczęło nadawać na falach krótkich program przeznaczony dla odbiorców zagranicznych, w tym w języku angielskim. Po drugiej wojnie światowej w październiku 1945 roku krótkofalowa stacja Warszawa III wznowiła nadawanie programu dla zagranicy. Początkowo emitowano 1 godzinę programu dziennie, w 1949 już 10 godzin. W 1956 Polskie Radio nadawało dziennie 68 godzin audycji dla zagranicy m.in. po angielsku, duńsku, grecku, fińsku, francusku, hiszpańsku, niemiecku, rosyjsku, turecku i włosku.

4 kwietnia 1959 roku w setną rocznicę urodzin Ludwika Zamenhofa Polskie Radio rozpoczęło nadawanie stałych audycji esperanckich. W dniu 1 lipca 1968 na antenie Polskiego Radia pojawiły się audycje w języku arabskim. W roku 1971 program dla zagranicy Polskiego Radia nadawany był 50 godzin na dobę w językach angielskim, arabskim, czeskim, duńskim, esperanto, fińskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, rosyjskim, szwedzkim, włoskim i polskim.

W 1990 roku Polskie Radio rozpoczęło nadawanie audycji dla Polaków na Ukrainę, Białoruś, Litwę, Łotwę i do Estonii. W 1991 roku Polskie Radio zaprzestało nadawania audycji w językach arabskim i hiszpańskim a powstała redakcje litewska i ukraińska. Rok później, w 1992 powstała sekcja białoruska i czeska przy jednoczesnym zakończeniu emisji w językach francuskim, włoskim, szwedzkim i fińskim.

W lutym 1996 roku Wileńskie Radio znad Wilii rozpoczęło retransmisje audycji litewskich, polskich i białoruskich Programu dla zagranicy Polskiego Radia a w listopadzie tegoż samego roku Radio Niezależność we Lwowie rozpoczęło retransmisje audycji ukraińskich i polskich Programu dla zagranicy Polskiego Radia. W roku 1998 Program dla zagranicy Polskiego Radia przyjął nazwę Radia Polonia. W dniu 1 stycznia 2000 roku redakcja białoruska rozpoczęła nadawanie swoich audycji na antenie wileńskiego Radia Bałtyk (średnie fale). 11 stycznia 2000 roku codzienny magazyn redakcji polskiej zaczął się ukazywać na antenie Programu I PR. Dzięki silnemu nadajnikowi długofalowemu w Solcu Kujawskim 225 kHz audycja była dobrze odbierana w krajach sąsiadujących z Polską. 26 marca 2001 roku redakcja rosyjska rozpoczęła nadawanie codziennej półgodzinnej audycji w języku rosyjskim na falach średnich w Sankt Petersburgu. W maju 2001 roku kanadyjskie publiczne radio CBC rozpoczęło codzienne retransmisje półgodzinnej audycji redakcji angielskiej, a w 2003 roku Radio "Kontynent" rozpoczęło nadawanie codziennej półgodzinnej audycji w języku ukraińskim na falach UKF w Kijowie na Ukrainie. Radio "Takt" z Winnicy i Radio "Podillia-Centr" z Chmielnickiego rozpoczęły codzienne retransmisje półgodzinnej audycji Redakcji Ukraińskiej i godzinnej — Redakcji Polskiej na falach UKF.

Oferta programowa[edytuj | edytuj kod]

Polskie Radio dla Zagranicy nadaje swoje audycje codziennie w pięciu językach: polskim, angielskim, ukraińskim, rosyjskim, białoruskim.

Na program składają się:

  • aktualne serwisy informacyjne,
  • przeglądy prasy,
  • komentarze,
  • korespondencje zagraniczne,
  • wywiady i dyskusje,
  • audycje religijne,
  • muzyka polska

Transmisje[edytuj | edytuj kod]

Polskie Radio dla Zagranicy dostępne jest w Internecie jako radio internetowe oraz w formule podcastów. Non-stop nadaje również drogą satelitarną z satelity Eutelsat Hot Bird, umieszczonego na pozycji 13°E. W ograniczonym zakresie czasowym obecne na falach średnich (transmisja o częstotliwości 1386 kHz, docierająca do Białorusi, Ukrainy, krajów bałtyckich, zachodniej części Rosji). Wybrane audycje regularnie pojawiają się także na antenie wielu zagranicznych rozgłośni, wykorzystujących najprzeróżniejsze sposoby transmisji analogowej i cyfrowej. Dostępne również w międzynarodowej sieci WRN, która retransmituje programy poprzez nadajniki naziemne, w sieciach kablowych i poprzez satelity[2][3][4][5][6].

W Polsce PRdZ można słuchać za pośrednictwem naziemnej radiofonii cyfrowej DAB+.

Wiele lat temu, w dniach, w których Sejm lub Senat nie obradował, program był również słyszalny na falach długich o częstotliwości 198 kHz, za pośrednictwem Polskiego Radia Parlament[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Polskie Radio SA - Struktura - Pion Programowy (pol.). Polskie Radio. [dostęp 2012-01-01].
  2. Polskie Radio: How to listen to Radio Poland? (ang.). oficjalna strona internetowa Polskiego Radia, 2011-04-19. [dostęp 2015-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)].
  3. Polskie Radio: Як нас слухаць (biał.). oficjalna strona internetowa Polskiego Radia, 2011-07-14. [dostęp 2015-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)].
  4. Polskie Radio: Как нас слушать (ros.). oficjalna strona internetowa Polskiego Radia, 2012-02-02. [dostęp 2015-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)].
  5. Polskie Radio: Як нас слухати? (ukr.). oficjalna strona internetowa Polskiego Radia, 2012-01-31. [dostęp 2015-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)].
  6. Polskie Radio: Jak słuchać programów Redakcji Polskiej? (pol.). oficjalna strona internetowa Polskiego Radia, 2012-01-25. [dostęp 2015-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)].
  7. Radio Parlament tylko w internecie (pol.). Wprost 24, 2009-07-31. [dostęp 2009-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]