Salomon Kalou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Salomon Kalou
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Salomon Armand Magloire Kalou

Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1985
Oumé

Wzrost

184 cm[1]

Pozycja

pomocnik
napastnik

Informacje klubowe
Klub

Botafogo FR

Numer w klubie

8

Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2003 ASEC Mimosas
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2003–2006 Feyenoord 69 (35)
2004 SBV Excelsior (wyp.) 11 (4)
2006–2012 Chelsea 156 (36)
2012–2014 Lille OSC 67 (30)
2014–2020 Hertha BSC 140 (44)
2021- Botafogo FR 27 (1)
W sumie: 470 (150)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2007–  Wybrzeże Kości Słoniowej 90 (28)
  1. Aktualne na: 6 kwietnia 2019.
  2. Aktualne na: 22 czerwca 2017.
Dorobek medalowy
Puchar Narodów Afryki
srebro Gabon/Gwinea Równikowa 2012

Salomon Armand Magloire Kalou (ur. 5 sierpnia 1985 w Oumé[2]) – piłkarz grający na pozycji napastnika w brazylijskim klubie Botafogo FR, reprezentant Wybrzeża Kości Słoniowej, brat Bonaventure Kalou.[3]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu ASEC Mimosas, w 2003 roku został piłkarzem Feyenoordu. W Eredivisie zadebiutował 30 listopada w przegranym 0:2 meczu z Ajaksem Amsterdam, zmieniając w drugiej połowie Anthony’ego Lurlinga[4]. Po rozegraniu dwóch spotkań został wypożyczony do drugoligowego Excelsioru (2004). Od sezonu 2004/2005 był podstawowym graczem Feyenoordu i jego czołowym strzelcem – przez dwa lata zdobył 35 goli[2]. Ponadto w 2005 roku zdobył Nagrodę Johana Cruijffa dla najbardziej utalentowanego zawodnika Eredivisie. Tym samym stał się drugim zagranicznym piłkarzem, który otrzymał to wyróżnienie[5].

30 maja 2006 roku został zawodnikiem Chelsea. Zadebiutował w niej 13 sierpnia w przegranym 1:2 meczu z Liverpoolem o Tarczę Wspólnoty[6]. Tydzień później po raz pierwszy zagrał w Premier League – wystąpił w wygranym 3:0 spotkaniu z Manchesterem City[7]. 25 października strzelił swojego pierwszego gola – zdobył bramkę w pojedynku Pucharu Ligi Angielskiej z Blackburn Rovers[8].

Wraz z londyńskim klubem raz został mistrzem Anglii (2010), czterokrotnie wywalczył puchar kraju (2007, 2009, 2010, 2012) oraz zdobył Tarczę Wspólnoty (2009). Ponadto w sezonie 2007/2008 dotarł z nim do finału Ligi Mistrzów, w którym Chelsea przegrała z Manchesterem United, a on zagrał w dogrywce (zmienił Florenta Maloudę) i zdobył gola w serii rzutów karnych[9]. Cztery lata później (2012) wraz z Chelsea wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów – w finałowym meczu z Bayernem Monachium wystąpił w podstawowym składzie, a pod koniec regulaminowego czasu gry został zmieniony przez Fernando Torresa[10].

7 lipca 2012 roku podpisał czteroletni kontrakt z Lille OSC[11]. Pierwszy mecz rozegrał 11 sierpnia 2012 w wygranym meczu z AS Saint-Étienne 2:1. Swojego pierwszego gola strzelił 17 sierpnia w meczu AS Nancy zremisowanym 1:1. 31 sierpnia 2014 roku Hertha BSC pozyskała z francuskiego Lille OSC piłkarskiego reprezentanta Wybrzeża Kości Słoniowej Salomona Kalou - poinformował menedżer niemieckiego klubu Michael Preetz.

29-letni napastnik podpisał w niedzielę trzyletnią umowę. Według magazynu "Kicker" Hertha zapłaciła za niego trzy miliony euro. Po sezonie 2019/20 wygasł jego kontrakt z Herthą Berlin i na zasadzie wolnego transferu przeszedł do brazylijskiego klubu Botafogo FR[12]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Namawiany był do gry w reprezentacji Holandii, nie wystąpił jednak w mistrzostwach świata w Niemczech (2006)[5]. W lutym 2007 roku zadebiutował w kadrze Wybrzeża Kości Słoniowej w towarzyskim meczu z Gwineą[5]. W 2008 roku wystąpił w igrzyskach olimpijskich w Pekinie (rozegrał cztery mecze i strzelił dwa gole)[13].

Wraz z reprezentacją Wybrzeża Kości Słoniowej wystąpił w trzech Pucharach Narodów Afryki: w 2008, 2010 i 2012 roku (srebrny medal). Ponadto w 2010 uczestniczył w mistrzostwach świata w RPA. W turnieju tym rozegrał trzy mecze i strzelił jednego gola – zdobył bramkę w wygranym 3:0 spotkaniu z Koreą Północną[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Salomon KALOU. losc.fr. [dostęp 2012-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 lutego 2010)]. (fr.).
  2. a b Kalou. vi.nl. [dostęp 2011-08-16]. (niderl.).
  3. Salomon Kalou, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [online] [dostęp 2021-04-26].
  4. Ajax 2-0 Feyenoord. vi.nl. [dostęp 2011-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-18)]. (niderl.).
  5. a b c Salomon Kalou. soccernet.espn.go.com. [dostęp 2011-08-16]. (ang.).
  6. Chelsea 1-2 Liverpool. bbc.co.uk. [dostęp 2011-08-16]. (ang.).
  7. Chelsea 3-0 Man City. bbc.co.uk. [dostęp 2011-08-16]. (ang.).
  8. Blackburn 0-2 Chelsea. news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-05-20]. (ang.).
  9. United strike gold in shoot-out. uefa.com. [dostęp 2011-08-16]. (ang.).
  10. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens). bbc.co.uk. [dostęp 2012-05-20]. (ang.).
  11. Salomon Kalou joins former French champions Lille. bbc.co.uk. [dostęp 2012-08-18]. (ang.).
  12. Salomon Kalou, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [online] [dostęp 2021-05-02].
  13. Salomon Kalou. sports-reference.com. [dostęp 2011-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 grudnia 2012)]. (ang.).
  14. Salomon KALOU. fifa.com. [dostęp 2011-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 września 2011)]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]