Roman Gineyko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Gineyko
Ilustracja
Roman Gineyko z wizytą u Haliny i Macieja Masłowskich[1], Otrębusy koło Warszawy, ok. 1943.
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1892
Warszawa
Data i miejsce śmierci 15 czerwca 1955
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki plastyka

Roman Gineyko (ur. 11 kwietnia 1892 w Warszawie, zm. 15 czerwca 1955 tamże) – polski artysta-malarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Roman Gineyko: "Chłopiec z koszem jarzyn", olej, ca 1934, Muzeum Narodowe w Warszawie- zobacz to samo w kolorze: http://cyfrowe.mnw.art.pl/dmuseion/docmetadata?id=22317&show_nav=true&full_screen=true#full_screen (dostęp: 2017-09-10)
Grób Romana Gineyko na Cmentarzu Powązkowskim

Urodził się w Warszawie 11 kwietnia 1892 w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Jego rodzicami byli Adam i Elżbieta z Chrząszczewskich.

Uprawiał malarstwo stalugowe – (olejne, temperowe), ilustratorstwo i karykaturę. Specjalizował się w pejzażu i portrecie. Zajmował się także rysunkiem (węgiel, pastel, kreda). Studiował początkowo w latach 1918-1922 w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, a następnie w Accademie Colarosi w Paryżu (1923). W jego malarskim wykształceniu istotne były zagraniczne podróże artystyczne – w latach 1923-1925 do Francji, w 1930 i 1937 – do Włoch, Holandii i Belgii. W latach międzywojennych bywał często na Podhalu, zwłaszcza w Białce i Bukowinie Tatrzańskiej, gdzie organizował plenery malarskie. Ich pokłosiem były takie jego prace, jak: "Góralka", "Pejzaż z Bukowiny", "Narciarze", "Narciarze w chatce góralskiej"[2]. W tym okresie zajmował się również kolekcjonerstwem podhalańskiej sztuki ludowej[3]

Był członkiem ZZPAP (Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków), wchodząc w latach 1932-1935 w skład jego Zarządu. Jego zasługą było utworzenie w 1934 roku Biblioteki ZZPAP[4].

W latach powojennych (1947-1951) był zatrudniony w ówczesnym Ministerstwie Kultury i Sztuki na stanowisku radcy i starszego radcy Departamentu Twórczości Artystycznej (od 1 listopada 1948 Naczelnika Wydziału Plastyki w tym Departamencie).

Umarł 15 czerwca 1955 w Warszawie pochowany na Cmentarzu Powązkowskim ("Stare Powązki") – kwatera: Ł, rząd 3, grób 17/18 ("Grób rodziny Chrząszczewskich i Gineyków") – zob. link zewn.:"Moje Cmentarze": https://mojecmentarze.blogspot.com/2013/11/roman-gineyko.html. Jego żoną była Stanisława z Godlewskich, ur. 1897, zm. 12 marca 1970, pochowana na Cmentarzu Powązkowskim ("Stare Powązki") – kwatera: jak wyżej[5].

Wybrane prace malarskie[6][edytuj | edytuj kod]

  • "Dziewczyna z dzbankiem",
  • "Chłopiec z jarzynami",
  • "Pejzaż z Kazimierza",
  • "Portret pani Szczyglińskiej",
  • "Po pracy".

Wystawy indywidualne[7][edytuj | edytuj kod]

  • 1929 – w Salonie Garlińskiego – Warszawa,
  • 1932 – w Salonie "Niezależnych – Warszawa,
  • 1938 – w IPS – Warszawa.

Wystawy zbiorowe[7][edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roman Gineyko był skoligacony z rodziną Masłowskich poprzez swą matkę Elżbietę z Chrząszczewskich i matkę Macieja Anielę z Ponikowskich, W okresie okupacji niemieckiej Masłowscy zamieszkiwali w Otrębusach w "Osadzie Wierzbówek" (należącej wówczas do rodziny Wierzbowskich, po wojnie w stanie narastającego skrajnego zaniedbania), położonej przy drodze od przystanku ówczesnej kolejki EKD w kierunku Nadarzyna po prawej za skrzyżowaniem z ul. Piaseckiego.
  2. .Zob: https://z-ne.pl/t,haslo,1409,gineyko_roman.html (dostęp: 2017-09-10)
  3. Zob.: https://www.zakopane.eu/assets/zakopaneEu/media/files/f585a7cc-3a09-4853-98fb-4838d0d922a8/tatrzanski-szlak-na-powazkach.pdf
  4. "Artyści Plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP", wyd. Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków, Warszawa, 1972, s.149.
  5. W okresie powojennym zamieszkiwał w Warszawie przy ul. Piusa 11 m. 13 (od 26 marca 1949 ul.Piękna), a także w Zalesiu Dolnym koło Piaseczna przy ul. Granicznej 5 (wówczas tę osadę zwano "Borówka" – zob. linki zewn.: https://www.zalesie-dolne.pl/drewniany-domek-przy-ul-granicznej-5/ [dostęp: 2020-07-23] i https://zalesie.b-cdn.net/wp-content/uploads/2019/11/Graniczna_5-zima-scaled.jpg [dostęp: 2020-07-23]). Był spokrewniony przez swoją matkę Elżbietę z Chrząszczewskich z Jadwigą z Chrząszczewskich – Trzeciakowąpedagog, pisarką dla dzieci i młodzieży (ur. ok. 1870 – zm. 28 lutego 1935). Był też spowinowacony przez swoją siostrę Irenę ("Renię") i siostrzenicę Zofię z Guttakowskich (zwaną w rodzinie: "Nini") – z jej mężem Felicjanem Lothem zasłużonym lekarzem, w okresie okupacji więźniem obozu na Pawiaku, a po wojniep – lekarzem kliniki dziecięcej "Omega" w Al.Jerozolimskich 57 w Warszawie.
  6. "Artyści Plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP", op.cit.,s.149.
  7. a b "Artyści Plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP", ibidem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]