Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Wrocław
Miejsce Aleja Juliusza Słowackiego
Typ pomnika rzeźba plenerowa (w pierwotnej koncepcji pomnik)
Projektant Władysław Hasior
Fundator Muzeum Architektury we Wrocławiu
Data budowy 1966
Data odsłonięcia 1971
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sącza
Ziemia51°06′32,9″N 17°02′32,9″E/51,109139 17,042472

Pomnik Rozstrzelanych Zakładników z Nowego Sączażelbetowa rzeźba plenerowa przy Alei Juliusza Słowackiego we Wrocławiu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rzeźba pełniąca obecnie jedynie funkcje dekoracyjne jest w rzeczywistości modelem w skali 1:2[1] pomnika poświęconego pamięci zakładników rozstrzelanych w czasie okupacji hitlerowskiej w Nowym Sączu, autorstwa Władysława Hasiora. Rzeźba została wykonana w latach 1966-1968, autor otrzymał za nią nagrodę ministra kultury. Do realizacji pomnika jednak nie doszło, w wyniku sprzeciwu miejscowych władz, początkowo sposób przedstawienia postaci interpretowano jako nawiązanie do ukrzyżowania Chrystusa i dlatego projekt został odrzucony. Później, w roku 1975, gdy planowane było na nowo ustawienie pomnika, płonący ogień stanowiący nieodłączny element dzieła interpretowany był jako ukryty symbol partyzanta walczącego z systemem komunistycznym - Józefa Kurasia ps. Ogień[2]. W roku 1971 rzeźba została zakupiona przez Muzeum Architektury we Wrocławiu i ustawiona w miejscu w którym stoi do dziś. W latach 70, w dniu Wszystkich Świętych, pracownicy muzeum zapalali płomienie na pomniku, za pomocą specjalnie przygotowanego do tego paliwa. Później jednak tradycja zanikła, ostatni raz odpalenie płomieni miało miejsce w roku 2003.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kompozycja rzeźbiarska składa się z czterech elementów. Cztery rzeźby przypominające kształtem postacie ludzkie miały symbolizować męczeństwo zamordowanych zakładników. Każda z czterech rzeźb posiada specjalne koryto, w którym umieszczane miało być paliwo służące do odpalania płomienia. Płonący stale płomień miał być symbolem pamięci o zamordowanych zakładnikach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]