Rezerwat Chingański
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Lotos orzechodajny | |
rezerwat przyrody | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Siedziba | |
Data utworzenia |
3 października 1963 roku |
Powierzchnia |
970,73 km² |
Powierzchnia otuliny |
270,25 km² |
Ochrona |
kategoria IUCN – Ia (ścisły rezerwat przyrody) |
Położenie na mapie obwodu amurskiego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Rezerwat Chingański[1] (ros. Хинганский государственный природный заповедник) – ścisły rezerwat przyrody (zapowiednik) w obwodzie amurskim w Rosji. Znajduje się w rejonie archarinskim. Jego obszar wynosi 970,73 km², a strefa ochronna 270,25 km². Rezerwat został utworzony dekretem rządu Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z dnia 3 października 1963 roku. W 1994 roku został wpisany na listę konwencji ramsarskiej. Dyrekcja rezerwatu znajduje się w miejscowości Archara[2][3][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/%D0%A5%D0%B8%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B7%D0%B0%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%BA.jpg/220px-%D0%A5%D0%B8%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B7%D0%B0%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%BA.jpg)
Opis
[edytuj | edytuj kod]Rezerwat składa się z dwóch części. Większa część znajduje się na Nizinie Chingano-Archarinskoj (przedłużenie Równiny Zejsko-Burejskiej) i na zboczach pasma górskiego Mały Chingan. Mniejsza leży w dorzeczu rzek Bureja i Archara. Nizina zajmuje 70 procent powierzchni rezerwatu. Dominują tu tereny podmokłe. Znajduje się wiele małych jezior i rzek. Reszta rezerwatu to niewysokie góry do wysokości 504 m n.p.m. (szczyt Erakticza)[5][6][7].
Klimat jest kontynentalny z cechami klimatu monsunowego. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń ze średnią temperaturą -27 ºС. Średnia temperatura lipca, najcieplejszego miesiąca, wynosi +21 ºС[8][9].
Flora
[edytuj | edytuj kod]Nizinna część rezerwatu to przede wszystkim łąki i bagna, gdzie występują rozległe połacie turzycowisk, trzcinowiska oraz wyspowo lasy z brzozą brodawkowatą w podgatunku mandshurica, brzozą dahurską i dębem mongolskim. Rosną tu takie rzadkie gatunki jak np.: lotos orzechodajny, płoczyniec, kotewka orzech wodny, grążel drobny, grzybienie czterokątne[10][11][12].
W części górzystej rezerwatu dominują lasy. Rosną tu w większości dęby mongolskie. Niewielką powierzchnię zajmują lasy iglaste z sosną koreańską i modrzewiem syberyjskim. Można tu też spotkać sosnę syberyjską, jodłę wiotką, świerk syberyjski, świerk ajański, lipę wonną i brzozę żeberkowaną[10][11][12].
Flora roślin naczyniowych rezerwatu liczy 967 gatunków[10][6].
Fauna
[edytuj | edytuj kod]Fauna obejmuje 47 gatunków ssaków, 290 gatunków ptaków, 7 gatunków gadów, 6 gatunków płazów, 27 gatunków ryb[13][14].
Z ptaków wpisanych do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN występuje tu m.in.: żuraw japoński, żuraw białogłowy, żuraw białoszyi, czuprynka, kulik syberyjski, bocian czarnodzioby, kureczka wschodnia, orlik grubodzioby, gęś mała. Żyje tu też wiele innych, rzadkich gatunków ptaków takich jak m.in.: czapla siwa, bielik, kormoran zwyczajny, bączek amurski, gęś białoczelna[10][15][16].
Ssaki żyjące w rezerwacie to m.in.: dzik euroazjatycki, jeleń szlachetny, sarna syberyjska, soból tajgowy, wydra europejska, kuna żółtogardła, niedźwiedź brunatny, niedźwiedź himalajski, wilk szary, ryś euroazjatycki, kotek bengalski[10][15][17].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, 2019, s. 252. ISBN 978-83-254-1988-2.
- ↑ Хинганский | ООПТ России [online], oopt.aari.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Хинганский заповедник [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ ООПТ России - Хинганский заповедник [online], oopt.info [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ ООПТ России - Хинганский заповедник [online], oopt.info [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ a b Природа Хинганского заповедника [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Хинганский государственный природный заповедник [online], www.mnr.gov.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Хинганский заповедник [online], www.ecotravel.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Природа Хинганского заповедника [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ a b c d e Хинганский заповедник [online], naturerussia.travel [dostęp 2022-01-15] (ros.).
- ↑ a b Флора Хинганского заповедника [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ a b ООПТ России - Хинганский заповедник [online], oopt.info [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Хинганский заповедник [online], Отдых на природе. Места, статьи, события. [dostęp 2022-01-15] (ros.).
- ↑ ХИНГАНСКИЙ ЗАПОВЕДНИК [online], www.xn--80aegdhkowfj.xn--p1ai [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ a b ООПТ России - Хинганский заповедник [online], oopt.info [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Фауна (с иллюстрациями) [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .
- ↑ Фауна (с иллюстрациями) [online], khingan.ru [dostęp 2022-01-15] .